ORDO FRANCISCANUS SAECULARIS

strona Wspólnoty Narodowej w Polsce

Klasztor Prowincji Matki Bożej Anielskiej Braci Mniejszych
02-679 Warszawa, ul. Modzelewskiego 98a
mail

Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce

Aktualności

Zapraszamy:

Z A P R O S Z E N I E

Drodzy Bracia i Siostry, Czcigodni Ojcowie,

Zbliża się 25 rocznica I Kapituły Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce, która obradowała dniach 9–11 października 1992 r. w Sanktuarium Pasyjno-Maryjnym w Kalwarii Zebrzydowskiej.


Było to doniosłe wydarzenie w czasie odradzającego się III Zakonu Św. Franciszka w Polsce. Na zaproszenie ówczesnego Przełożonego Krajowego br. Fryderyka Widery (✝2004), przybyli z Rzymu s. Emanuela De Nunzio Przełożona Generalna FZŚ (✝2011) oraz Asystenci Generalni o. Carl Schafer OFM i o. Ben Breevort OFM Cap (✝2017). Wsłuchiwaliśmy się wówczas w treści głoszonych referatów i konferencji, był czas poświęcony na prace w zespołach problemowych, uchwalony został Statut Narodowy przygotowany przez I Radę Krajową, który zawierał podział FZŚ w Polsce na 16 regionów oraz wybrana została I Rada Narodowa.

Bł. Aniela Salawa została obrana Patronką FZŚ w Polsce.

W dwudziestą rocznicę tych wydarzeń przeżywaliśmy w Kalwarii Zebrzydowskiej Kapitułę Duchową pod hasłem WDZIĘCZNI BOGU.

Obszerne materiały zawierające podsumowanie przebytej drogi po utworzeniu nowych posoborowych struktur Franciszkańskiego Zakonu Świeckich wraz z płytą Historia i teraźniejszość FZŚ w Polsce 1992-2012 są jeszcze do nabycia w Radzie Narodowej.

Troszcząc się o teraźniejszość i przyszłość kolejnych pokoleń franciszkanów świeckich, w tym o umocnienie w wierze nadziei i miłości, Rada Narodowa organizuje w dniach od 6 do 8 października br. rekolekcje ogólnopolskie dla FZŚ. Do uczestnictwa w nich zapraszamy przede wszystkim rady regionalne, uczestników Kapituły Narodowej w 1992 r., a także, w miarę wolnych miejsc, chętnych: braci i siostry oraz asystentów duchowych ze wspólnot miejscowych.

Rekolekcje na temat WIARA, NADZIEJA I MIŁOŚĆ, WCZORAJ, DZIŚ I NA WIEKI głosił będzie o. Nikodem Sobczyński OFM, Asystent Narodowy FZŚ w Polsce. Będą z nami modlić się i wędrować po Kalwaryjskich Dróżkach Asystenci Narodowi obecni i którzy tę funkcje pełnili przez wiele lat zarówno w Radzie Narodowej jak i w Regionach i Prowincjach.

Z ostatniej informacji jaką otrzymałam od o. Nikodema wynika, że została zwiększona liczba wolnych miejsc, dlatego zachęcam i zapraszam chętnych do uczestnictwa.

Zgłoszenia można kierować na adres e-mail: jberlowska@wp.pl, lub smarzyk@o2.pl najpóźniej do 30 września 2017 r.

Koszt 200 zł. Dojazd z do Kalwarii z Krakowa autobusami lub busami z terenu Dworca Kolejowego.


W załączeniu program rekolekcji.

Serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!
s. Joanna Berłowska
Warszawa, dnia 2 września 2017 r.

Program
REKOLEKCJI FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W POLSCE

Kalwaria Zebrzydowska, 6–8 października 2017 roku
w 25 rocznicę obrad I Kapituły Narodowej

WIARA, NADZIEJA, MIŁOŚĆ, dziś, wczoraj i na wieki

Piątek – 6 października 2017 r.

  • 12.00 – 13.30 Zakwaterowanie – Recepcja
  • 14.00 Rozpoczęcie rekolekcji, informacje szczegółowe – Aula Jana Pawła II
  • 15.00 Koronka do Bożego Miłosierdzia, EUCHARYSTIA – Kaplica Matki Bożej Kalwaryjskiej
  • 17.00 Konferencja – Aula Jana Pawła II i Nieszpory
  • 18.00 Obiadokolacja
  • 20.00 Adoracja Najświętszego Sakramentu – Kaplica Męki Pańskiej i Apel Maryjny

Sobota – 7 października 2017 r.

  • 7.00 EUCHARYSTIA Z JUTRZNIĄ – Kaplica Męki Pańskiej
  • 8.00 Śniadanie
  • 9.00 Dróżki Matki Bożej
  • 13.00 Obiad
  • 15.00 Koronka do Bożego Miłosierdzia i Konferencja – Aula Jana Pawła II
  • 17.00 Koronka Franciszkańska
  • 18.00 Kolacja
  • 19.00 Wieczór wspomnień zakończony Apelem Maryjnym – Aula Jana Pawła II

Niedziela – 8 października 2017 r.

  • 7.00 Jutrznia i Konferencja – Aula Jana Pawła II
  • 8.00 Śniadanie
  • 9.30 EUCHARYSTIA – Kaplica Męki Pańskiej
  • 12.00 Różaniec i Konferencja – Aula Jana Pawła II
  • 13.00 Obiad
  • Zakończenie rekolekcji

Pokój i Dobro!

Homilia o. Zdzisława Gogoli OFMConv
wygłoszona podczas XXIV Pielgrzymki FZŚ na Jasnej Górze 22.07.2017 r.


Zrozumieć swoje powołanie

Kochani oo. Paulini, stróże tego Sanktuarium, Czcigodna przełożona narodowa Joanno, kochani Asystenci wszystkich szczebli, kochani Siostry i Bracia w św. Franciszku i wszyscy Siostry i Bracia którzy dzisiaj wybraliście to piękne miejsce, bądź uczestniczycie przy pomocy Radia Jasna Góra

Witaj, niebios Królowo,
Witaj, Pani Aniołów,
Witaj, Różdżko i Bramo
Jasność zrodziłaś światu.
Ciesz się, Panno chwalebna
Ponad wszystkie piękniejsza,
Witaj, o Najśliczniejsza,
Proś Chrystusa za nami.


Tymi słowami chcemy przywitać się z naszą Panią Jasnogórską. Zapewne zmęczeni, może niewyspani, ale szczęśliwi stajemy przy Matce z bukietem kwiatów, a tym bukietem to są nasze serca i nasz codzienny trud. Jako wielka Rodzina Franciszkańska – powiedzmy może szerzej Polska Rodzina Franciszkańska, a także franciszkanie świeccy spoza granic Polski, stajemy dzisiaj w tym miejscu, by dziękować Bogu, za Jej wstawiennictwem, za wszelkie dobro. Jest też czas i miejsce by przepraszać Boga i ludzi za uświadomione braki.

O Maryi pięknie powiedział kiedyś Jan Lechoń:

O Ty, której obraz widać w każdej polskiej chacie
I w kościele i w sklepiku, i pysznej komnacie,
W ręku tego, co umiera, nad kołyską dzieci,
W którą wierzy nawet taki, który w nic nie wierzy.


Przyszliśmy do Niej jako Królowej Nieba, Królowej Aniołów i Królowej Polski, naszej Królowej i Matki. Gdy korony spadają z głów, walą się trony, budzą się w świecie prądy demokratyczne, nasz naród po staremu tron i koronę ofiaruje Matce Bożej. To nie korony straciły na wartości, ale może zabrakło głów godnych korony. Można się więc obejść bez siedzących na tronach kukieł. Potrzebujemy ludzi, których głowy napełnione są dobrymi myślami, serca wypełnione miłością , a ręce pełne czynów szlachetnych.

Do Maryi przyszliśmy po coś; pielgrzymowanie ludzkie ma swój cel. Przyszliśmy tutaj, by sobie uświadomić jeszcze głębiej sens naszego powołania życiowego. Wiemy, że człowiek to najpiękniejsze dzieło Boga; niepowtarzalny byt duchowo-fizyczny. Każdy z nas otrzymał twarz, jedyną twarz, otrzymał tożsamość duchowo-fizyczną. Powołał Bóg ciebie i mnie do świętości, jak przypominał nam Sobór Watykański II. Obecnie grasujące ideologie liberalne, szczególnie gender, usiłują sponiewierać człowieka i jego godność i tożsamość. To zniekształcenie człowieka jako dzieła Bożego dokonuje się na naszych oczach. Ojciec kłamstwa, szatan bardzo daleko wciągnął człowieka i przeciwstawił Bogu; zakłócił w człowieku świadomość tożsamości- kim ja jestem? Ratunkiem przed tym kłamstwem jest owocna współpraca kobiet i mężczyzn, która ma się opierać na prawdzie o osobie ludzkiej. Bóg stworzył kobietę i mężczyznę, dwie płci, różne lecz równe, ustanowił małżeństwo i rodzinę oraz prawa rządzące moralnością, a Bóg nie może być niesprawiedliwy. Dlatego nie powinniśmy się obawiać kultury, która podkreśla i szanuje różnice między kobietami i mężczyznami. W liście do katolików na pierwszą niedzielę adwentu 2013 episkopat rzymskokatolicki Słowacji dokonał krytyki gender stwierdzając iż „ideologia gender jest gorsza od ateizmu”, natomiast w liście do wiernych na Niedzielę Świętej Rodziny 29 grudnia 2013 episkopat rzymskokatolicki Ukrainy przestrzegł przed katastrofalnymi konsekwencjami ideologii gender jako teorii sprzecznej z Bożym planem i prawem naturalnym. Z tej samej okazji list pasterski Episkopatu Polski dotyczył kwestii gender. Biskupi są zdania, że „gender jest ideologią o marksistowskich korzeniach”, która promuje zasady całkowicie sprzeczne z rzeczywistością i tradycyjnym pojmowaniem natury człowieka i napisali, że jej niebezpieczeństwo wynika z głęboko destrukcyjnego charakteru zarówno wobec osoby, jak i relacji międzyludzkich, a więc całego życia społecznego. Bracia i Siostry nie możemy sobie pozwolić na wątpliwość kim ja jestem. Stworzył mnie i ciebie Bóg jako człowieka: mężczyznę i kobietę, osobę wolną, rozumną, z miłości do miłości. Koniec – nie ma do tego żadnych przypisów ani komentarzy. Małżeństwo jest sakramentem i kapłaństwo jest sakramentem.

Wiemy, że większość osób realizuje swoje powołanie w stanie małżeńskim, czyli w sakramentalnym związku małżeńskim. Jest to wielka tajemnica, przez miłość dwojga ludzi Bóg daje nam znak sakramentalny tzn. miłujące się osoby stanowią widzialny znak, łaski Bożej niewidzialnej. Wybrałeś życie małżeńskie, rodzinne i to jest właśnie twoje powołanie, które musisz najpierw zrozumieć, z wdzięcznością przyjąć, a następnie je pielęgnować, pracować nad sobą i dochodzić do świętości wspólnie z wybraną osobą i założoną rodziną. W tym świętym miejscu chcę zwrócić uwagę na problem profanacji tych sakramentów. Jesteśmy zgorszeni, i słusznie, jeżeli kapłan wychodzi z szeregów kapłańskich, jeśli zdradza Chrystusa i jego Ewangelię, pozostawia powierzonych mu wiernych. Ale równie mamy się gorszyć, jeżeli małżeństwo się rozpada, niszczy się sakrament małżeński, także czytelny znak Chrystusa. W tej przestrzeni życiowej mamy wiele do zrobienia, w dzisiejszym świecie. Coraz częściej głosi się i przyjmuje tezę: tak, nie dobrali się, nie wyszło im, niezgodność charakterów i wiele innych przyczyn. A co miało wychodzić? Małżeństwo to spotkanie dwóch światów, to są dwie drogi ludzkie złączone przez ślub w jedną wspólną drogę. Od jego zawarcia trzeba podjąć pracę nad sobą, wspólny wysiłek dążenia do świętości, w tym także rozwiązywania problemów. Jak mówił św. Bernard: „co raz wybrałem codziennie wybierać muszę”; nieraz wiele razy nawet w ciągu godziny czy dnia musimy wybierać! Tak przeżywana wspólnota małżeńska, rodzinna może liczyć na sukces. Najlepszym środkiem poznania siebie jest próba zrozumienia innych.

Siostry i Bracia! nurty liberalne współczesnego czasu podpowiadają ci: jesteś wolnym człowiekiem, możesz robić wszystko co chcesz. Co to znaczy być wolnym człowiekiem? Jesteś wolnym człowiekiem w wymiarze Bożego prawa. Siostro i Bracie – małżonkowie; zaufał wam Bóg, ogromnie wam zaufał. W wasze ręce, w wasze serca złożył odpowiedzialność za przekazywanie nowego życia, prokreację. Wy jesteście za nie odpowiedzialni. Nie politycy, nie lekarze, nie kapłani, ani nikt na świecie, bo tobie Bóg dał moc prokreacyjną i obdarzył zaufaniem. Nikt nie może wziąć odpowiedzialność za ciebie, bo tobie zlecił Bóg to powołanie. Nikt ci też nie obiecywał w czasie ślubu, że życie będzie łatwe i proste. Jest ono trudne, pełne poświęceń ale jest piękne, bo jest uczestnictwem w Bożym dziele. Ze zdziwieniem zauważamy jak ogromną misję otrzymał człowiek, jakie zaufanie Stwórcy w zakresie prokreacji, dawania życia. Kochani Siostry i Bracia, bądźcie odpowiedzialni za swoje małżeństwa i rodziny. Nie dajcie się zwieść złemu. Wybraliście piękną, mądrą drogę, naturalną, prawdziwą, Bożą drogę.

Kapłaństwo to drugi sposób przeżywania swojego powołania, życia i dążenia do świętości, to powołanie do dawania życia duchowego. Kto otrzymał ten szczególny dar, przyjął święcenia kapłańskie, uczestniczy w sakramencie kapłaństwa. Kapłan to sługa Ewangelii i przewodnik na drogach wiary. Po to są kapłani, by wam pomagali w realizowaniu trudnego powołania małżeńskiego. Przypomnijmy sobie scenę z Ewangelii, jak Pan Jezus zawołał Piotra i zadał mu delikatne pytanie: „Piotrze, czy ty mnie miłujesz?”. Doskonale wiedział Jezus co było z Piotrem, znał go i jego życiorys. Miał on okresy słabości, szczególnie w okresie pojmania i męki Pana, nawet przed odźwierną się wyparł, że jest blisko Jezusa, ale Pan Jezus nie wyrzuca mu niczego. Pyta go: „Piotrze, czy ty mnie miłujesz?”. „– Tak, Panie”. Pan nie pozostaje na jednej odpowiedzi, pyta go drugi raz: „Piotrze, czy ty mnie miłujesz?”. „– Tak, Panie, miłuję Cię”. Wreszcie, kiedy trzeci raz go zapytał, Piotr odpowiedział: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham”. O to chodziło w tej lekcji nawrócenia, żeby Piotr uświadomił sobie swoją słabość, żeby uznał z pokorą co było w nim słabe i żeby przyjął właśnie, jako słaby człowiek, bardzo odpowiedzialną posługę, którą Jezus mu zleci „Ty jesteś opoka, a na tej opoce zbuduję mój Kościół i bramy piekielne go nie przemogą”.

Opoka, prawda i Kościół, kapłan nie może głosić swojej ideologii czy idei. On się włączył w wielki nurt głoszenia Bożej prawdy. Racją bytu Kościoła jest głoszenie prawdy, kiedy przestanie mówić prawdę o Bogu nie ma on racji bytu. Nie tylko stojący u góry hierarchowie, ale my wszyscy jesteśmy Kościołem, włączeni przez chrzest zostaliśmy powołani do głoszenia Ewangelii. Św. Jan Vianney, proboszcz z Ars wyrażał zachwyt nad kapłaństwem: „Och, jakże kapłan jest wielki, gdybym pojął siebie, umarłbym nie z przerażenia ale z miłości”; mówił: jak trzeba żałować kapłana, który odprawia mszę św. tak jakby czynił coś zwyczajnego. Od sposobu odprawiania Mszy św. zależy gorliwość kapłana, bo msza św. to nie jest coś zwyczajnego, to jest coś bardzo nadzwyczajnego. Kapłan nie powinien gonić za sławą, za popularnością, za tym co łagodzi ból bycia z Ukrzyżowanym. Kapłan jest ambasadorem Chrystusa na ziemi. Sposób realizowania kapłaństwa pokazał nam Jezus w Wieczerniku umyciem nóg apostołom. W dwudziestu stuleciach historii Kościoła realizowanie kapłaństwa pokazało tysiące kapłanów męczenników, którzy zostali zamordowani w różnoraki sposób, bo chcieli i byli wiernymi Chrystusowi.

Tak małżeństwo jak i kapłaństwo realizujemy w wielkiej Rodzinie Franciszkańskiej, która dziś stoi tutaj przed Maryją, Matką Pięknej Miłości. Życie realizowane poprzez piękno franciszkańskiej formacji, którą podjęliśmy daje nam wielkie szanse. Franciszkański Zakon Świeckich to nie jest dodatek do Twojego życia, ale jest to sposób życia. Dzisiaj, bardzo was proszę z tego wzgórza Jasnogórskiego Braci i Siostry, bardzo proszę Asystentów wszystkich szczebli, żebyśmy sobie uświadomili do końca, że powołanie franciszkańskie to nie jest dodatek do naszego życia, często niewygodny i trudny do uniesienia. Wielu biega po różnych stowarzyszeniach, grupach, szuka nie wiadomo czego. Wybrałeś Bracie i Siostro najpiękniejszą duchowość– ubogiego i pokornego Franciszka, którego nazwano alter Chrystus – drugi Chrystus. Powtarzam raz jeszcze – przynależność do tej wspólnoty FZŚ nie jest to dodatkiem do Twojego życia. Ja wybrałem franciszkańskie życie, bo uważałem, że właśnie w tej duchowości najlepiej zrealizuję powołanie kapłańskie. Ty, Bracie i Siostro, wybrałeś Franciszkański Zakon Świeckich, jako jeden z najlepszych sposobów zrealizowania swojego życia, byłeś przygotowany i formowany. Nie wstydź się więc być franciszkaninem, nie szukaj innych form realizacji powołania, znalazłeś piękną, dobrą, bezpieczną drogę i na tej właśnie glebie buduj swoje życie. Nie biegaj po wszystkich grupach i stowarzyszeniach, masz swój uporządkowany styl życia franciszkańskiego. Nie bójmy się tego słowa „zakon”, to jest ordo, czyli porządek, uporządkowany sposób życia według reguły św. Franciszka. Czego więc się wstydzisz? Czego się boisz? Czemu nie promujesz św. Franciszka w swoim środowisku? Pomagajmy sobie zrozumieć i dobrze wypełnić nasze powołania; piękny sposób życia, jaki wybraliśmy. Jesteście elitą Kościoła, osiemset lat istnieje Trzeci Zakon. Co to znaczy? To znaczy, że się sprawdził. My dzisiaj słyszymy, jak Biedaczyna asyski głos Boży: Franciszku, odbuduj mój Kościół. Franciszek początkowo nie zrozumiał, że nie chodzi o ten kościół – templum, jako świątynia zbudowana z cegły czy z kamienia, ale chodzi o Kościół jako ecclesia – wspólnota – mistyczne Ciało Chrystusa. Dzisiaj Kościół w Europie chyli się, w Polsce chyli się też w jakiejś mierze. My jesteśmy pochylonym Kościołem i trzeba go – siebie- ratować, trzeba ten Kościół podpierać, odbudowywać. To jest, między innymi, Bracie i Siostro, celem naszego życiowego powołania, żebyśmy w tym świętym Kościele mogli się zbawić, uświęcić.

Kochani Siostry i Bracia, papież św. Jan XXIII wypowiedział kiedyś takie piękne słowa: „ażeby światu zajaśniała nadzieja lepszej przyszłości trzeba, aby przez ziemię przeszedł w swoich naśladowcach św. Franciszek z Asyżu”. Słowa te dotyczą nas, którzy przyjęliśmy św. Franciszka jako wzór na drodze swojego życiowego powołania. Bądźmy więc, Bracia i Siostry konsekwentni w swoim wyborze. Pragnę, aby ta nasza doroczna 24. pielgrzymka FZŚ do Matki Jasnogórskiej przyniosła obfity owoc. Abyśmy tu w Jej obecności, przed Jej tronem powiedzieli sobie: dosyć tej mojej gonitwy, szukania nie wiadomo czego. Posiadamy św. Franciszka i jego zawołanie „Bóg mój i wszystko”, mamy wszystko, co potrzebne do dobrego i zdrowego życia duchowego, tylko potrzeba to zastosować w swoim życiu. Przeznaczajmy więcej czasu dla naszej duszy, bo codziennej gonitwie dziewięćdziesiąt kilka procent przeznaczamy dla śmiertelnego ciała a zaledwie kilka procent dla duszy nieśmiertelnej. To jest absurd; ciału, które się rozpadnie niebawem, dajemy wszystko, a duch nieśmiertelny błąka się gdzieś obok. W takim wykorzystaniu czasu jest brak roztropności i zwykłej logiki. Bóg Cię wezwał po imieniu do służby. W pielgrzymce wiary najwięcej dasz innym wtedy, gdy nic więcej nie dasz jak okruch miłości – znak świętości dany od Boga – wpleciony w los spotkanego człowieka. Szczęście – którego szukasz – to jedyna rzecz, która się mnoży gdy ją się dzieli.

Prośmy więc Boga za wstawiennictwem św. Franciszka, św. Maksymiliana Kolbego, błogosławionych męczenników z Pariacoto o. Zbigniewa i o. Michała o przebudzenie duchowe, abyśmy zobaczyli stare rzeczy w nowym świetle, uwolnili się od kochania tylko samego siebie, pracujmy nad sobą. Prośmy o radość, która jest znakiem zwycięstwa i bliskości Boga, bo grzech jest zawsze niszczycielem radości. Prośmy o pokój serca, świata, i naszej Ojczyzny, nieśmy dobro w swoim środowisku. Amen

XXIV Pielgrzymka Franciszkańskiego Zakonu Świeckich

Podziękowanie

[Rozmiar: 354197 bajtów] Drodzy Siostry i Bracia, Czcigodni Ojcowie,

Zdanie z Listu św. Franciszka do wszystkich wiernych Matkami dla Niego są, gdy noszą Go w sercu i w ciele przez miłość Boską oraz czyste sumienie było hasłem tegorocznej XXIV Ogólnopolskiej Pielgrzymki FZŚ w Polsce do Matki Bożej Jasnogórskiej
.

Wdzięczni Bogu za łaskę pobytu w Narodowym Sanktuarium trwaliśmy na modlitwie w łączności z pozostałymi w domach, siostrami i braćmi, którym siły i zdrowie nie pozwalały na pielgrzymowanie. Powierzaliśmy przez pośrednictwo naszej Matki i Królowej: wszystkie sprawy Kościoła, naszej Ojczyzny, wspólnoty Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, nasze rodziny i nas samych. W trzechsetlecie koronacji Jasnogórskiego Wizerunku składaliśmy w darze nasze oddanie Matce Bożej przyrzekając żyć Ewangelią Pana Jezusa za wzorem św. Franciszka z Asyżu.

Pielgrzymowanie do Matki Najświętszej rozpoczęliśmy wielbieniem Boga modlitwą i śpiewem podczas podróży autokarami, lub innymi środkami lokomocji.

W piątek, 21 lipca br. o godzinie 21.00 stawiliśmy się licznie wraz z Czcigodnymi kapłanami Asystentami duchowymi na Apelu Jasnogórskim.

Ojciec Andrzej Romanowski OFM Cap, Przewodniczący Konferencji Asystentów Narodowych, w rozważaniu apelowym nawiązując do Jubileuszu 800-lecia powstania III Zakonu zacytował List do wszystkich wiernych św. Franciszka z Asyżu O tych, co czynią pokutę i o tych, co nie czynią pokuty.

Po Apelu rozpoczęło się nocne czuwanie, które prowadził O. Andrzej wraz z s. Jolantą Bogdanów.

O godzinie 24.00 Mszy św. koncelebrowanej z udziałem 13 kapłanów przewodniczył oraz wygłosił homilię o. Zbigniew Kołodziejczyk OFM Cap Asystent Regionu Katowickiego. O oprawę muzyczną, jak co roku zatroszczyła się Wspólnota FZŚ z Helu.

Rozważania różańcowe podczas czuwania prowadziły Regiony: częstochowski, poznański, warszawski, lubelski, białostocki, gdański, katowicki i FZŚ z Białorusi. W drugim dniu pielgrzymki w radość oczekiwania na rozpoczęcie wprowadzili nas Siostry i Bracia z Helu programem słowno-muzycznym.

Tradycyjnie od stacji różańcowej Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu rozpoczęliśmy część bolesną Różańca świętego.

Po jej zakończeniu O. Nikodem Sobczyński OFM, Asystent Narodowy wygłosił konferencję Życie duchowe św. Alberta Chmielowskiego.

[Rozmiar: 172032 bajtów]  
Punktualnie o godz. 11 Hymnem „Od wielu wieków…” rozpoczęła się uroczysta Msza św. koncelebrowana z udziałem około 50 kapłanów, której przewodniczył i homilię wygłosił O. dr hab. Zdzisław Gogola OFM Conv, Asystent Narodowy.

Podczas procesji z darami ołtarza Rycerze św. Franciszka w strojach pastuszków z Fatimy złożyli Różaniec, Rada Narodowa ofiarę na Sanktuarium Jasnogórskie, Siostry z FZŚ na Białorusi obraz Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Po Mszy św. był czas na posiłek, braterskie rozmowy i nabywanie materiałów formacyjnych.

O godz. 15 Koronką do Miłosierdzia Bożego rozpoczęła się Droga Krzyżowa w oparciu o teksty z pism bł. Honorata Koźmińskiego prowadzona przez O. Mariana Jarząbka OFM Conv i s. Jolantę Bogdanów. Śpiew pieśni był, jak co roku, w wykonaniu sióstr z Regionu Poznańskiego: Urszuli i Alicji.

Nasze spotkanie u Matki Najświętszej zakończyło błogosławieństwo kapłańskie O. Mariana Jarząbka OFM Conv, wieloletniego Asystenta Narodowego.

Dziękuję wszystkim Wam Siostry i Bracia za liczny udział, oceniamy że było nas około 6 tysięcy, w tej liczbie byli też nasi sympatycy. Jeśli będzie taka Wola Boża, to może niektórzy z nich podczas następnej pielgrzymki będą już na etapie formacji.

Dziękuję Czcigodnym Ojcom Asystentom kapłanom z Pierwszego Zakonu, a także księżom diecezjalnym, którzy gorliwie opiekują się wspólnotami, że trwali z nami na modlitwie.

Niech Wszystkim Pan błogosławi, a Matka Najświętsza Królowa Polski otacza opieką, byśmy odważnie i wytrwale podążali za Jej Synem Jezusem Chrystusem naśladując św. Franciszka z Asyżu.

Joanna Berłowska OFS



Napisali o nas:

Idą drogą św. Franciszka

Z udziałem ponad 2 tys. osób przebiega na Jasnej Górze 24. Pielgrzymka Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Na modlitwę w dniach 21-22 lipca przybyli kapłani, asystenci narodowi, regionalni, wspólnotowi i wierni III Zakonu, młodzież franciszkańska i Rycerze św. Franciszka.

Mottem pielgrzymki jest Dziewięcioletnia Nowenna przed Jubileuszem 800. rocznicy powstania III Zakonu Świętego Franciszka. Słowa wybrane do rozważania na ten rok to: ‘Matkami dla Niego są, gdy noszą Go w sercu i w ciele przez miłość Boską oraz czyste sumienie’ (z Listu do wszystkich wiernych św. Franciszka z Asyżu). W roku 300-lecia koronacji obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej bracia i siostry FZŚ składają Maryi dar modlitwy oraz postanowienie wiernego wypełnienia złożonej profesji życia Chrystusową Ewangelią.

„Franciszkański Zakon Świeckich zaczął swoje istnienie w 1221 roku, to jest 5 lat przed śmiercią św. Franciszka – opowiada o. Witold Regulski, franciszkanin konwentualny z par. Podwyższenia Krzyża Świętego w Koszalinie – Ludzie bardzo byli nim zainteresowani, było już paręnaście tysięcy za życia św. Franciszka jego braci I Zakonu, ale także ludzie świeccy zwracali się do braci, jak oni by mogli włączyć się w drogę franciszkańską, więc św. Franciszek zdecydował, żeby bracia opiekowali się grupami ludzi, którzy żyją w małżeństwach, wykonują zawody, przewodniczą rodziną, czy żyją w stanie świeckim, ale duchem franciszkańskim, duchem św. Franciszka, duchem ubóstwa i posłuszeństwa przede wszystkim Kościołowi. I realizują te ideały franciszkańskie tam, gdzie franciszkanie już nie dotrą, czyli w zakładach pracy, u siebie w domu itd.”.

„W ostatnich latach zauważamy spadek, brak powołań – zauważa franciszkanin – Ludzie, którzy żyją ideałami franciszkańskimi się starzeją. W Koszalinie pamiętam czasy, kiedy było kilka wspólnot a w nich razem 170 osób, a w tej chwili jest paręnaście. Albo powymierali, albo są w tak podeszłym wieku, że już się nie spotykają, tylko świadczą swoim cierpieniem i modlitwą w domu”.

„Cieszę się, że jestem na Jasnej Górze, i zawsze z wielką radością przyjeżdżam na te spotkania lipcowe” – dodaje o. Regulski. Centralnym punktem pielgrzymki była uroczysta Msza św. odprawiona pod Szczytem o godz. 11.00. Eucharystii przewodniczył o. dr hab. Zdzisław Gogola, Asystent Narodowy FZŚ w Polsce.

Słowa powitania skierował do wiernych o. Kamil Szustak, paulin: „Niech wasza modlitwa u stóp Matki Bożej i wasze codzienne franciszkańskie świadectwo obudzą tych wszystkich, którzy jeszcze nie zrozumieli, że największą radość można przeżyć wtedy, kiedy należymy do Chrystusa, żyjemy Jego Ewangelią i zachowujemy Boże przykazania”.

Na początku Mszy św. głos zabrała również s. Joanna Berłowska, przełożona narodowa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich: „W 300-lecie koronacji wizerunku Matki Bożej wyrażamy szczególną wdzięczność Panu Bogu za dar Jej obecności tu, na Jasnej Górze, gdzie możemy poprzez Jej orędownictwo powierzać Bogu nasze życie i umacniać się na drodze do świętości. Jesteśmy posłani, dlatego nie możemy trwać w bezczynności, ale słowem i świadectwem życia głosić za wzorem św. Franciszka radykalizm ewangeliczny”.

„Bracia i siostry, my wszyscy jesteśmy kościołem, nie tylko ci stojący u góry hierarchowie, ale wszyscy włączeni przez chrzest zostaliśmy powołani do głoszenia Ewangelii. Jak mówił św. Jan Vianney, proboszcz z Ars, jak trzeba żałować kapłana, który odprawia Mszę św. tak jakby czynił coś zwyczajnego. Od sposobu odprawiania Mszy św. zależy gorliwość kapłana, bo to nie jest coś zwyczajnego, to jest coś bardzo nadzwyczajnego. Kapłan, bracie i siostro, jest dla ciebie. Nie powinien on gonić za sławą, za popularnością, za tym, co łagodzi ból bycia z Ukrzyżowanym. Kapłan jest ambasadorem Chrystusa na Ziemi - mówił podczas homilii o. Zdzisław Gogola - III Zakon to nie jest dodatek do życia twojego, to jest sposób życia. (...) Wybrałeś, bracie i siostro, najpiękniejszą ideę - Franciszka. Ja wybrałem franciszkańskie życie, bo uważałem, że właśnie w tej idei zrealizuje powołanie kapłańskie. Bracie i siostro, nie szukaj innych form realizacji powołania, znalazłeś piękną, dobrą bezpieczną drogę i na tej właśnie glebie buduj swoje życie. Masz swój uporządkowany styl życia, czyli Ordo, Zakon, uporządkowany sposób życia według św. Franciszka. Czego więc się wstydzisz? Czego się boisz? Dlaczego nie lansujesz św. Franciszka w swoich środowiskach? Jesteście elitą Kościoła. 800 lat istnieje III Zakon, co to znaczy? To znaczy, że się sprawdził”.

Przed błogosławieństwem s. Joanna Berłowska przeczytała Akt Odnowienia Zawierzenia Franciszkańskiego Zakonu Świeckich Matce Bożej Jasnogórskiej. Pielgrzymka rozpoczęła się w piątek, 21 lipca modlitwą Apelu Jasnogórskiego. Rozważania poprowadził o. Andrzej Romanowski OFMCap., Asystent Narodowy FZŚ. Następnie wierni pozostali na całonocnym czuwaniu.

*
Franciszkański Zakon Świeckich powstał w 1221 roku. Założył go św. Franciszek z Asyżu dla katolików różnych stanów, dążących do doskonałości chrześcijańskiej poprzez naśladowanie Chrystusa ubogiego, pokornego i posłusznego Ojcu. Nie wymaga on opuszczenia dotychczasowego środowiska, rezygnacji z małżeństwa czy pełnienia zadań świeckich. Umożliwił jednak wielu ludziom realizację powołania zakonnego. Dawniej znany był pod nazwą Trzeciego Zakonu św. Franciszka, stąd też jego członków nazywano tercjarzami.

W Polsce świeckie wspólnoty zakładali franciszkanie po dotarciu do kraju w 1227 roku. W okresie międzywojennym działalność Trzeciego Zakonu bardzo się ożywiła, niestety po drugiej wojnie światowej władze komunistyczne dekretem z 1949 roku zakazały działalności ruchów i stowarzyszeń katolików świeckich. W 1978 roku papież Paweł VI nadał świeckim franciszkanom odnowioną regułę, która wprowadziła istotne zmiany w organizacji i posłudze Trzeciego Zakonu. Została także zmieniona nazwa wspólnoty na Franciszkański Zakon Świeckich, który odtąd stał się wspólnotą autonomiczną pod duchową opieką Pierwszego Zakonu św. Franciszka: Braci Mniejszych, Braci Mniejszych Konwentualnych i Braci Mniejszych Kapucynów.

Na świecie Franciszkański Zakon Świeckich skupia ok. 400 tys. osób, w tym w Polsce ok. 10 tys.

o. Stanisław Tomoń
http://www.jasnagora.com/wydarzenie-11113

Spotkanie z Ministrem Generalnym OFM

W dniach 24 i 25 czerwca 2017 r. klasztor Braci Mniejszych w Katowicach – Panewnikach odwiedził Minister Generalny o. Michael Perry OFM wraz z całym Zarządem Generalnym.

W drugim dniu tej wizyty o godz. 11 goście spotkali się z Franciszkańskim Zakonem Świeckich oraz Młodzieżą Franciszkańską. Na spotkanie w Panewnickiej Bazylice licznie przybyły okoliczne wspólnoty z wieloma pocztami sztandarowymi. Z Warszawy przybyła Przełożona Narodowa FZŚ s. Joanna Berłowska, która przedstawiła działalność franciszkanów świeckich w Polsce. Głos zabrała także s. Julia Niemiec, przełożona Regionu Katowickiego FZŚ oraz przedstawicielka Młodzieży Franciszkańskiej.

[Rozmiar: 374059 bajtów]

Ojciec Generał do zebranych skierował słowo, w którym wyraził ogromną radość ze spotkania i prężnego działania wspólnot FZŚ w Polsce. Podkreślił także, że jesteśmy sobie bardzo potrzebni i zachęcił do dalszej owocnej współpracy.

Kolejnym punktem była Eucharystia pod przewodnictwem Ministra Generalnego koncelebrowana przez definitorów, prowincjałów i przybyłych braci.

W kazaniu o. Generał zachęcał, aby nasze życie było życiem w Bogu, posłużył się fragmentem z Księgi Proroka Izajasza w odniesieniu do naszej codzienności (I czytanie). Bóg wzbudza Proroków w momencie zamieszania, wtedy budzili oni Izraela, gdy on upadał. Pan ofiaruje swoje Miłosierdzie Narodowi Wybranemu, aby mógł na nowo żyć, mimo że Świątynia, jako symbol wierności Boga, została zniszczona. On bowiem posyła Izajasza, aby wzbudził na nowo Nadzieję. To jednak wymaga, aby Lud otworzył się na nowo i wyruszyć w kierunku przyszłości, która nie koniecznie po ludzku musi być pewna. Podobnie było także z Janem Chrzcicielem, którego narodziny dzisiaj obchodzimy.

Renowacja życia – bo o niej mowa – to zaufanie Bogu, otwarcie serca i umysłu, aby przyjąć przyszłość, która będzie zupełnie inna od przeszłości. Gdy otwieram życie na Tajemnicę Boga, zmienia się ono radykalnie i nawet posiadając sukcesy historyczne, jako Brat Mniejszy, Prowincja, pojawia się Nowa Radość i Nowe Światło, jako kontynuacja i czynienie nowego. Stawiamy nowe pytania i odpowiedzi.

Skąd ta pewność i nadzieja? – pytał o. Michael. Ona opiera się na Tym, który nie zawodzi.

Ojciec Generał zaprosił nas do tego, abyśmy pisali historię przyszłości, otwierali się na nowe horyzonty, bowiem Bóg nigdy nie jest zatrzymany.

[Rozmiar: 234540 bajtów]

Po Mszy św. wspólnoty FZŚ i Młodzieży Franciszkańskiej spotkały się na wspólnej agapie w domu parafialnym.

(na podstawie: www.dominik.w-w.pl/index.php/2017/06/spotkanie-generala-z-mlodzieza-i-fzs-iem/)

Z a p r o s z e n i e

Drodzy Siostry i Bracia, Czcigodni Ojcowie,

Przygotowujemy się duchowo i organizacyjnie do XXIV Ogólnopolskiej Pielgrzymki Franciszkańskiego Zakonu Świeckich do Matki Bożej Jasnogórskiej.

Staniemy wkrótce u Tronu Królowej Polski w dziękczynieniu Bogu za otrzymane w minionym roku wszelkie łaski. Zawierzymy Maryi sprawy Kościoła, Ojczyzny, naszych rodzin oraz cały Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce i na świecie.

W roku trzechsetlecia koronacji obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej złożymy Maryi dar modlitwy oraz postanowienie wiernego wypełnienia złożonej profesji życia Chrystusową Ewangelią, włączając się w ten sposób w realizację Programu Duszpasterskiego Kościoła Katolickiego w Polsce na rok 2017 pod hasłem Idźcie i głoście, które wzywa do ewangelizacji.

Będziemy także przepraszać za grzechy, za zaniedbania dobra, za brak niekiedy miłości i życzliwości w naszych rodzinach oraz wspólnotach Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.

Modlitwą obejmiemy Siostry i Braci na kolejnych etapach formacji, by pielęgnowali i rozwijali otrzymany dar powołania.

Powierzając orędownictwu Matki Najświętszej chorych i przeżywających różne trudności, będziemy prosić, by potrafili je przyjąć, jako wyraz Bożej Miłości i ofiarować w intencjach Kościoła, nowych powołań kapłańskich i zakonnych, także do FZŚ.

Zdajemy sobie sprawę, że coraz więcej Sióstr i Braci z naszych wspólnot odchodzi do Pana. Ufamy, że wielu z Nich znalazło mieszkanie w Domu Ojca i orędują za nami, a jeszcze oczekujących polecajmy Bożemu Miłosierdziu.

Tradycyjnie już od wielu lat duże grono Sióstr i Braci wraz z Asystentami duchowymi rozpocznie Pielgrzymkę w piątek, 21 lipca br., udziałem w Apelu Jasnogórskim, a następnie nocnym czuwaniem. Niech ten trud będzie ofiarowany także za podróżujących autokarami na spotkanie w głównym dniu pielgrzymki, aby był to czas wspólnej modlitwy, radości i szerzenia ducha franciszkańskiego braterstwa.

W sobotę, 22 lipca br., Mszy Św. koncelebrowanej na Jasnogórskim Szczycie przewodniczyć będzie O. dr hab. Zdzisław Gogola OFM Conv, Asystent Narodowy FZŚ w Polsce. Ojciec Profesor oprócz wypełniania rozlicznych zadań naukowych i dydaktycznych, troszczy się o Franciszkański Zakon Świeckich, ma wieloletnie doświadczenia Asystenta Wspólnoty miejscowej, regionalnej, a obecnie narodowej. Będziemy wsłuchiwać się w słowo Ojca głoszone podczas Eucharystii, byśmy nim umocnieni dochowali wierności charyzmatowi i Regule.

Podczas Mszy Św. grupa Rycerzy Św. Franciszka w strojach pastuszków: św. Franciszka, św. Hiacynty oraz siostry Łucji wręczy w darze ołtarza różaniec, by w ten sposób zaznaczyć obchodzone w całym kościele wydarzenie 100-lecia objawień Matki Bożej w Fatimie.

Od kilku lat przygotowujemy się do Jubileuszu 800-lecia powstania III Zakonu, także poprzez coroczne rozważania Pism św. Franciszka podczas nocnego czuwania. Podejmowane rozważania, modlitwy i prace są pomocą w praktykowaniu dążenia do świętości przez wiele pokoleń Sióstr i Braci.

Jak dowiadujemy się z historii naszego Zakonu, w pierwszych wiekach o skuteczności III Zakonu nie decydowała ani liczba, ani znaczenie społeczne, lecz świętość jego członków?

Ufamy, że coroczna wizyta u Matki Bożej Jasnogórskiej, powierzenie Jej wszystkich naszych trosk i ograniczeń oraz życia w pełnym zaufaniu Bożej Miłości pomoże owocować świętością, także w naszych czasach.

s. Joanna Berłowska OFS
Przełożona narodowa

XXIV PIELGRZYMKA
FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W POLSCE
Jasna Góra, 21-22 lipca 2017 roku

DZIEWIĘCIOLETNIA NOWENNA przed Jubileuszem 800 rocznicy powstania III Zakonu Świętego Franciszka:
Matkami dla Niego są, gdy noszą Go w sercu i w ciele przez miłość Boską oraz czyste sumienie.
(z Listu do wszystkich wiernych św. Franciszka z Asyżu)

PROGRAM:
NOCNE CZUWANIE
21 LIPCA 2017 – PIĄTEK OD GODZ. 21.30 DO 4.00 22 LIPCA 2017 – SOBOTA

  • godz. 21.00 – APEL JASNOGÓRSKI
  • godz. 24.00 – MSZA ŚW. koncelebrowana w Kaplicy Cudownego Obrazu

SOBOTA, 22 LIPCA 2017

  • godz.  9.30 – Rozpoczęcie
  • godz. 10.00 – Rozważania III części Różańca św.
  • godz. 10.30 – Życie duchowe św. Alberta Chmielowskiego - o. Nikodem Sobczyński OFM, Asystent Narodowy
  • godz. 11.00 – UROCZYSTA MSZA ŚW. koncelebrowana na Jasnogórskim Szczycie.
    Przewodniczy: o. dr hab. Zdzisław Gogola OFMConv, Asystent Narodowy FZŚ w Polsce
  • godz. 13.15 – Spotkanie Rady Narodowej FZŚ i Przełożonych Regionów FZŚ oraz rozprowadzanie materiałów formacyjnych w sali o. Augustyna Kordeckiego
  • godz. 15.00 – Droga Krzyżowa na Wałach Jasnogórskich
  • godz. 16.30 – Błogosławieństwo na zakończenie pielgrzymki

POKÓJ I DOBRO!

Spotkanie Rady Narodowej z radnymi do spraw formacji

[Rozmiar: 356859 bajtów]

W Centrum Franciszkańskim w Warszawie 24 i 25 czerwca 2017 r. odbyło się spotkanie Rady Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich z radnymi ds. formacji w regionach.

Zastępca przełożonej narodowej FZŚ s. Jolanta Bogdanów powitała wszystkich uczestników spotkania. W spotkaniu uczestniczyli asystent narodowy FZŚ: O. Andrzej Romanowski OFM Cap., członkowie Rady Narodowej FZŚ oraz radni ds. formacji w regionach.

W czasie sobotniego spotkania nieobecna była przełożona narodowa FZŚ s. Joanna Berłowska, ponieważ uczestniczyła w spotkaniu z generałem I Zakonu Franciszkanów O. Michael Perry OFM.

W czasie spotkania zostały wygłoszone trzy konferencje przygotowane przez asystentów narodowych FZŚ O. Nikodema Sobczyńskiego OFM, O. Andrzeja Romanowskiego OFM Cap. oraz s. Janinę Iwanicką OFS – radną ds. formacji w Radzie Narodowej.

Na początku spotkania wszyscy uczestnicy dzielili się doświadczeniami w prowadzeniu formacji w swoich regionach.

O. Nikodem Sobczyński OFM wygłosił konferencję na temat „Umiejętności przyjęcia słowa Bożego”.

Słowo Boże ma kształtować nasze życie. Mamy przyjąć Słowo Boże, które rozumiemy. Pan Bóg przemawia do naszego serca, musimy być zintegrowani, a to dokonuje się tylko w Bogu. Człowiek jest jednak często roztargniony i dlatego potrzebuje czegoś, co by go uporządkowało i skupiało. Głos Pana Boga mówi do nas bezpośrednio w Słowie Bożym. Pan Bóg przemawia przez wszystkie stworzenia, ale przede wszystkim przez słowo.

Ile czasu poświęcam na rozważanie Słowa Bożego? Pismo święte musi być używane, powinno posiadać znaki używania w postaci zaznaczeń, notatek. Pan Bóg chce nam powiedzieć, jak bardzo nas ukochał. Abyśmy poznali tę miłość Boga i zrozumieli ją, wymagane jest skupienie. Człowiek musi posiadać w swoim sercu pragnienie słuchania Słowa Bożego. Do słuchania Słowa Bożego potrzebna jest cisza. Hałas zewnętrzny przeszkadza w tym. Trzeba więc wejść do małej izdebki, zamknąć się w niej i słuchać Słowa Bożego. Tą izdebką jest nasze serce. Niestety boimy się ciszy, ponieważ ogarnia nas lęk poznania prawdy o samym sobie. Chcemy sami bez Pana Boga urządzać wszystko w naszym życiu. Grzech i pokusy przeszkadzają w skupieniu się na Słowie Bożym. Jak pobudzić więc serce do słuchania Słowa Bożego? Trzeba przygotować odpowiednie warunki. Należy oderwać się od spraw zewnętrznych, wyciszyć się. Tylko w ciszy i w skupieniu można usłyszeć Słowo Boże. Miejscem do słuchania Słowa Bożego. jest liturgia przeżywana w kościele. Święty Franciszek mówi tak: „staję przed Panem w cichości, nic nie mówię, otwieram moje serce na Pana i pozwalam Jemu działać. Wszystko oddaję Panu, moje niepokoje, roztargnienie”. Umysł, wola i serce muszą być zintegrowane. Słowo Boże nie tylko trzeba wysłuchać, ale je przyjąć. Święty Franciszek przyjął dosłownie Słowo Boże i je wypełniał.

Słowo Boże ma przemieniać nasze serce.

Przed przystąpieniem do lektury Słowa Bożego, należy w modlitwie wezwać pomocy Ducha Świętego. Słowo Boże trzeba najpierw czytać umysłem, a potem sercem a na końcu wolą.

Celem rozważania Słowa Bożego jest spotkanie z żyjącym Panem Bogiem, który mówi do nas. Słowo Boże przenika nas, jeśli my zgadzamy się na jego trwanie w nas.

Najważniejsze jest nasze pragnienie słuchania Słowa Bożego, zaangażowanie rozumu, serca i woli. Wtedy Słowo Boże będzie działało w nas.

Drugą konferencję przygotowała i przedstawiła s. Janina Iwanicka. Tematem tej konferencji było: „Apostolstwo przykładu Franciszkanów Świeckich”.

S. Janina rozpoczęła swoją konferencję od dania świadectwa z własnego życia. Jest od 19 lat we FZŚ i z pełną świadomością realizuje zobowiązania do życia według Ewangelii na sposób św. Franciszka z Asyżu z pomocą Reguły FZŚ. Często czyta Pismo Święte, ponieważ Pan mówi do niej i wskazuje właściwą drogę. Czytanie, rozważanie i kontemplacja Słowa Bożego pozwala zobaczyć na nowo świat, prowadzi do zmiany myślenia i pogłębienia wiary. Jako bracia i siostry od pokuty mamy na wzór Chrystusa kształtować swój sposób myślenia i działania, mówi Reguła FZŚ.W Chrystusie odkrywamy drogę życia, śmierci i chwały. Podstawowym warunkiem apostolatu franciszkanów świeckich jest żyć według Ewangelii. Ten obowiązek nakłada na nas Reguła FZŚ. Rady regionalne i wspólnotowe powinny troszczyć się o przybliżanie Słowa Bożego. Pismo święte powinniśmy czytać codziennie, bo zawarte w nim Słowo Boże przemienia człowieka, pozwala lepiej poznać Chrystusa i zjednoczyć się z nim. Mamy dostrzegać w drugim człowieku Chrystusa. Przez to dajemy świadectwo przynależności do FZŚ. Naszym zadaniem jest dawać dobry przykład życia osobistego, rodzinnego i wspólnotowego. Powinniśmy się troszczyć o atmosferę miłości, życzliwości i pokoju .Miłość i roztropność wskażą nam, jak możemy służyć sobie nawzajem.

Możemy pomagać ludziom potrzebującym wsparcia czy to duchowego czy materialnego.

Ważne jest też angażowanie się w życie parafii poprzez przygotowywanie ważnych uroczystości i aktywny w nich udział.

Apostolstwo oznacza posłuszeństwo Bogu, przyjmowanie woli Bożej służenie bliźnim, budowanie i niesienie pokoju innym ludziom.

Aby móc te zadania dobrze wykonać, trzeba umacniać swoją wiarę przez częsty udział w liturgii Słowa Bożego i Eucharystii.

Po tych konferencjach O. Andrzej Romanowski przedstawił metodę rozważania Słowa Bożego Lectio divina, czyli Boża lektura, w której chodzi o zrozumienie słów zawartych w Biblii jako drogę do Boga. Należy postawić sobie pytania: kim jestem? Co jest tajemnicą mojego życia? Kim i czym stałem się dzięki Jezusowi Chrystusowi? Poprzez medytację Słowa Bożego powinnyśmy poczuć , kim jesteśmy a wtedy zmieni się nasze działanie.

Istotą tej metody jest jej podział na kilka części a mianowicie:

1. Czytanie (lectio)
2. Medytację (meditatio)
3. Modlitwę (oratio) i trwanie przed Bogiem (contemplatio)
4. Działanie (actio)

Przed przystąpieniem do lektury Pisma św. należy skierować prośbę do Ducha Świętego o dobre owoce. Na zakończenie powinnyśmy podziękować Bogu i dokonać refleksji nad naszą modlitwą.

Rozważaliśmy Słowo Boże przeznaczone na niedzielę 25 czerwca. Czytaliśmy wg następującej kolejności: najpierw pierwsze czytanie, potem Ewangelię a na końcu drugie czytanie, ponieważ pierwsze czytanie jest zapowiedzią, tego co ma nastąpić, w Ewangelii wypełnia się wszystko w Chrystusie a drugie czytanie oznacza to, co ma się w nas objawić.

Trzecią konferencję wygłosił O. Andrzej Romanowski OFM Cap. Tematem tej konferencji było „Rola Ewangelii w życiu świętego Franciszka z Asyżu.

W życiu świętego Franciszka Ewangelia była najważniejsza. Miłość do Ewangelii wszczepił w jego serce sam Pan.

Ewangelia jest księgą życia dla św. Franciszka. Franciszek nie rozróżniał czterech Ewangelii, ponieważ mówią one o jednej najważniejszej postaci , którą jest Jezus Chrystus. W Ewangelii zapisane są słowa i czyny Pana Jezusa, dlatego trzeba je zapamiętywać i nimi żyć, mówił św. Franciszek. Zachowanie Ewangelii pozwala żyć wg przykazań Bożych i dylematy życia rozstrzygać zgodnie z Ewangelią. Święty Franciszek zaczynał każdą regułę słowami Ewangelii.

Ewangelia jest światłem dla św. Franciszka. Jest dla niego jasną pochodnią. Ona wiedzie do zbawienia wiecznego .Ewangelia wzywa do nawrócenia, pokuty i wyzwala z mocy grzechu. Dzięki Ewangelii porozumiewamy się z Panem, ponieważ w Ewangelii Pan kieruje do nas swoje słowa. Franciszek myślał poprzez Pismo święte. Poza Ewangelią nie ma dla Franciszka żadnej innej alternatywy.

Ewangelia jest dla Franciszka naśladowaniem Pana. Pan Jezus jest wzorem do naśladowania, ponieważ On prowadzi człowieka do szczęścia i zbawienia.

Kazanie na Górze jest dla Franciszka streszczeniem całej Ewangelii, ponieważ to kazanie wyraża cały radykalizm ewangelicznego myślenia Pana Jezusa. Pan Jezus chce zmienić nasze grzeszne myślenie,. Franciszek słucha Kazania na Górze i czyni go własnym.

Franciszek pragnie, abyśmy w życiu duchowym wspięli się na tę górę i spełnili wysokie wymagania Ewangelii z radością, bez trudności. Pan Jezus wyraża w Kazaniu na Górze nową logikę myślenia, postępowania. Życie według logiki grzesznego świata wywołuje smutek i może prowadzić do wiecznego potępienia.

Franciszek to rozumie i zmienia starą logikę grzechu z mocą Chrystusa.

Trzeba zmienić więc swoje stare myślenie , tak, jak czynił to św. Franciszek. Pan Jezus zmienił myślenie Franciszka w Spoleto w czasie spotkania z trędowatym i w czasie sądu przed biskupem Asyżu. Franciszek przyjmuje logikę Ewangelii miłości. Ewangelia jest dla Franciszka źródłem radości i pokoju.

Franciszek czytał i rozważał Ewangelię, żył Ewangelią. Można wyróżnić fragmenty Ewangelii, które w szczególny sposób ukształtowały jego życie.

Jest to fragment z Ewangelii św. Mateusza 19,21, który mówi, że balast dóbr nie pozwala iść do końca za Jezusem. Należy więc ten balast odrzucić i wtedy pójść za Jezusem.

W wersecie 24 16 rozdziału Ewangelii wg św. Mateusza podaje kolejny warunek, który trzeba spełnić, aby pójść za Jezusem. Człowiek jest obarczany balastem egoizmu, ma poczucie , że jest kimś w oczach własnych i innych ludzi. Taki człowiek nie jest zdolny do pójścia za Panem. Musi więc odrzucić balast egoizmu. Kolejny ważny fragment z Ewangelii dla Franciszka to werset 26 z 14 rozdziału Ewangelii św. Łukasza. Chodzi tutaj o relację z innymi ludźmi. Dla Franciszka na pierwszym miejscu była relacja z Panem Jezusem.

Werset 29 z 19 rozdziału Ewangelii wg św. Mateusza podsumowuje poprzednie fragmenty. Jeśli ktoś żyje Ewangelią, może osiągnąć stokroć więcej niż może dać mu świat.

Franciszek odrzucił wszystkie te balasty i uczyniło to Franciszka zdolnym do pójścia za Chrystusem. Każdy z nas musi odrzucić te balasty, aby tak rzeczywiście pójść za Panem Jezusem.

Ewangelia jest jedyną rzeczą, która może wprowadzić porządek w naszych sercach. Kto żyje Ewangelią jest najszczęśliwszym człowiekiem na świecie i musi się podzielić tym odkryciem z innymi.

Konferencje zostaną zamieszczone w całości na stronie internetowej FZŚ.

Siostra Joanna Berłowska przełożona narodowa zdała relację ze spotkania z generałem zakonu Braci Mniejszych OFM, O. Michael Perry OFM.To spotkanie miało miejsce w Katowicach –Panewnikach w bazylice franciszkańskiej. Ojciec generał Michael Perry przybył wraz z całym zarządem generalnym.

S. Joanna Berłowska przedstawiła Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce, s. Julia Niemiec przełożona Regionu Katowickiego przybliżyła działalność FZŚ w tym regionie i wręczyła Ojcu Generałowi kwartalnik „Pokój i dobro” .Przedstawicielka Młodzieży Franciszkańskiej przedstawiła działalność młodzieży. Ojciec Generał skierował słowo do FZŚ. Mówił, abyśmy byli nastawieni na słuchanie Słowa Bożego i działalność apostolską w dzisiejszym świecie.

S. Joanna Berłowska wraz z Radą narodową FZŚ i wszystkimi uczestnikami złożyła podziękowanie Ojcu Zenonowi Stysiowi za okazane dobro, życzliwość, kierowane słowa zachęty i otuchy , których doświadczaliśmy w czasie spotkań formacyjnych w Centrum Franciszkańskim.

Ojciec Zenon życzył franciszkanom świeckim entuzjazmu i wytrwałości, aby móc żyć charyzmatem powołania i wytrwać w okresach próby.

W czasie spotkania formacyjnego był czas na wspólną modlitwę. Uczestniczyliśmy w Eucharystii, wspólnie odmawialiśmy Liturgię Godzin oraz w sobotni wieczór adorowaliśmy Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.

Był również czas na braterskie rozmowy, które zawsze są bardzo ważne. Pozwalają bliżej się poznać, podzielić się swoimi doświadczeniami, troskami i radościami.

To spotkanie przyczyniło się do pogłębienia wiary, duchowości franciszkańskiej, umocnienia w powołaniu i nabraniu nowej mocy do dawania świadectwa w dzisiejszym świecie.

Jesteśmy wdzięczni naszym Ojcom asystentom, s. Joannie Berłowskiej i całej Radzie Narodowej za przygotowanie i przeprowadzenie tego spotkania formacyjno- braterskiego.

Emilia Nogaj OFS

Komunikat Nr 1/X/2017

Warszawa, dnia 8 lutego 2017
Czcigodni Ojcowie
Drogie Siostry i Drodzy Bracia we Wspólnotach Regionalnych,

Przekazuję następujące informacje z obrad Rady Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce:

1. Formacja
2. Rekolekcje w Kalwarii Zebrzydowskiej
3. Pielgrzymka do Fatimy
4. Rekolekcje we Włoszech śladami św. Franciszka z Asyżu
5. Kapituła Generalna w Rzymie
6. Korespondencja z Radą Międzynarodową
7. Młodzież Franciszkańska i Rycerze Św. Franciszka
8. Kryteria przyjęć do Franciszkańskiego Zakonu Świeckich

Ad 1. Formacja:

  • 1. W bieżącym roku rozważamy tematy ujęte w Zeszycie formacyjnym Charyzmat franciszkański dzisiaj na podstawie Reguły.
  • 2. W nawiązaniu do tematu roku kościelnego pod hasłem „Idźcie i głoście” ustalone zostały tematy konferencji, które zostaną wygłoszone podczas spotkania radnych ds. formacji w Regionach z Rada Narodową w dniach: 24-25 czerwca 2017 r.:
    • Rola ewangelizacji w życiu św. Franciszka i jego pierwszych Braci oraz sposoby przepowiadania, O. Andrzej Romanowski OFM Cap
    • Umiejętność przyjęcia słowa Bożego, O. Nikodem Sobczyński OFM
    • Apostolstwo przykładu Franciszkanów świeckich, s. Janina Iwanicka OFS
  • 3. Tematy do formacji ciągłej na rok 2018 przygotuje O. Nikodem Sobczyński OFM. Zostaną przedstawione i przydzielone do opracowania podczas Konferencji Asystentów Prowincjalnych i Regionalnych planowanej na 19 kwietnia br.
  • 4.Ogólnopolska Pielgrzymka na Jasną Górę odbędzie się w dniu 22 lipca 2017 r., poprzedzona nocnym czuwaniem z 21 na 22 lipca. Program zostanie przesłany po spotkaniu KAPiR.
    • W kolejnym roku Wielkiej Nowenny przygotowującej do 800-lecia powstania III Zakonu Św. Franciszka w sposób szczególny podczas nocnego czuwania na Jasnej Górze rozważany będzie temat: z Pism Św. Franciszka: Matkami dla Niego są, gdy noszą Go w sercu i w ciele przez miłość Boską oraz czyste sumienie.
    • Z racji obchodzonego Roku Św. Alberta Chmielowskiego w głównym dniu Pielgrzymki przed Mszą św. konferencję na ten temat wygłosi O. Nikodem Sobczyński.
    • Natomiast rozważania Drogi Krzyżowej prowadzone będą w oparciu o teksty bł. Honorata Koźmińskiego.

Ad 2.
Rekolekcje dla Rad regionalnych w Kalwarii Zebrzydowskiej odbędą się w dniach 6-8 października 2017. Koszt około 200 zł. Z racji 25-lecia pierwszej kapituły z udziałem Rady Międzynarodowej i powstania Regionów zapraszamy szczególnie osoby, które wówczas uczestniczyły w Kapitule Narodowej. Tematy i szczegółowy program rekolekcji w Kalwarii Zebrzydowskiej zostanie podany w terminie późniejszym.

Ad 3.
Pielgrzymka do Fatimy 6-12 listopada 2017. Informacja wraz z programem została przesłana do Regionów w dniu 6 lutego 2017.

Ad. 4.
Rekolekcje we Włoszech planowane są na 19-27 maja 2018.

Ad 5.
Kapituła Generalna pośrednia, nie wyborcza, odbędzie się w dniach 4-11 listopada 2017 r. w „Seraphicum”, Pontyfikalny Wydział Teologiczny Św. Bonawentury w Rzymie we Włoszech.

Ad 6.
Siostra Ana Fruk z CIOFS przekazała następujące informacje:

  • W związku z posiedzeniem Prezydium CIOFS w dniu 10 marca kieruje prośbę o sporządzenie rocznego sprawozdania i nadesłanie do 10 marca br.
  • Rada Międzynarodowa wznawia wydawanie Biuletynu i planuje rozsyłanie go do Rad Narodowych.
  • Prośbę o zaplanowanie uczestnictwa w Kapitule Generalnej Delegata FZŚ w Polsce.
  • Przekazanie rocznej składki na rzecz RM w jak najszybszym terminie, aby RM mogła wyliczyć koszty Kapituły Generalnej i pomóc wspólnotom narodowym będącym w potrzebie.
  • Statut Narodowy FZŚ w Polsce został wysłany do RN celem uzgodnień i naniesienia poprawek.
  • Nastąpiła zmiana Asystenta Generalnego z Zakonu Braci Mniejszych, O. Jose Antonio da Cros Duarte zastąpił O. Pedro Zitha OFM

Ad 7.
Siostra Agnieszka Przybylska, Radna ds. MF i Rycerzy, podczas posiedzenia Rady Narodowej przekazała informacje o trudnościach w nawiązaniu kontaktu z Radą Narodową Młodzieży Franciszkańskiej, natomiast dobre wiadomości dotyczyły Rycerzy Św. Franciszka. Informacja w aktualnościach na stronie Rady Narodowej.

Ad.8.
Rada Narodowa zwraca uwagę, by w przyjmowaniu nowych kandydatów do FZŚ przestrzegać zasad zawartych w Konstytucjach Generalnych (Art. 39).

Dziękujemy wszystkim Przełożonym Regionów oraz ich zastępcom za obecność na spotkaniu, wspólne uczestnictwo w Eucharystii, wsłuchiwanie się z uwagą w głoszone konferencje Asystentów Narodowych, za dzielenie się doświadczeniem oraz szerzenie braterstwa i jedności. Relacja ze spotkania opracowana przez s. Emilię Nogaj poniżej.

Życząc owocnego czasu Wielkiego Postu serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!

s. Joanna Berłowska
Przełożona Narodowa FZS w Polsce

Rekolekcje Franciszkowych Rycerzy

kocon 02 (279 kB)

kocon 07 (209 kB)  
Ja to mam szczęście,
że w tym momencie,
żyć mi przyszło w tym kraju nad Wisłą…
Ja to mam szczęście…
Mój kraj szczęśliwy, piękny, prawdziwy,
Ludzie uczynni, w sercach niewinni...
Mój kraj szczęśliwy
Ja to mam szczęście.


My to mamy szczęście, bo podczas ferii zimowych w dniach 18-24 lutego byliśmy na rekolekcjach franciszkańskich w pięknej miejscowości, leżącej w Beskidzie Niskim, z pełną uroku panoramą na Babią Górę. Jest to oaza ciszy i spokoju.

Kocoń za Ślemieniem – wioska położona jakby na dwóch poziomach, które łączy stroma droga, na szczycie której znajduje się kapliczka NA DZIOLE.

To tutaj przychodzi Pani Wandzia modlić się i zapalać świeczkę, kiedy inni proszą Ją o pomoc w trudnych sprawach zdrowotnych i nie tylko. Mówi, że gdy modli się przy kapliczce pod wezwaniem Przemienienia Pańskiego, Pan Jezus przemienia zło w dobro. Wiele tutaj uprosiła…

Nie sposób zliczyć ileż to razy Rycerze św. Franciszka mieli tutaj swoje zimowe i letnie rekolekcje.

Są to rekolekcje specyficzne, a w tym roku – gdy przyświeca nam hasło IDŹCIE I GŁOŚCIE – na wskroś wyjątkowe. Specyficzne, bo noclegi są u ludzi – mieszkańców Koconia, którzy na ten czas otwierają nam swoje domy. Jesteśmy gośćmi na prawach domownika, a czasem i lepszych. Dajemy sobie nawzajem szansę wzajemnego ubogacania się, wzajemnego świadczenia o Chrystusie.

kocon 05 (338 kB)

Wyjątkowe, bo w roku duszpasterskim IDŹCIE I GŁOŚCIE, dają mnóstwo możliwości do realizacji tego hasła.

Podczas zimowych ferii spędziliśmy siedem dni właśnie w Koconiu. Pani Wandzia wraz z córką Agnieszką i jej mężem Markiem przyjęli na nocleg grupę chłopców – Rycerzy św. Franciszka oraz O. Justyna Przybyłę, naszego opiekuna duchowego i rekolekcjonistę.

Pani Zosia z córką Julią przyjęły dziewczynki – Rycerki św. Franciszka i moderatorkę s. Krystynę oraz s. Halinkę i br. Zbyszka.

Każdy dzień rozpoczynaliśmy modlitwami porannymi, przygotowanymi przez Rycerzy pod czujnym okiem animatorki Julii i s. Krystyny. Codziennie była sprawowana Msza św. z aktywnym udziałem uczestników rekolekcji, spotkania ze św. Franciszkiem w konferencjach, animacjach. Ojciec Justyn przybliżał nam postać św. Franciszka, a w czasie pogodnych wieczorków radościom nie było końca.
kocon 10 (72 kB)  
Siostra Halinka przygotowywała nam pyszne posiłki, a na tłusty czwartek Pani Zosia usmażyła tak pyszne pączki, że nie mogliśmy się nimi najeść. Wypoczynek na świeżym powietrzu to gwarancja dobrego zdrowia i samopoczucia. W związku z tym korzystaliśmy ze spacerów, zabaw na śniegu.

Byliśmy również na wycieczce w Rychwałdzie, gdzie znajduje się Sanktuarium Matki Bożej. Tam też spotkaliśmy kolegę błogosławionego Michała Tomaszka – męczennika z Pariacoto. Brat Tadeusz opowiedział nam wiele o błogosławionym oraz o ich przyjaźni. Mieliśmy również możliwość nabycia różańców z relikwiami bł. Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego. Ojciec Justyn każdego dnia przybliżał nam postać św. Franciszka, sprawował Msze św., bawił się z nami i cieszył wraz z nami pięknem przyrody.

Mój kraj szczęśliwy, piękny prawdziwy,
Ludzie uczynni, w sercach niewinni…
My to mamy szczęście…

kocon 03 (57 kB)  
My, Rycerze Świętego Franciszka z Regionu Opolskiego, dziękujemy Ci, Boże, za tych ludzi, za naszą piękną Ojczyznę, za sarenki, które podchodziły pod nasz dom ufne, że nic im nie grozi… bo dobrzy ludzie tam mieszkają.
Dziękujemy Ci za śp. Ojca Sylwestra, który jako pierwszy z grupą młodych przybył kiedyś do Koconia i taką miłość ofiarował tym ludziom, że zawsze Go dobrze wspominają, a nas chętnie przyjmują i cieszą się, że dzieło Ojca Sylwestra nadal się rozwija.

s. Krystyna Skrocka

Spotkanie Rady Narodowej i przełożonych regionalnych

W Centrum Franciszkańskim w Warszawie odbyło się w dniach 25-26 luty 2017 roku spotkanie formacyjno-braterskie Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. W spotkaniu uczestniczyli przełożeni regionalni lub ich zastępcy z 18 regionów, asystenci narodowi oraz Rada Narodowa FZŚ. Reprezentowane były wszystkie regiony FZŚ.

Przełożona narodowa siostra Joanna Berłowska powitała wszystkich uczestników oraz przedstawiła nowo mianowanych asystentów narodowych, którymi są o. dr hab. Zdzisław Gogola OFM Conv. oraz o. Nikodem Sobczyński OFM. Trzecim asystentem jest nadal o. Andrzej Romanowski OFM Cap, który jest przewodniczącym Konferencji Asystentów.

Spotkanie rozpoczęło się Mszą świętą, w czasie której homilię wygłosił o. Zdzisław Gogola.

Pierwszą konferencję wygłosił o. dr hab. Zdzisław Gogola OFM Conv., której tematem była „Samotność jako jeden z aspektów życia duchowego”. W tej konferencji o. Zdzisław wyjaśnił dwa pojęcia: osamotnienie i samotność, które czasami są mylnie rozumiane. Osamotnienie i samotność to dwa różne stany egzystencji człowieka. Osamotnienie oznacza brak kontaktu z innymi ludźmi oraz z samym sobą. Jest sprawą zewnętrzną. Samotność oznacza natomiast obcowanie z samym sobą, a dla ludzi wierzących z Panem Bogiem. Samotność to sprawa naszego wnętrza, jest czymś twórczym, jest czymś koniecznym. Samotność to najgłębsze „ja”. Taką samotność ma wypełnić Pan Bóg. Osamotnienie to sprawa zewnętrzna. Człowiek boi się być z samym sobą, nie ma odwagi spojrzeć na samego siebie. W takiej sytuacji jest najbardziej osamotniony. Często ludzie próbują zapomnieć o swoim wnętrzu poprzez liczne działania, ale to prowadzi donikąd. Ostatecznie człowiek odczuwa pustkę. Źródłami osamotnienia jest sterowanie człowieka przez środki masowego przekazu, przez reklamę. Człowiek tak poddaje się tym wpływom zewnętrznym, że pewnym momencie przestaje samodzielnie myśleć i daje się prowadzić. Każdy człowiek otrzymał od Pana Boga indywidualność, a to oznacza, że każdy jest inny. Samotność to obcowanie z samym sobą, jest zastanowieniem się, jak ja siebie samego oceniam. Ludzie postrzegają nas bardzo różnie. Ocena innych ludzi nie jest istotna. Ważne jest natomiast, kim ja jestem. Samotność jest tą przestrzenią, do której z ludzi nikt nie ma dostępu tylko Pan Bóg. Moja samotność jest świątynią Boga. Samotność jest bardzo ważna. Bez niej nie ma życia. Jeśli zniszczymy przestrzeń samotności, to zniszczymy samych siebie.

O. Nikodem Sobczyński OFM mówił o odnowieniu życia pokuty według przykładu świętych III Zakonu. Pokutę przedstawił jako drogę, którą trzeba przejść, aby na końcu życia, po odbyciu właściwej pokuty osiągnąć zbawienie. Pokuta jest procesem życiowym, który człowiek musi przejść i który trwa od momentu zjednoczenia się z Panem Bogiem, od rozpoznania Jego łaski aż do śmierci. Jest to droga, którą Pan Bóg nam dał. Pokuta jest często uważana jako kara, a to jest błędne pojmowanie pokuty. Pokuty nie można się bać, trzeba ją przeżyć. Pokuta oznacza przemianę człowieka grzesznego w człowieka współpracującego z łaską Bożą. Przemiana musi być szczera i musi wynikać z miłości do Pana Boga a nie ze strachu. Musi nastąpić zerwanie z grzechem i powrót do Pana Boga, jak uczynił to syn marnotrawny z przypowieści biblijnej. Pokutę przeżywamy w naszym sercu. Pokuta obejmuje ukorzenie i przemianę. Ukorzenie oznacza stanąć w pokorze przed Bogiem, uznanie swojego grzechu i swojej zależności od Pana Boga. Pokuta rozpoczyna się w sercu człowieka, powoduje jego przemianę, zmianę myślenia, życia i obejmuje całego człowieka. Należy zerwać z wszystkimi grzechami. Zerwanie z grzechem musi być trwałe i szczere. Człowiek pokutujący nienawidzi grzechu i wraca do Pana Boga.

Św. Franciszek pisze w swoim Testamencie „Tak Pan dał mi rozpocząć życie w pokucie”. Dla św. Franciszka pokuta jest łaską, jest ona darem Bożym. Święty Franciszek prawie we wszystkich swoich pismach wzywał do pokuty i czynienia miłosierdzia. Mówił, kto nie czyni pokuty skazuje się na potępienie (Reguła Niezatwierdzona 23,4).

O. Nikodem wymienił następujących pokutników franciszkańskich:

  • Bł. Luchezjusz i Buonadonna z Poggibonsi, którzy znali osobiście św. Franciszka, zachwycili się jego sposobem życia, pozbyli się swoich bogactw, a dom zamienili na szpital. Byli pierwszymi członkami III Zakonu. W 1221 rozpoczęli życie według duchowości franciszkańskiej. Zmarli oboje tego samego dnia 28 kwietnia 1260 roku, co jest szczególną łaską. Prowadzili wspólne życie, odbywali wspólnie pokutę i mieli wspólną śmierć.
  • Święta Róża z Viterbo (1233-1253). W wieku 12 lat złożyła profesję tercjarską, nawoływała ludzi do nawrócenia i modliła się o ich nawrócenie.
  • Święta Małgorzata z Kortony (1247-1297). Prowadziła przez kilka lat życie grzeszne. Nawróciła się po odkryciu zwłok zamordowanego jej ukochanego. Po nawróceniu prowadziła życie bardzo ascetyczne. Wstąpiła do III Zakonu św. Franciszka.
  • Błogosławiona Aniela Salawa (9.09.1881-12.03.1922) prowadziła bardzo głębokie życie w pokucie. Swoje cierpienia ofiarowywała za grzeszników i ludzi będących w trudnych sytuacjach.

Życie w pokucie jest możliwe dla wszystkich, niezależnie od stanu i sytuacji. Trzeba tylko spełnić jeden warunek: zwrócić się całym sercem do Pana Boga i Jemu całkowicie zaufać. Trzecią konferencję wygłosił O. Andrzej Romanowski OFM Cap. Tytuł konferencji to zarazem tytuł listu Kongregacji Nauki Wiary: Invenescit Ecclesia – Kościół odmładza się – inspiracją odnowy życia franciszkanów świeckich.

Franciszkanie świeccy pozostają w komunii z I i II Zakonem, z papieżem, biskupami, z całym Kościołem. Celem omawianego dokumentu jest rozpoznanie darów charyzmatycznych, których udziela Ojciec przez Syna w Duchu Świętym. Jest to dar trynitarny. Kościół, a w nim Franciszkański Zakon Świeckich, odnawia się przez otwarcie się na charyzmaty. To otwarcie prowadzi do rozwoju. Zamknięcie się na charyzmaty powoduje skostnienie. Charyzmaty niosą z sobą Boże życie i ubogacają nas. Charyzmaty są dane po to, aby wnieść większe dobro dla wspólnoty. Treści przedstawianego dokumentu można przedstawić w postaci schematu, który zawiera takie elementy: Pokuta, następnie wspólnota, charyzmaty i posługa we wspólnocie, komunia miłości i misyjność. Misyjność oznacza wyjście poza wspólnotę i zapraszanie do pokuty, która jest najważniejsza.

Ojciec Andrzej skoncentrował się w swojej konferencji na pokucie. Pokuta jest najważniejsza, ona wzywa do miłości, jest wejściem do Królestwa Bożego. To oznacza królowanie Boga w nas przez łaskę. Pokuta jest powołaniem do uczestnictwa w Królestwie Bożym. Pokuta jest powołaniem do wejścia do wspólnoty pokutników, czyli osób, które się nawracają.

Ojciec Andrzej podał definicję miłości świętego Augustyna, która tak określa miłość: „Miłość to poruszenie Ducha Świętego skłaniające do cieszenia się Bogiem, samym sobą i bliźnim według zamysłu Bożego. Do tego jesteśmy wezwani w pokucie”. Święty Franciszek w „Liście do wszystkich wiernych” dzieli cały świat na ludzi czyniących pokutę i na tych, którzy tej pokuty nie czynią.

Pan Jezus rozpoczął swoją działalność od wezwania do pokuty i nawrócenia. Bez pokuty i nawrócenia nic nie ma sensu, zarówno w życiu jednostki i jak we wspólnocie. Pokuta jest skarbem, który chcemy posiąść, jest uzdrowieniem, które zmienia nasze życie. Wejście w pokutę pozwoli nam doświadczać miłości Bożej. Wtedy zaczniemy się cieszyć Bogiem, samym sobą, bliźnim według zamysłu Bożego. Tylko pokuta służy zbawieniu. W grzechu doświadczamy tylko cierpienia. Pokuta franciszkańska angażuje całego człowieka, wypełnia całe serce, cały umysł i nie pozostawia miejsca na wspólnoty w innej duchowości. Pierwszym powołaniem franciszkanów świeckich jest powołanie do pokuty i miłości.

Konferencje Ojców asystentów pogłębiły naszą formację i wskazały nam, co jest dla nas najważniejsze i jaki jest cel naszego powołania.

Pierwszy dzień zakończył radosny braterski wieczór. Siostra Emilia Nogaj przedstawiła w formie prezentacji multimedialnej historię Europejskich Spotkań Franciszkanów Świeckich oraz przygotowania do jubileuszu 40-lecia tych spotkań, który będzie obchodzony w Polsce w 2018 roku. Ta prezentacja przybliżyła charakter tych spotkań i ich cel.

Brat Michał Rynkowski, przełożony Regionu Gdańskiego, rozweselił wszystkich zebranych prezentując w wierszu swojego autorstwa w sposób humorystyczny swoje przybycie do Centrum Franciszkańskiego w Warszawie, powitanie z Radą Narodową oraz o zadaniach, które ma tutaj do wypełnienia. Do recytacji wiersza dostosował odpowiednie rekwizyty, a mianowicie czapkę ozdobioną cekinami i neseser na materiały formacyjne, którym była mała damska torebka (a w niej szczoteczka do mycia rąk służąca za… szczotkę do włosów).

Wieczór zakończyło radosne śpiewanie różnych pieśni i piosenek, które przygotował O. Andrzej Romanowski.

Przełożona narodowa s. Joanna Berłowska poinformowała o materiałach formacyjnych i zachęcała do ich nabywania, przekazała informację o narodowej pielgrzymce franciszkanów świeckich na Jasną Górę, która odbędzie się w dniach 21-22 lipca. Organizowane są też rekolekcje w Kalwarii Zebrzydowskiej od 6 do 7 października z okazji 25-lecia powstania regionów oraz planowana jest pielgrzymka narodowa FZŚ do Włoch w maju 2018 roku.

Drugi dzień rozpoczął się Mszą Świętą połączoną z Jutrznią.

Po konferencji O. Andrzeja Romanowskiego przełożeni regionalni zadawali pytania dotyczące usłyszanych konferencji, prowadzenia formacji w regionie, archiwizowania dokumentów. Odpowiedzi udzielali ojcowie asystenci narodowi, przełożona narodowa s. Joanna, członkowie rady oraz pozostali uczestnicy spotkania. Było to wzajemne dzielenie się doświadczeniami, troskami i radościami.

Takie spotkanie formacyjne przyczynia się do pogłębienia wiary, duchowości franciszkańskiej, umożliwia wzajemne lepsze poznanie się poprzez braterskie rozmowy i ubogacanie się swoją wiedzą. Dlatego te spotkania są bardzo ważne dla formacji franciszkanów świeckich.

My, przełożeni regionalni, wyrażamy naszą wdzięczność Ojcom Asystentom narodowym za wygłoszone konferencje, przełożonej narodowej siostrze Joannie Berłowskiej i całej Radzie Narodowej za przygotowanie tego spotkania.

Wszyscy ubogaceni duchowo powróciliśmy do naszych wspólnot, aby dzielić się zdobytą wiedzą.

s. Emilia Nogaj OFS

Niemcy 2016 – Kapituła Duchowa

Rada Narodowa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Niemczech zorganizowała w listopadzie 2016 r. Kapitułę Duchową, której głównym tematem było „Żyć wzajemną miłością”. Kapituła Duchowa odbywa się w Niemczech co trzy lata i w czasie tego spotkania formacyjnego realizowane są tematy z Kapituły Generalnej FZŚ. W czasie ostatniej Kapituły Generalnej w Asyżu rozważano właśnie zagadnienia związane z życie rodzinnym. Dlatego ta problematyka stała się tematem ostatniej Kapituły Duchowej. Prowadzącym był brat Ewald Kreuzer OFS z Austrii, który w latach 2008-2014 był członkiem Prezydium Rady Międzynarodowej FZŚ. Przełożona narodowa FZŚ Niemiec siostra Mechthild Händler OFS zaprosiła mnie wraz z moim mężem do udziału w tej kapitule . Chodziło jej o małżeństwo franciszkańskie, które mogłoby z własnego doświadczenia opowiedzieć o życiu w rodzinie wzajemną miłością. To zaproszenie przyjęliśmy z radością i zaszczytem, ale również z poczuciem ogromnej odpowiedzialności. Przez kilka miesięcy przygotowywaliśmy się do udziału w tym spotkaniu przede wszystkim przez modlitwę, ale również przygotowując się merytorycznie.

Na początku kapituły wszyscy jej uczestnicy przedstawiali się, dzięki czemu mogliśmy wszyscy bliżej się poznać i to przyczyniło się do powstania naprawdę braterskiej atmosfery. Poprzez udział w spotkaniu EUFRA znaliśmy wiele sióstr i braci ze wspólnoty franciszkańskiej Niemiec, przez których zostaliśmy serdecznie przyjęci.

W czasie kapituły miały miejsce różne formy pracy. Był wykład w oparciu o prezentację w programie PowerPoint, praca w grupach, relacje z tej pracy, świadectwo życia wzajemną miłością w rodzinie i na koniec każdy miał możliwość wyrażenia swoich problemów oraz refleksji dotyczących życia w rodzinie.

Był też oczywiście czas na modlitwę wspólnotową, Eucharystię ,rozważanie Słowa Bożego, co pogłębiło naszą wiarę.

Brat Ewald podzielił całe spotkanie na kilka etapów. Rozpoczął rozdaniem wszystkim uczestnikom pytań do samorefleksji nad życiem w swojej rodzinie. Było to wprowadzenie do tematu kapituły.

W czasie pierwszego wykładu mówił o życiu Pana Jezusa w rodzinie. Pan Jezus wychował się w typowej żydowskiej rodzinie, w której poznawał Boga, zwyczaje i święta religijne swojego narodu, Biblię, proroków i modlitwę psalmami. Święty Łukasz w swojej Ewangelii mówi „Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na nim”. On był nam wszystkim równy oprócz grzechu, jak podaje Apostoł św. Paweł w Liście do Hebrajczyków. Jezus odkrywał coraz bardziej swoją własną osobowość, tożsamość i swoją misję. Jezus głosił nowe doświadczenie rzeczywistości, którą nazwał Królestwem Bożym. Ta nauka była i jest radykalna, ponieważ ona wpływa na każdą zewnętrzną jak i wewnętrzną zależność od ideologii i systemów, politykę, ekonomię, Kościół, rodzinę, organizacje itp. Ludzie „Królestwa Bożego” są w pełni wolni i będący do dyspozycji Pana Boga i żyją w prawdzie. Kto chce zupełnie naśladować Pana Jezusa, ten musi być gotowy do całkowitej przemiany siebie i do uwolnienia się od zależności zewnętrznych jak i wewnętrznych. Uczniowie Pana Jezusa tak postępowali, a także święty Franciszek i święta Klara i wszyscy inni święci. To dotyczy też osobistych jak i rodzinnych relacji i zależności. Postawa naśladowcy Chrystusa wymaga ofiary, wyrzeczeń a nieraz i cierpienia.

Artykuł 24 Konstytucji Generalnych podaje, że Franciszkanie Świeccy mają uważać swoją rodzinę za środowisko priorytetowe, które umożliwia im przeżywanie swoich zadań chrześcijańskich i powołanie franciszkańskie. Mają w tej rodzinie tworzyć przestrzeń do modlitwy, dla Słowa Bożego. W Regule FZŚ znajdują małżonkowie pomoc na własnej drodze życia chrześcijańskiego. Miłość małżonków i ich wierność są świadectwem dawanym w rodzinie, w Kościele i w świecie.

Jako małżonkowie będący w FZŚ daliśmy świadectwo naszego życia w rodzinie. Mówiliśmy, jak żyć wzajemną miłością.

Pan Bóg dał nam przykazanie, które jest najważniejszym przykazaniem W tym przykazaniu Bóg wzywa nas do miłości.

Będziesz miłował Pana Boga Twego z całego serca swego, z całej duszy swojej, z całej myśli i ze wszystkich sił swoich.

Będziesz miłował bliźniego swego, jak siebie samego.


Można zadać sobie pytania:
1. Czy współczesny człowiek potrafi żyć miłością?
2. Czy człowiek w obecnych czasach jest wstanie doświadczyć miłości i tą miłością żyć?

Miłość wzajemna jest darem Boga. Aby zrozumieć przykazanie wzajemnej miłości, należy wejść do wieczernika. Nowe przykazanie daje Chrystus dopiero na kilka godzin przed swoją śmiercią, w wieczerniku, gdzie przebywa wraz z swoimi uczniami. Chrystus czeka, aż Judasz opuści wieczernik. Dopiero wtedy przy zamkniętych drzwiach Jezus mówi do swoich uczniów: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak, jak ja was umiłowałem. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi; jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J,13, 34-35).

Apostoł Jan w swoim liście wyraża pięknie, że Bóg jest miłością i kto trwa w tej miłości, trwa w Bogu, a Bóg w nim.

Miłość Boga nie ma granic. Miłość Boga ukazała się w historycznym wydarzeniu, którym było życie i śmierć Jezusa Chrystusa. Jezus ofiarował za nas swoje życie na krzyżu. Człowiek powinien na tę miłość odpowiedzieć miłością bezgraniczną.

Miłość Boga dotyczy też przyszłości człowieka, ona jest obietnicą, że człowiek zostanie przyjęty przez Boga.

Święty Jan Paweł II poświęcił wiele swoich dokumentów i homilii tematowi miłości, małżeństwa i rodziny. Został nazwany papieżem rodziny.

Człowiek bez miłości nie może żyć, mówił św. Jan Paweł II. Człowiek pozostaje dla siebie samego niezrozumiałą istotą, jego życie nie ma sensu, jeśli nie spotka miłości. Miłość jest piękna. Piękną i czystą miłość może nam dać tylko Bóg.

Co oznacza „życie”. Oznacza trwać przy osobie, którą się kocha. Należy nosić w swoim sercu obraz kochanej osoby . Należy zagłębić się w miłości i coraz lepiej poznawać zarówno Bożą miłość jak i miłość ludzką. Maryja jest dla nas wszystkich nauczycielką pięknej miłości, mówił św. Jan Paweł II.

Sakrament małżeństwa umacnia miłość i zobowiązuje małżonków do życia wzajemnie tą miłością.

Sakrament małżeństwa jest darem, jest powołaniem i przykazaniem dla chrześcijan. Małżonkowie powinni na zawsze pozostać sobie wierni. Co Bóg złączył, człowiek niech nie rozdziela. Także w trudnych sytuacjach, które mogą się wydarzyć jak np. rozłąka, wczesna śmierć jednego ze współmałżonków, choroba, można dać świadectwo wiernej miłości. Święty papież mówi: „Kochani małżonkowie, nigdy nie powinno was opanować zniechęcenie. Łaska Sakramentu wspiera was i pomaga wam zawsze wznosić ręce ku niebu”.

W życiu małżeńskim ważna jest szczera rozmowa. Poprzez dialog małżonkowie mogą wyrazić swoją miłość, okazać sobie nawzajem serdeczność i wrażliwość, które wspierają rozwój osobowości i są źródłem szczęścia. W Lumen Gentium papież pisze, że małżonkowie są świadkami miłości i wiary dla siebie samych i dla swoich dzieci.

Papież podkreśla wielką rolę rodziny. Wypełnienie przykazania miłości oznacza urzeczywistnić wszystkie zadania chrześcijańskiej rodziny. Tymi zadaniami są: wierność, uczciwość, odpowiedzialne rodzicielstwo i wychowanie dzieci.

Bardzo ważna jest wspólna modlitwa w rodzinie. Chrystus obiecał swoją obecność mówiąc: „gdy dwaj lub trzej są zjednoczeni w imię moje, jestem pośród nich”. Człowiek powinien czerpać ze źródła miłości sens swojego działania w życiu.

Święty Jan pisze w swoim liście: „Drodzy Bracia, my mamy się wzajemnie miłować, ponieważ miłość jest z Boga i każdy, który kocha, pochodzi od Boga i rozpoznaje Boga”. Mamy sobie nawzajem w miłości służyć . Dajmy się prowadzić Duchowi Świętemu, ponieważ owocami Ducha Świętego są miłość, radość, pokój, wierność, dobroć.

Bóg stworzył niewiastę i mężczyznę i obdarzył ich wielkim darem, a mianowicie darem wspólnego życia w miłości.

Narzeczeni przyrzekają wzajemnie się miłować, szanować przez wszystkie dni swojego życia. Wyruszają w drogę, której nie znają. Ale ufają Panu Bogu i nie lękają się przejąć swoich zadań, ponieważ łączy ich miłość i wiara w Pana Boga. Bóg uświęca ich miłość i pomaga im wypełnić ich zadania. Miłość małżeńska jest największą przyjaźnią. Przyjaźń oznacza wzajemnie sobie służyć, pomagać, ufać sobie, wspólnie rozwiązywać problemy, dzielić troski i radości. Małżonkowie mogą wzajemnie na sobie polegać, dzielą między sobą życie i budują je. Z miłości małżonków powstaje nowe życie. To nowe życie jest darem Pana Boga. To są dzieci, które są kochane i są wychowywane w miłości do Boga i do drugiego człowieka. Małżonkowie są zobowiązani wychowywać swoje dzieci po chrześcijańsku i towarzyszą im z radością w ich ludzkiej i duchowej drodze.

Jezus wprowadza miłość do rodziny i umacnia ją. Modlitwa, udział w Eucharystii pomaga małżonkom umacniać ich miłość, wiarę i pokonywać trudności.

Artykuł 17 Reguły FZŚ podaje: Niech w rodzinie Franciszkanie Świeccy żyją duchem pokoju, wierności i poszanowania życia, czyniąc z niego znak odnowy dokonanej w świecie przez Chrystusa. Małżonkowie, zwłaszcza żyjąc łaską Sakramentu Małżeństwa, niech dają w świecie świadectwo Chrystusowej miłości dla Jego Kościoła.

To zadanie, które podaje nasza Reguła, nie jest łatwe do wypełnienia. To wiemy wszyscy z własnego doświadczenia. Każde małżeństwo może przeżywać różne trudności, które są czasami trudne do rozwiązania. Małżonkowie mogą reprezentować różne poglądy, może dojść między nimi do sporu. Ale jest ważne, aby otwarcie przedstawić wszystkie problemy, omówić je i wspólnie znaleźć rozwiązanie. Nie wolno kończyć dnia bez pokoju między małżonkami. Należy zawrzeć pokój, wspólnie się pomodlić i w ten sposób kończyć dzień.

Papież Franciszek powiedział, że rodzina jest podstawą, jest ważna i konieczna dla przeżycia ludzkości.

Wybraliśmy dla naszego życia małżeńskiego drogę chrześcijańską z świętym Franciszkiem. Zaprosiliśmy Chrystusa do naszego życia i staramy się pogłębiać naszą wiarę i być świadkami wiary w duchu św. Franciszka. Gdy zawieraliśmy sakrament małżeństwa, byłam już we FZŚ. Duchowość franciszkańska inspirowała mnie. Mój mąż powoli poznawał tę duchowość i dojrzewał do wstąpienia do wspólnoty franciszkańskiej. Moment ten nastąpił po 26 latach małżeństwa w małym kościółku w Porcjunkuli w Asyżu.

Przynależność do FZŚ uważamy jako wielki dar od Pana Boga. Duchowość franciszkańska pomaga nam lepiej wypełniać nasze zadania. Uczy nas wykonywać wszystko z pokorą i cierpliwością. To nie jest takie proste, ponieważ jesteśmy tylko słabymi, grzesznymi ludźmi.

Wzorem dla nas jest św. Franciszek, który w najdoskonalszy sposób umiłował Boga. On całkowicie oddał się Panu Bogu. On szukał Boga, odkrywał Go w każdym stworzeniu i wielbił Boga za wszystkie Jego dzieła.

Myślą przewodnią dla naszego życia małżeńskiego jest Hymn do miłości św. Pawła Apostoła:
Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą…. Wszystko znosi... Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość, z nich największa jest miłość.

Należy kierować się w życiu słowami Chrystusa: „szukajcie Królestwa Bożego a wszystko inne będzie wam przydane”.

Kapituła Duchowa była dla nas głębokim przeżyciem. Ubogaciliśmy się wzajemnie przez przeżycie tego spotkania z Ojcami Asystentami, siostrami i braćmi FZŚ w Niemczech.

Emilia i Marek Nogaj OFS

„Vox Franciscana” – nowa publikacja Rady Międzynarodowej FZŚ

3 lutego 2017 Rada Międzynarodowa Franciszkańskiego Zakonu Świeckich przekazała pierwszy numer nowej publikacji „Vox Franciscana” (Głos Franciszkański), która będzie się początkowo ukazywała dwa razy do roku.

Publikacja powstała w wyniku ustaleń poczynionych podczas Kapituły Generalnej w Asyżu w 2014 roku. Zdecydowano wtedy, iż komunikacja powinna być jednym z priorytetów w naszym Zakonie.

Konkretnym środkiem tej komunikacji ma być udostępnianie międzynarodowego magazynu relacjonującego pracę CIOFS (Rady Międzynarodowej), dzielenie się interesującymi nowymi wydarzeniami i projektami we FZŚ na całym świecie.

vox1 (241 kB)

► Liczący 8 stron pierwszy numer „Vox Franciscana” – datowany na jesień 2016 roku – podaje informację o Kapitule Generalnej, która ma się odbyć w Rzymie w dniach 4-11 listopada 2017.

 
► Znajdziemy tam również zdjęcia i relację ze spotkania Młodzieży Franciszkańskiej w Krakowie w dniach 22-25 lipca 2016 r. przed Światowymi Dniami Młodzieży. Uczestniczyło w tym spotkaniu około 100 osób z 24 krajów.

 
► Zamieszczono także bogato ilustrowaną zdjęciami relację ze spotkania Rady Międzynarodowej, która obradowała w marcu w Rzymie, na temat wagi i rangi Kapituł.

Zobaczymy tu również skład Rady Międzynarodowej i rozpoznamy na fotografiach jej uczestników.

 
► W numerze jest też informacja o zorganizowanych po raz pierwszy w Afryce – w Zambii w czerwcu 2016 roku – warsztatach formacyjnych. Wzięli w nim udział franciszkanie świeccy z 11 krajów Afryki.

► Dowiemy się również o powstaniu Wspólnoty FZŚ w południowo-wschodniej Azji, w Myanmar, w kraju gdzie dominuje buddyzm. Nowopowstała Wspólnota liczy 8 profesów.

Pełny tekst publikacji dostępny jest na stronie Rady Międzynarodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Najprościej można tam wejść klikając na znajdującą się na naszej stronie stronie zakładkę „Rada Międzynarodowa”.

tłumaczenie: s. Maria Teodorowicz OFS

Publikację tę można również pobrać tutaj

Zimowe rekolekcje w Lalikach

aktualosci 2017 styczen 03 (299 kB)

Od 14 do 21 stycznia 2017 roku Rycerze św. Franciszka z Regionu Katowickiego FZŚ wzięli udział w zimowych rekolekcjach, które odbyły się w Lalikach niedaleko Żywca. Przyjechały dzieci z Katowic-Podlesia, Rudy Śląskiej, Świętochłowic, Mikołowa, Gierałtowic. Każdego dnia uczestniczyliśmy we Mszy św., którą sprawował nasz opiekun br. Zbigniew Kołodziejczyk OFMCap. Młodzi rycerze chętnie angażowali się w czytanie słowa Bożego i śpiewanie psalmów, a kończąc Eucharystię uwielbiali Boga śpiewem.

Wiele czasu, oprócz wspólnej modlitwy, poświęciliśmy na wycieczki, zabawy, zajęcia muzyczne i plastyczne.

Pierwszego dnia po Eucharystii i kolacji został zorganizowany wieczór zapoznawczy. Każdy z uczestników przedstawił się oraz powiedział o sobie kilka słów.

aktualosci 2017 styczen 04 (231 kB)

W kolejnych dniach udawaliśmy się na pobliską górkę, z której zarówno dzieci, jak i opiekunowie bardzo chętnie zjeżdżali na sankach. W ramach zabawy zbudowaliśmy ze śniegu igloo... które okazało się fortecą. Był też długi spacer w przepięknej zimowej scenerii. Wokół połacie czystego śniegu, pięknego nieba, ośnieżonych drzew, iskrzących w słońcu kolorami płatki śniegu. Towarzyszyli nam bracia psy, jeden nawet bardzo podobny do brata wilka. Była opowieść o wilku i św. Franciszku w obrazach i balladzie, którą rycerze chętnie zaśpiewali.

Siostra Leokadia zorganizowała kulig konny, który był dla nas wspaniałą atrakcją. Zachwycając się pięknem zaśnieżonych gór, śpiewaliśmy piosenki. Został również zorganizowany wieczór talentów, na którym każdy z uczestników mógł podzielić się z innymi swoimi umiejętnościami. Dzieci zaprezentowały między innymi tańce, grę na gitarze, grę na skrzypcach i wiersze.

aktualosci 2017 styczen 05 (211 kB)

Czwartego i piątego dnia naszych rekolekcji odbyły się wieczory filmowe – wraz z br. Zbigniewem oglądaliśmy film o św. Janie Bosko.

Szósty dzień był dla nas szczególnym dniem, mianowicie Bożego Narodzenia. Zaczęliśmy od przygotowania żłóbka z aniołami, potem słuchaliśmy opowieści, jak to św. Franciszek przygotował w Greccio pierwszą stajenkę. Czas obiadu stał się wieczerzą wigilijną, było łamanie się opłatkiem z życzeniami od serca i śpiewanie kolęd z wszystkimi zwrotkami. Wieczorem druga część filmu „Klara i Franciszek” (widzieliśmy, jak Franciszek w okolicach Greccio dostrzegł Betlejem i przygotował miejsce do przeżywania tej świętej nocy Bożego Narodzenia).

W ostatnim dniu Adam przyjął w czasie Eucharystii tarczę rycerską oraz sznur i stał się Rycerzem św. Franciszka.

Cudownie spędzany czas w Lalikach ubogacały nam pyszną kuchnią siostry Stanisława i Elżbieta.

s. Agnieszka

Rycerze św. Franciszka z Regionu Katowickiego FZŚ

aktualosci 2017 styczen 01 (444 kB)

W Regionie Katowickim działają obecnie trzy drużyny Rycerzy św. Franciszka (więcej na stronie internetowej: http://www.fzskatowice.pl/). Zostały założone z inicjatywy śp. o. Sylwestra Haśnika OFM. Obecnie naszym opiekunem w regionie jest br. Zbigniew Kołodziejczyk OFMCap. Rycerze wyjeżdżają na rekolekcje letnie i zimowe. Raz w roku spotykają się na Zjeździe Rycerskim w Panewnikach. Ostatni miał miejsce 3 września 2016 roku. Planujemy też jednodniowe wyjazdy dla rycerzy w regionie i zapraszamy na nie wszystkie chętne dzieci, które chciałyby do takiej wspólnoty należeć. Mogą to być chłopcy i dziewczęta, po Komunii św., ale i młodsze mogą przychodzić z opiekunem. Naszym patronem jest św. Franciszek z Asyżu. Wychowany religijnie przez matkę jako młodzieniec pełen radości był przywódcą asyskiej młodzieży. Po jego nawróceniu wielu ówczesnych towarzyszy poszło w jego ślady. Jest to święty radosny, wpatrzony w Chrystusa. Dla św. Franciszka ważne były słowo, Eucharystia i krzyż Chrystusa.

aktualosci 2017 styczen 02 (152 kB) Zachęcam do odwiedzania strony internetowej o wszystkich wydarzeniach we wspólnocie rycerzy w parafii MB Częstochowskiej w Katowicach-Podlesiu, której jestem moderatorem (http://fzskatowicepodlesie.pl/rf/). Są tam zdjęcia i filmiki i można prześledzić, co robią Rycerze św. Franciszka przy tej parafii. Drużyny rycerzy mogą powstawać w tych parafiach, gdzie są obecne wspólnoty FZŚ. Najlepiej skontaktować się z nami: leokadiaputo@o2.pl lub tel. 505 476 915. Dla osób, które nie korzystają z Internetu, trzy informacje z tej strony.

27 grudnia 2016 – Rycerze na adoracji Bożej Dzieciny w Panewnikach. Pełny busik rycerzy mknie na adorację Bożej Dzieciny. Pierwszym punktem jest żywy żłóbek oraz ruchoma stajenka, która bardzo nam się podoba. Przyszedł czas na adorację, którą prowadzi Franciszkański Zakon Świeckich. Możemy w spokoju wpatrywać się w bardzo duży żłóbek w bazylice panewnickiej, który zajmuje całe prezbiterium i boczne kaplice. Śpiewamy kolędy, a przed nami nad ołtarzem Betlejem. Potem rozpoczyna się Eucharystia. W procesji idą poczty sztandarowe oraz kapłani z biskupem sosnowieckim Grzegorzem Kaszakiem. Podczas Mszy św. Rycerze św. Franciszka niosą dary. Po błogosławieństwie idziemy pod ołtarz św. Franciszka, aby przyjąć do naszego grona nowych rycerzy. Tarcze otrzymują: Maksymilian, Samanta, Natalia i Julia. Ostatnim punktem jest spotkanie w domu parafialnym. Oglądamy przedstawienie przygotowane przez franciszkanów świeckich. Potem na scenie odbywa się krótkie spotkanie rycerzy o tym, żeby powstawały nowe grupy. Spotkanie jest na żywo i niektórzy mają małą tremę, bo jest na nim obecny bp Grzegorz. Nie spodziewaliśmy się takiego gościa. Na koniec błogosławieństwo i dzielenie się opłatkiem.

29 grudnia 2016 – U św. Franciszka i św. Klary w Tychach, gdzie buduje się piękny kościół i klasztor. Jest to budowla niezwykła, powstaje na planie krzyża z San Damiano. Nad kościołem wznosi się pięć wież (jeszcze niedokończone) ku pamięci pięciu ran Chrystusa. Każdego roku w czasie bożonarodzeniowym franciszkanie budują olbrzymią stajenkę, wypełniając ją zwierzętami. Są baranki, osioł, kucyk, króliki, ptaki i wiele zwierzątek. My co roku chętnie odwiedzamy to miejsce. W tym roku przełożona Regionu s. Julia zorganizowała dla nas ognisko, kiełbaski i ciepłą herbatkę. Siostry Urszula i Melania poświęciły dla nas swój czas i były z nami do końca naszego pobytu. Mogliśmy też zobaczyć budowlę od środka, po której oprowadził nas pracownik budowy. W jeszcze surowym Oratorium zaśpiewaliśmy kolędy. Tyle pomieszczeń, że można było się pogubić. Chłopcom marzyła się wieża, ale to zostawiamy na następne lata. Jest tam też kaplica Porcjunkula odtworzona z całą dokładnością z oryginału. Nad budową czuwa o. Wawrzyniec Jaworski OFM (pochodzący z Katowic-Podlesia). Na zakończenie udaliśmy się do tymczasowego kościoła parafialnego i tam trwaliśmy przed tabernakulum, śpiewając kolędy. Nawet podróż tam i z powrotem była przyjemnością, bo odbywała się pociągiem.

6 stycznia 2017 – Kolędowanie u s. Zofii. Rycerze z Podlesia z s. Leokadią po raz drugi kolędowali u s. Zofii Haśnik – mamy śp. o. Sylwestra – w domu rodzinnym w Katowicach-Zadolu. Był z nami nasz opiekun br. Zbigniew Kołodziejczyk OFMCap i nasza Natalia z gitarą. Tak jak w zeszłym roku śpiewaliśmy kolędy z całą rodziną. Tym razem radosne śpiewanie kolęd i pastorałek odbyło się z akompaniamentem pianina, dwóch gitar i innych instrumentów. Na nowo przeżywaliśmy pokłon Trzech Mędrców. Był to bardzo miły wieczór.

7 stycznia 2017 – Spotkanie opłatkowe. Każdy rycerz lubi czas świąt Bożego Narodzenia. W styczniu spotykamy się na spotkaniu opłatkowym ze wspólnotą Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. Razem zaczynamy modlitwą i śpiewamy kolędy. I tym razem było wesoło. Na spotkaniu był br. Zbigniew, który akurat obchodził swoje 55. urodziny. Wyśpiewaliśmy mu głośno „Sto lat”.

oprac. s. Leokadia Puto

Jeszcze o Leksykonie duchowości franciszkańskiej

Polska edycja Leksykonu duchowości franciszkańskiej – tak pierwsza z 2006 roku, jak najnowsza – korzysta z dorobku myśli europejskiej: powstaje na podstawie tłumaczeń haseł opublikowanych uprzednio w języku włoskim. Wkład rodzimej, polskiej szkoły, jest wszakże znaczący i dwojako wpływa na charakter publikacji. Po pierwsze, w obu edycjach przybywa haseł opracowanych przez polskich badaczy, przemyślanych, zweryfikowanych i uzupełnionych po 10 latach od wydania z 2006 roku. Po drugie, tłumaczenia haseł z pierwowzoru, przy zachowaniu wartości merytorycznej, zostały dostosowane do rodzimego dyskursu naukowego, a zatem pozbawione passusów o charakterze eseju czy felietonu. Leksykon jest publikacją ukazującą polski – dobrze zorganizowany, niekiedy nawet rygorystyczny, lecz dzięki temu funkcjonalny i ścisły merytorycznie – styl humanistyki. Jako kompendium opatrzone obszernymi bibliografiami stanowić może punkt wyjścia do badań nad wieloma zagadnieniami z zakresu duchowości franciszkańskiej.

dr Agnieszka Kruszyńska
Kierownik Centrum Kultury i Języka Polskiego
Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora

Na 163 haseł Leksykonu 3 z nich są poświęcone Franciszkańskiemu Zakonowi Świeckich:

  • Franciszkański Zakon Świeckich Treść:
    1. Początki Zakonu
    2. Rozwój i wpływ Zakonu w w. XIII-XV
    3. Dzieje Zakonu w. XVI-XVIII
    4. Odrodzenie Zakonu i stan aktualny
    5. Duchowość i apostolat
  • Franciszkański Zakon Świeckich Treść:
    1. Konstytucje FZŚ
    2. Struktura i treść konstytucji FZŚ z 1957 r.
    3. Konstytucje FZŚ z 2000 r.
    4. Charakterystyka nowych konstytucji
    5. Statuty asystencji duchowej i pastoralnej FZŚ
  • Reguły Franciszkańskiego Zakonu Świeckich Treść
    1. Memoriał z lat 1221-1228
    2 Duchowość Memoriału
    3. Reguła Pawła VI
    4. Wspólnota

Komunikat Nr 2/X/2016

Warszawa, dnia 28.12.2016 r.
Czcigodni Ojcowie
Drogie Siostry i Drodzy Bracia,

Przekazuję następujące informacje z Rady Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce:

1. Mianowanie Asystentów Narodowych
2. Sprawy formacyjno-wydawnicze
3. Informacja dla CIOFS

Ad 1. Konferencja Prowincjałów Franciszkańskich w Polsce obradująca na posiedzeniu w dniu 14 listopada 2016 r. w Poznaniu mianowała Asystentami Narodowymi FZŚ w Polsce:

  • o. dra hab. Zdzisława Gogolę OFM Conv z Krakowa
  • o. Nikodema Sobczyńskiego OFM z Warszawy
  • o. Andrzeja Romanowskiego OFM Cap z Warszawy

Konferencja Prowincjałów Franciszkańskich wszystkim Czcigodnym Ojcom oraz nowo wybranej Radzie życzy światła Ducha Świętego w pełnieniu posługi dla Sióstr i Braci Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce.

Ad 2. Materiały do formacji ciągłej na 2017 rok pt. Charyzmat Franciszkański dzisiaj na podstawie Reguły zostały opracowane i są już do nabycia w Radzie Narodowej. Dziękuję wszystkim Czcigodnym Ojcom za terminowe opracowanie oraz Siostrze Jadwidze Wojas OFS za korektę i przygotowanie do druku.

Oprócz dotychczas opracowanych materiałów formacyjnych, dokumentów prawnych FZŚ oraz książek o historii i apostolstwie FZŚ autorów: o. dra Alojzego Pańczaka OFM i br. Mirosława Kuczkowskiego OFS w Radzie Narodowej dostępne są warte zainteresowania następujące pozycje książkowe:

  • Błogosławiona Aniela Salawa orędowniczka w chorobie i cierpieniu, książka zawiera świadectwa łask za przyczyną bł. Anieli, w tym jej autora ks. Leszka Wilczyńskiego,
  • Męczennicy z Pariacoto, której autorem jest o. dr hab. Zdzisław Gogola OFM Conv, świadek życia i misji Błogosławionych Męczenników Ojców Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego z Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych.

Wkrótce będzie również do nabycia w promocyjnej cenie nowe poszerzone wydanie Leksykonu Duchowości Franciszkańskiej. Obszerna informacja na temat była przekazana do Regionów w dniu 3 października br.

Ad 3. Rada Narodowa dziękuje za nadesłane informacje dotyczące liczby wspólnot, członków aktywnych oraz będących na etapie formacji. Informacje te były konieczne dla udzielenia odpowiedzi na pismo CIOFS Nr 24/14-20 z dnia 8.08.2016 r., które zawiera następująca dyrektywę: …należy uwzględnić członków biorących udział w życiu wspólnoty, jak określono w KG 53,3. Według tej liczby kwota rocznych składek narodowych wspólnot FZŚ, zostanie obliczona i pozostanie obowiązująca w ciągu jednego lub trzech lat, w zależności od decyzji podjętej na Kapitule Generalnej FZŚ w 2017 roku.

Serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!
s. Joanna Berłowska
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce
Warszawa, dnia 28.12.2016 r.

Nowości książkowe: Zdzisław Gogola OFMConv, Męczennicy z Pariacoto, Kraków 2016

meczennicy (150 kB)  
Materiał książki, ujęty w pięciu rozdziałach, prezentuje na szerokim historyczno-religijnym tle fenomen franciszkańskiej misji w Peru.
Po ponadczterystuletniej nieobecności w tym kraju zakonnicy powrócili tam z orędziem Ewangelii w 1977 roku, przejmując misyjną placówkę w Pariacoto – departament Ancash, prowincja Casma, ok. 70 km na wschód od Oceanu Spokojnego.
Oficjalnie w 1988 roku polska Prowincja św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię podjęła decyzję o zorganizowaniu misji w Pariacoto – diecezja Chimbole. Pierwszymi misjonarzami zostali o. Zbigniew Strzałkowski oraz o. Jarosław Wysoczański, a później dołączył do nich o. Michał Tomaszek. Dzielili oni ubogi styl życia lokalnej społeczności, stawiając sobie za cel nie tylko akcję ewangelizacyjną, ale również zaangażowanie na polu społeczno-oświatowym. Bezgraniczne poświęcenie polskich zakonników dla miejscowej i okolicznej ludności objętej zasięgiem misji wywołało krytyczną, agresywną reakcję członków Komunistycznej Partii Peru Szendero Luminoso, którzy 9 sierpnia 1991 roku zamordowali dwóch z wyżej wspomnianych franciszkanów; o. Zbigniewa Strzałkowskiego i o. Michała Tomaszka; trzeci zakonnik przebywał wówczas na urlopie w Polsce.
Męczeńska śmierć misjonarzy wywołała spontaniczny kult zarówno wśród parafian, jak i w szerokich kręgach mieszkańców Peru. W rezultacie 5 grudnia 2015 roku doszło do ich beatyfikacji w Chimbote, czym Kościół nawiązał do słów Chrystusa: „Bo kto chce zachować swoje życie, ten je straci, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa” (Łk 9, 24).
Prezentowana książka ma nie tylko walor dokumentu, ale również świadectwa opartego w równej mierze na doświadczeniach i wspomnieniach autora wielokrotnie wizytującego peruwiańską misję, jak też zgromadzonych źródeł, w tym relacji świadków życia i męczeństwa polskich zakonników, ten aspekt nadaje jej wyjątkowo wiarygodny, a jednocześnie współczesny charakter.
(Kazimierz Załuski)

Nowości książkowe: LEKSYKON DUCHOWOŚCI FRANCISZKAŃSKIEJ
(wydanie drugie poszerzone)

leksykon (68 kB)  
Nowe wydanie zostaje oddane Czytelnikom po dziesięciu latach od jego pierwszej publikacji w 2006 roku. W tym okresie badania i studia franciszkańskie znacznie się rozwinęły i otworzyły nowe horyzonty poznania i rozumienia świętego Franciszka z Asyżu oraz jego dziedzictwa.
Najnowszym dowodem na to jest, odkryta i opublikowana w 2015 roku przez francuskiego badacza Jacques'a Dalaruna, biografia Świętego autorstwa Tomasza z Celano, Vita beati patris nostri Francisci, powstała pomiędzy 1232 a 1239 rokiem. Jest to wydarzenie epokowe w historii hagiografii franciszkańskiej, a co za tym idzie – w studiach nad życiem i przesłaniem Serafickiego Ojca.
Ponadto obecne wydanie jest również odpowiedzią na oczekiwania i zainteresowanie Braci i Sióstr żyjących według Reguł TOR i OFS oraz członków Instytutów Świeckich żyjących charyzmatem franciszkańskim.
Zespół Redakcyjny (o. Emil Kumka OFMConv, o. Wacław Marian Michalczyk OFM, o. Zenon Styś OFM, o. Kazimierz Synowczyk OFMCap) oddaje w ręce Czytelników drugie wydanie poszerzone o 20 nowych haseł (adoracja, antropologia, bycie mniejszym, duchowość franciszkańska, habit, hagiografia franciszkańska, idiota, kara, kwestie społeczne według św. Franciszka, medytacja, nowość, Reguła św. Klary, Reguła Trzeciego Zakonu Regularnego, serafickość, serce, wada, wierność, zadośćuczynienie, zgorszenie, zwierciadło) napisanych przez polskich Autorów. Ponadto 3 hasła (ekumenizm, ekologia, Franciszkański Zakon Świeckich), zostały uaktualnione i uzupełnione o odniesienie do nowych dokumentów, np. do encykliki papieża Franciszka Laudato sì. Pozostałe hasła, ponownie przejrzane i poddane poprawkom edytorskim, zaczerpnięto z pierwszego wydania. Obecne wydanie liczy 163 hasła, z których 43 (co stanowi 1/4 zawartości Leksykonu) zostały napisane przez polskich badaczy franciszkanizmu. Przy tworzeniu i redakcji haseł został położony szczególny nacisk na ich spójność tematyczną i rzeczowość, na rygor metodologiczny oraz na przystępne użycie terminologii w przedstawieniu problematyki przy jednoczesnym zachowaniu ściśle naukowego charakteru pracy.
Kolejną ważną nowością tego wydania jest uaktualnienie i uzupełnienie bibliografii do wszystkich haseł zarówno z poprzedniego, jak i obecnego wydania o pozycje naukowe obcojęzyczne i polskie, powstałe po 2006 roku, choć w wielu przypadkach wskazywano także starsze publikacje, tzn. z lat 90. XX wieku. Zamierzeniem metodologicznym było podanie najważniejszych badań w zakresie danych zagadnień, z jednoczesnym zawężeniem, tam gdzie to było możliwe, spektrum tematycznego związanego z daną problematyką. Oczywiście bibliografia wskazana w niniejszym leksykonie nie uzurpuje sobie prawa do bycia kompletną i zamkniętą. Ta poszerzona i uaktualniona publikacja jest owocem oddolnej inicjatywy oraz twórczej współpracy Braci z trzech rodzin Pierwszego Zakonu, Sióstr i Braci żyjących według Reguł Drugiego Zakonu, Trzeciego Zakonu Regularnego i Franciszkańskiego Zakonu Świeckich oraz Instytutów Świeckich życia konsekrowanego, które żyją duchowością franciszkańską. Obejmuje więc uniwersum Rodziny Franciszkańskiej.
o. prof. dr Emil Kumka OFMConv

Brat Józef Karasek – wspomnienie

karasek2a (17 kB)

 
W dniu 14 listopada 2016 roku odszedł do Pana

śp. Brat Józef Karasek

ze Wspólnoty przy Kościele Braci Mniejszych (Bernardynów) w Radomiu.


Poniżej sylwetka br. Józefa przedstawiona przez siostry i braci ze wspólnoty miejscowej i Regionu Radomskiego wraz z Asystentem duchowym:

Brat Józef wszedł na drogę naśladowania Chrystusa wzorem naszego Ojca św. Franciszka 7 grudnia 1968 roku w przeddzień Uroczystości Niepokalanego Poczęcia NMP składając w kościele OO. Bernardynów wraz z jedenastoma braćmi profesję zakonną.

Naśladując miłość seraficką naszego założyciela, sam kochał Boga całym sercem, a bliźnich ze względu na Boga. Głęboko zanurzony w modlitwie, wobec sióstr braci w zakonie i całego otoczenia promieniował życzliwością, bezinteresownością. Zawsze opanowany, jednał sobie wielu przyjaciół i wprowadzał pokój i dobro gdziekolwiek się pojawiał.

Biedaczynę z Asyżu naśladował także w umiłowaniu ubogich i potrzebujących, przez wiele lat organizując zbiórki odzieży, którą później z pomocą wspólnoty rozprowadzał.

Zatroskany o formację duchową i intelektualną braci i sióstr, przez wiele lat sprowadzał materiały formacyjne z Rady Narodowej i rozprowadzał we wspólnotach miejscowych. Dla głębszego zrozumienia duchowości franciszkańskiej organizował w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu rekolekcje dla członków i sympatyków FZŚ.

Organizował także liczne pielgrzymki krajowe, zwłaszcza gdy gościł w Polsce Jan Paweł II, w 1994 roku zorganizował pielgrzymkę do Rzymu śladami św. Franciszka i Antoniego z Padwy. Wszystkie podejmowane przez niego dzieła cechowało spojrzenie w przyszłość i zatroskanie o los wspólnoty. Jako wieloletni przełożony regionu często odwiedzał każdą wspólnotę miejscową zapalając ją duchem franciszkańskim.
  W pamięci i w sercach braci i sióstr Franciszkańskiego Zakonu Świeckich pozostanie, jako prawdziwy naśladowca Biedaczyny z Asyżu, promieniujący niezwykłą pokorą i skromnością. Możemy sobie życzyć, by jego życie i działalność zapalały dziś nowych naśladowców św. Franciszka do radykalizmu życia.

Pragniemy dziś, jako Wspólnota Franciszkańskiego Zakonu Świeckich, wyrazić Bogu i najbliższej Rodzinie br. Józefa wdzięczność za dar jego życia i powołania.



Ponadto informacje z Rady Narodowej FZŚ w Polsce:

Kiedy rozpoczął się czas tworzenia nowych posoborowych struktur FZŚ w Polsce, związanych z wcielaniem w życie odnowionej Reguły, śp. Brat Józef Karasek z wielkim zaangażowaniem włączył się w pracę nad odnajdywaniem Wspólnot na terenie Diecezji Radomskiej i Sandomierskiej, kierując pisma do Księży Biskupów i Proboszczów. W ten sposób odnalazł ślady istnienia ponad 50 Wspólnot III Zakonu.

W latach 1993-2002 pełnił funkcję Przełożonego Regionu. Ponieważ nie wszystkie wspólnoty włączyły się w struktury regionalne ze względu na duże odległości i koszty podróży, dla ułatwienia kontaktów z inicjatywy br. Józefa Region został podzielony na Okręgi.

Uczestniczył aktywnie w spotkaniach ogólnopolskich organizowanych przez Radę Narodową, często zabierał głos w dyskusji, troską obejmując nie tylko wspólnoty Regionu Radomskiego, lecz cały FZŚ w Polsce.



Uroczystości pogrzebowe śp. Brata Józefa odbyły się w dniu 17 listopada 2016 roku w Kościele księży Filipinów pw. Matki Bożej Królowej Świata w Radomiu.

Mszę św. – której przewodniczył ks. Biskup Piotr Turzyński – koncelebrowało ponad 100 kapłanów, w tym trzech kapłanów synów br. Józefa: ks. Dariusz , ks. Piotr i ks. Stanisław.

Franciszkański Zakon Świeckich reprezentowali: s. Joanna Berłowska – Przełożona Narodowa, O. Nikodem Sobczyński – Asystent Narodowy br. Antoni Urban – Przełożony Regionu Radomskiego, O. Adam Wilczyński – Asystent Regionalny, siostry i bracia z Rady Regionalnej i Wspólnoty Miejscowej do której br. Józef należał.

Módlmy się i ufajmy, że dobry Bóg wynagrodzi Bratu Józefowi Jego gorliwość w modlitwie i dzieła dobroci, jakie pełnił z miłości do Boga i bliźniego naśladując św. Franciszka z Asyżu i przyjmie Go do grona zbawionych w Ojczyźnie Niebieskiej.

Wieczne odpoczywanie racz Mu dać Panie.

s. Joanna Berłowska

Komunikat Nr 1/X/2016

Warszawa, dnia 28.10.2016 r.
Czcigodni Ojcowie
Drogie Siostry i Drodzy Bracia
we Wspólnotach Regionalnych,

Przekazuję informacje z posiedzenia Rady Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce:

1. Wystąpienie z pismem do Konferencji Prowincjałów Franciszkańskich
2. Powołanie Komisji w Radzie Narodowej
3. Terminy spotkań ogólnopolskich 2017
4. Sprawy formacyjne i wydawnicze
5. Korespondencja z Radą Międzynarodową
6. Młodzież Franciszkańska i Rycerze Św. Franciszka
7. Udział przedstawiciela FZŚ w Ogólnopolskiej Radzie Ruchów Katolickich
Ponadto w końcowej części Komunikatu informacja dotycząca uchwalonych zmian w Statucie Narodowym FZŚ w Polsce.

Ad 1. Rada Narodowa wystąpiła do Konferencji Prowincjałów Franciszkańskich w Polsce o mianowanie Asystentów Narodowych:
O. dra hab. Zdzisława Gogolę OFMConv z Krakowa
O. Nikodema Sobczyńskiego OFM z Warszawy
O. Andrzeja Romanowskiego OFMCap z Warszawy

Ad 2. Powołane zostały komisje w składzie:
Komisja Statutowa, prawna:
s. Emilia Nogaj
s. Jadwiga Wojas
o. Arkadiusz Czaja OFM
o. Alojzy Pańczak OFM

Komisja Formacyjna:
s. Jolanta Bogdanów
s. Janina Iwanicka
o. Nikodem Sobczyński OFM

Komisja ds. materiałów formacyjnych:
s. Barbara Lis
s. Ewa Krawczyk
o. Marian Jarząbek OFMConv

Radni dyskutowali o celowości utworzenia Komisji. Ekonomicznej, która w myśl wniosku z Kapituły Narodowej miałaby pomóc w rozwiązaniu kłopotów finansowych. Zapoznali się także z przysłaną do Rady propozycją „Regulaminu Zespołu Ekonomicznego przy RN FZŚ w Polsce”. Rada stwierdziła, że w chwili obecnej nie ma konieczności powoływania tego rodzaju komisji.

Ad 3.
Terminarz spotkań oraz kapituł i wizytacji w Regionach na rok 2017 przedstawia się następująco:

• Wizytacja Regionu Białostockiego - 4 lutego
• Spotkanie Rady Narodowej - 24-25 lutego
• Rada Narodowa z Przełożonymi Regionów - 25-26 lutego
• KAPIR - 18 kwietnia
• Kapituła i Wizytacja Reg. Lublinieckiego - 22 kwietnia
• Rekolekcje we Włoszech - 23-30 kwietnia ?
• Kapituła Regionu Radomskiego - 6 lub 13 maja
• Wizytacja Regionu Warszawskiego - 11-12 maja
• Wizytacja i Kapituła Reg. Szczecińskiego - 12-13 maja
• Wizytacja i Kapituła Reg. Olsztyńskiego - 27-28 maja
• Kapituła Reg. Przemyskiego - 24 czerwca
• Rada Narodowa - 9-10 czerwca
• Rada Narodowa z radnymi Reg. ds. formacji - 10-11 czerwca
• Kapituła Reg. Wrocławskiego - 23-24 czerwca
• Ogólnopolska Pielgrzymka na Jasną Górę - 21(noc) 22 lipca
• Wizytacja i Kapituła Reg. Krakowskiego - wrzesień
• Kapituła Reg. Lubelskiego - 30 września
• Rekolekcje Kalwaria Zebrzydowska - 6-8 października
• KAPIR - 17 października
• Wizytacja Reg. Katowickiego - 20-21 października
• Kapituła Reg. Łódzkiego - 28 października
• Wizytacja i Kapituła Reg. Poznańskiego - listopad

W nawiązaniu do wcześniejszych ustaleń Rada Narodowa podtrzymuje termin rekolekcji ogólnopolskich w drodze śladami św. Franciszka w dniach 23-30 kwietnia 2017 roku, jeśli będą nadal chętne osoby, które zgłaszały swój udział, a w miarę wolnych miejsc będą mogli także wziąć udział Siostry i Bracia, którzy się nie zgłaszali.

Zaplanowane na 6-8 października 2017 roku rekolekcje w Kalwarii Zebrzydowskiej będą organizowane z racji 25-lecia powstania struktur FZŚ w Polsce. W programie rekolekcji uwzględniony zostanie czas na wspomnienia uczestników, których działania dotyczyły tworzenia i zaangażowania w służbie FZŚ w minionym okresie.

Ad 4.
W trosce o dobrą formację wszystkich Sióstr i Braci Rada Narodowa powołała Komisje: formacyjną i ds. mat. formacyjnych.
Siostra Janina Iwanicka radna ds. formacji w sposób szczególny zwróciła uwagę na potrzebę czytania i rozważania Pisma Świętego, co spotkało się z aprobatą Rady. Zaprezentowała także w formie pisemnej zagadnienie formacji franciszkanów świeckich (w załączeniu).
Omawiany był projekt tematów konferencji podczas spotkania RN z regionalnymi radnymi ds. formacji w czerwcu 2017 r. Będzie podany w terminie późniejszym. Materiały do formacji ciągłej na 2017 rok są w opracowaniu i jak corocznie będą wydane drukiem w formie zeszytu.

Ad 5.
Obszerną korespondencję z Rady Międzynarodowej przetłumaczyła i omówiła Siostra Maria Teodorowicz Delegat do Rady Międzynarodowej. Pisma będą przesłane do Regionów oddzielnie oraz zamieszczone na stronie internetowej, dotyczyły głównie: Kapituły Generalnej FZŚ, Art. 58 KG FZŚ, a także przekazywania składek do RM, na co w obecnej kadencji Rady Międzynarodowej jest zwrócona uwaga.

W związku z otrzymaną informacją o wysokości zaległych składek za lata 2008 – 2016 w wysokości 33.660 EURO, Rada Narodowa FZŚ w Polsce skierowała pismo w uzgodnieniu z S. Aną Fruk, Delegatem Przełożonego Generalnego na Kapitułę, w którym zwróciła się z prośbą do RM, by za podstawę naliczania ofiar statutowych przyjmować liczbę członków aktywnych, prosząc jednocześnie o umorzenie kwoty wykazanego zadłużenia. Od uwzględnienia naszej prośby będzie zależał udział przedstawiciela FZS w Polsce w Kapitule Generalnej w 2017 r. Czekamy na odpowiedź Rady Międzynarodowej.
Od początku istnienia struktur FZŚ w Polsce Rada Narodowa przekazuje corocznie składkę do RM, była to zwykle kwota 1000 dolarów, a później 1000 EURO.

Rada, koncentrując się na rozwiązaniu problemu zaległych składek, przyjęła, by – podobnie jak czyni to obecnie RM w stosunku Rad narodowych FZŚ – obliczyć wysokość koniecznej składki dla Rady Międzynarodowej przypadającej na dany region (za podstawę biorąc liczbę aktywnych Sióstr i Braci), te informacje zostaną wkrótce przesłane do rad Regionalnych.

Ad 6.
Radna ds. MF s. Agnieszka Przybylska podjęła próbę nawiązania kontaktu z Przewodnicząca MF, ma nadzieję, że planowana Kapituła MF w 2017 r. będzie nowym impulsem do nawiązania relacji MF i FZŚ. O. Andrzej Romanowski Asystent Narodowy FZŚ wystąpił z propozycją stałego zapraszania na spotkania KAPiR Asystenta Narodowego MF.

Ad 7.
Rada Narodowa ponownie delegowała Siostrę Halinę Zaczyk do reprezentowania FZŚ na posiedzeniach Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich, gdzie FZŚ posiada status obserwatora. Podczas spotkania RN Siostra Halina przekazała aktualne informacje z życia Kościoła Katolickiego w Polsce, które były przedmiotem obrad ORRK.

W związku z pytaniami na temat Statutu Narodowego FZŚ w Polsce informuję, że Komisja dokonała ostatecznej redakcji uchwalonych podczas Kapituły Narodowej zmian. Tekst został przetłumaczony przez O. dra Alojzego Pańczaka OFM, wkrótce zostanie przesłany do zatwierdzenia przez Radę Międzynarodową. Po zatwierdzeniu zmian przez CIOFS Statut w nowej formie zostanie przekazany do wiadomości i będzie obowiązujący dla całej Wspólnoty Narodowej FZŚ w Polsce (por. SN par. 59)

Serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!
s. Joanna Berłowska
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce

Cele i zadania formacji we Franciszkańskim Zakonie Świeckich

Zadania dla Rady Narodowej FZŚ

  • Poznawanie Chrystusa przez systematyczne czytanie Pisma Świętego, medytację i odnoszenie słów Bożych do własnego życia.
  • Szukanie zachęty do poznawania i czytania Pisma Świętego w Regule, Konstytucja Generalnych, Statucie Narodowym FZŚ, Źródłach franciszkańskich, w Pismach św. Franciszka i Leksykonie duchowości franciszkańskiej.
  • Stałe nawracanie umysłu i serca poprzez rozważanie i kontemplację prowadzącą do nowego widzenia świata i wszystkich sytuacji życiowych.
  • Uwzględnianie w tematyce konferencji rekolekcyjnych sposobów czytania i medytacji Słowa Bożego.
  • Opracowanie materiałów formacyjnych – zeszytów uwzględniających powyższe cele.
  • Zapewnienie opieki duchowej i formacyjnej Regionom przeżywającym trudności.

Zadania dla Rad Regionalnych

  • Dostarczać regularnie do Wspólnot materiały formacyjne.
  • Podczas wizytacji i spotkań z przełożonymi i odpowiedzialnymi za formację zwracać uwagę na zgłębiania Słowa Bożego, działanie Ducha Świętego ożywiającego serca i prowadzącego do respektowania Bożej prawdy.
  • Prowadzić kursy, szkolenia przybliżające nowe formy czytania, rozważania i kontemplacji Pisma Świętego.
  • Organizować rekolekcje zamknięte dla franciszkanów świeckich w Regionie w kilku terminach i różnych miejscach, umożliwiając uczestnictwo jak największej liczbie osób.
  • Pomagać Wspólnotom przeżywającym trudności, zwłaszcza w zakresie formacji, uczestniczyć w ich spotkaniach formacyjnych.

Zadania dla Wspólnot Miejscowych

  • Zapoznać się z programem formacji opracowanej przez Radę Narodową. Zaopatrzyć w zeszyty formacyjne możliwie wielu członków Wspólnoty.
  • Korzystać ze wszystkich szkoleń przygotowujących do słuchania, rozważania i kontemplacji Słowa Bożego.
  • Organizować we Wspólnocie dni skupienia poświęcone medytacji Słowa Bożego.
  • Troszczyć się o dobre przygotowanie do przeżycia i uczestnictwa w Eucharystii.
  • Umożliwić uczestnictwo w rekolekcjach organizowanych przez Radę Regionu poprzez pomoc materialną ubogim, zapewnienie transportu, zachętę dobrym słowem.

Młodzież i Heroldowie w Rodzinie Franciszkańskiej
(omówienie wystąpienia s. Any Fruk OFS na X Kapitule Narodowej FZŚ)

Rozpoczynając swoją wypowiedź radna CIOFS, delegat przełożonego generalnego na Kapitułę Narodową FZŚ w Polsce, s. Ana Fruk przypomniała przesłanie papieża Franciszka, który podczas wizyty w Polsce powiedział do młodych ludzi, że nie przyszli na ten świat, aby „wegetować", aby życie traktować lekko i czynić z niego wygodną sofę do zasypiania, lecz przybyli po to żeby zostawić po sobie ślad. Przywołała też niedługie opowiadanie ilustrujące, że każde działanie ma znaczenie: jeśli nie dla całego świata, to choćby do pojedynczej istoty.

Zastanawiając się nad wzajemnym oddziaływaniem Franciszkańskiego Zakonu Świeckich na Młodzież Franciszkańską – i Młodzieży Franciszkańskiej na Franciszkański Zakon Świeckich – dochodzi się do stwierdzenia, że nie można sobie wyobrazić MF niepowiązanej z FZŚ, jak i FZŚ obojętnego wobec MF. Wszystkie nasze wspólnoty powinny odczuwać potrzebę dzielenia się swym doświadczeniem życia ewangelicznego z młodzieżą, które stanowi olbrzymi potencjał i wielkie wyzwanie dla przyszłości Kościoła.

Powinniśmy odczuwać potrzebę pomagania w osiąganiu przez młodzież dojrzałości w powołaniu i dzielić się z nią doświadczeniem życia ewangelicznego. Musi też wspierać ją w odkrywaniu nowych horyzontów i uczyć jak rozwijać się „w mądrości, w latach i w łasce u Boga i ludzi” (Łk 2.52). Wspólnoty braterskie FZŚ powinny traktować członków MF nie jako partnerów pasywnych, lecz odkrywać w nich braci aktywnych – co nie zawsze jest łatwe, a w czym pomaga duch akceptacji i angażowanie młodych współbraci w życie wspólnotowe. Drugiego człowieka najłatwiej się odkrywa i poznaje we wspólnym działaniu. Im szersze i bogatsze będą możliwości przedstawione Młodzieży Franciszkańskiej, tym będzie lepiej. A wszystko po to, by przejść od teorii do zapewnienia skutecznych doświadczeń i odkrywania przez nią możliwości, jakie może zaoferować rozwój w duchu św. Franciszka. Mówi o tym Novo millennio ineunte: „Jeżeli ukazuje się młodym prawdziwe oblicze Chrystusa, oni dostrzegają w Nim przekonującą odpowiedź na swoje pytania i potrafią przyjąć Jego orędzie, choć jest trudne i naznaczone przez Krzyż”. To daje młodym ludziom większą zdolność do refleksji nad swym życiem, kontemplacji i podjęcia decyzji, by stać się aktywnymi uczestnikami w procesie ewangelizacji i misji Kościoła, i być gotowym do prostej i oddanej służby ubogim.

Traktując Franciszkański Zakon Świeckich jako propozycję kierunku rozwoju nietrudno zauważyć, co jego Reguła oferuje Młodzieży Franciszkańskiej:
- udział w budowaniu bardziej braterskiego i ewangelicznego świata (art. 14)
- promowanie godności człowieka (art. 14)
- promowanie sprawiedliwości, konkretnych wyborów w zgodzie z ich wiarą (art. 15)
- pracę jako przedłużenie twórczej ręki Bożej (art. 16)
- wartości rodzinne jako wyzwanie (art. 17)
- uniwersalne pokrewieństwo i szacunek dla dóbr stworzonych (art. 18)
- budowanie pokoju w drodze dialogu, miłości i przebaczenia (art. 19).

Poprzez wymienione wyżej wartości FZŚ może „wejść” w życie wspólnoty MF, jej organizację, animację i kierunek, wspólnotę jej członków. Wejść, by ukazać drogę chrześcijańskiego rozwoju. Jednak nawet gdyby było to zadanie pilne, to nie powinno być zrobione pochopnie. W tym działaniu należy wykazać wielką wrażliwość. Nadszedł czas, aby pójść do młodzieży i rozpocząć dialog, który sprzyja wzajemnemu spotkaniu i wymianie bogactwa wspólnot FZŚ i MF, a przez to możliwość ich ożywiania i wzmocnienia. Młodzi ludzie szukają braterstwa, sprawiedliwości, harmonii i tego oczekują od FZŚ. A on realizując tę potrzebę winien pamiętać o odrębnej osobowości młodych ludzi, zwracać uwagę na uczucia młodej osoby i wnikliwie jej słuchać. Trzeba tu postępować jak dobry ogrodnik, który wie jak dbać o nasiona, pamięta o podlewaniu, a także o ich ochronie przed chłodem czy upałem.

Realizujący tę drogę „braterski animator” musi tworzyć bliską komunię między FZŚ i MF. Formacja jest głównym zadaniem animatora, by – wraz z radą MF i duchowym asystentem – młodzi franciszkanie mogli rozwijać się jako chrześcijanie i franciszkanie, przekonani o swojej tożsamości i przynależności.

Franciszkańska Młodzież, „jako część składowa Rodziny Franciszkańskiej“ wydaje się mieć niewiele miejsca w Konstytucjach Generalnych FZŚ, które poświęcają jej tylko dwa artykuły (96, 97). Ale czego nie ma w Konstytucji i Statutach Międzynarodowej Wspólnoty FZŚ pozostawiono inwencji MF w jej własnych międzynarodowych lub krajowych statutach i „szczególnej organizacji, metodach formacji i nauczania, adekwatnych do potrzeb świata młodzieży, stosownie do istniejących realiów w różnych krajach”.

Następnie s. Ana Fruk omówiła dwa aspekty, pojawiające się w Konstytucjach FZŚ: powołanie i misja. Powołanie młodzieży MF jest opisane w Konstytucjach, które mówią, że ci młodzi ludzie są „wezwani przez Ducha Świętego do przeżywania we wspólnocie doświadczenia życia chrześcijańskiego, w świetle orędzia św. Franciszka z Asyżu, pogłębiając własne powołanie w obrębie Franciszkańskiego Zakonu Świeckich”. Tutaj znajdziemy elementy powołania: wezwanie do przeżywania życia chrześcijańskiego we wspólnocie, w świetle charyzmatu Franciszka i pogłębiania własnego powołania.

Misja MF, podobnie jak FZŚ, jest naznaczona świeckim charakterem, w zgodzie z jej duchowością, ponieważ jej członkowie są powołani, aby przyczynić się „do budowania Królestwa Bożego przez obecność w rzeczywistościach i działaniach doczesnych”.

Zwykle, zwłaszcza na początku, trzeba będzie wyjść na spotkanie młodych, być tam, gdzie oni są, a nie czekać, aż przyjdą do nas. Oznacza to wyjście z własnego środowiska, by być z nimi, dzielić się doświadczeniem, by pomóc im odkryć, że Bóg ma projekt na życie dla każdego z nas. Odkrycie to oznacza wejście w komunię z Bogiem. A to oznacza wprowadzenie i życie w prawdziwej radości i miłości.

Obecnie grupy Młodzieży Franciszkańskiej istnieją w 68 krajach. Ponad połowa (38 z nich) jest zatwierdzona. Zostały one ustanowione przy braterskich wspólnotach FZŚ, lub w niektórych miejscach przez zakonników franciszkańskich. Dla Heroldów i Małych Heroldów niestety brak dokładnych informacji statystycznych, ale wiele wspólnot franciszkanów świeckich pracuje z tymi grupami i opracowało szczegółowy program formacji.

Mówiąc o dzieciach w Rodzinie Franciszkańskiej s. Ana Fruk przyznała, że „wielu z was tutaj jest bardziej kompetentnych ode mnie, aby porozmawiać o dzieciach, jak podejść do nich i co zaoferować im w ich duchowym wzrastaniu”. Przytoczyła zdanie kard. Godfrieda Danneelsa: – Wielkie wrażenia religijne są doświadczane przed ukończeniem sześciu lat. W wieku ośmiu lat jest już za późno. Wychowanie maluszków do modlitwy i bycia w kontakcie z Bogiem jest więc niezwykle ważne”.

Mali Heroldowie (szkoła podstawowa) i Heroldowie (młodsza młodzież) są grupami, które zamierzają pomóc dzieciom dojść do lepszego poznania Jezusa przez doświadczenie braterstwa, za przykładem świętego Franciszka. Dobrze jest podzielić dzieci na takie grupy wiekowe, ponieważ radzą sobie z pewnymi tematami inaczej. Błędne jest twierdzenie, że 13-letnie dziecko może być formowane, podobnie jak 6-latek. Tak więc, ten okres życia braterstwa jako Mali Heroldowie jest pierwszym krokiem na drodze do Rodziny Franciszkańskiej. FZŚ, MF i franciszkańskie dzieci należą do jednej wielkiej rodziny, w której każdy członek musi czuć się odpowiedzialny za drugiego, swego brata, który jest darem Boga i dba o jego rozwój ludzki i duchowy. Oni wszyscy mają te same korzenie, przynależność, powołanie i misję. Mały Herold jest osobą, która jest zaangażowana w służenie Chrystusowi, przynosząc pokój i radość wszędzie, angażując się w rodzinie, w szkole, we wspólnocie, w parafii, na ulicach, przyczyniając się do budowania lepszego świata. Heroldowie nie są stowarzyszeniem, ale braterską wspólnotą np. wspólnotą braci-przyjaciół. Podstawowym celem tej małej braterskiej wspólnoty jest ludzka, chrześcijańska i franciszkańska formacja, tak aby te dzieci mogłyby stać się aktywnymi członkami Kościoła i społeczeństwa.

Mówiąc o pedagogice w pracy z dziećmi trzeba pamiętać, że one potrzebują norm, które obejmują wszystko i wszystkich, i są w tym samym czasie „ich”. Norm, które są proste, ale nie banalne. Dzieci najpierw uczą się być odpowiedzialnymi za wykonywanie prostych zadań, które są proporcjonalnie do ich umiejętności. Zadań nie powinny być „wydumane”, ale prawdziwe ze wszystkimi konsekwencjami. Heroldowie, mali i duzi, przyjmując te normy składają obietnice, które powinny zawierać następujące elementy zobowiązania: pójście za Jezusem z Franciszkiem, przyjaźń ze wszystkimi, codzienny dobry uczynek. Muszą czuć, że obietnica jest ich osobistym wkładem w życie swojej grupy, maleńkiej komórki Kościoła.

Ta troska o dzieci powinna być wspólnym zadaniem członków FZŚ i MF. W ten sposób członkowie MF uczą się również, jak wziąć odpowiedzialność za młodszych. Celem wszystkich winna być potrzeba uformowania młodego człowieka, by stał się dojrzałym, bo tylko dojrzały człowiek może dokonywać wolnych i trwałych wyborów.

Obecność asystentów jest w tym procesie bardzo ważna. Asystent musi „być z młodymi ludźmi” i uczestniczyć w życiu wspólnoty. Musi tam być w celu uzyskania lepszej wiedzy o samych młodych i ich ideach, marzeniach, obawach, nadziejach, optymizmie oraz trudnościach. Obecność jego jest konieczna, nie tylko ze względu na to, co robi, ale ze względu na osobę jaką jest. Nawet jeśli – w danej sytuacji – nie ma wiele do zrobienia, to musi być ze wspólnotą, brać udział w dyskusjach, dzielić się swoimi doświadczeniami, wyrażać swoje pomysły, marzenia i obawy. Asystent musi umieć słuchać, czekać, być cierpliwym i wiernym. Nie wystarczy tam być w kilku przypadkach; musi on być obecny regularnie, nigdy nie pozwalając sobie na zniechęcenie. Młodzi ludzie muszą wiedzieć, że asystent jest wierny i będzie z nimi w chwilach trudności i rozczarowania. Asystent jest znakiem braterskiej miłości zakonników wobec młodych.

S. Ana Fruk kończąc swoje świadectwo podkreśliła, że franciszkańska formacja odbywa się poprzez bezpośredni kontakt z członkami różnych gałęzi Rodziny Franciszkańskiej. Zawsze też musimy pamiętać, że wszyscy jesteśmy wezwani do uczestnictwa w życiu tej wielkiej Rodziny. Bóg chce uczynić nas zdolnymi do zobaczenia, że przez to nasze uczestnictwo świat może być inny, lepszy. A to prawdziwe i wielkie wyzwanie.
(opr. br. Zygfryd)

X KAPITUŁA NARODOWA
FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W POLSCE

xkapitula1 (353 kB)

W dniach 16-18 września 2016 roku w Centrum Franciszkańskim w Warszawie przy ul. Modzelewskiego 98 A odbywała się X Kapituła sprawozdawczo-wyborcza FZŚ w Polsce.

Kapitułę poprzedziło odbywające się od godz. 10.00 w auli w Centrum spotkanie Konferencji Asystentów Narodowych oraz Konferencji Asystentów Prowincjalnych i Regionalnych. Z racji Kapituły obecny był O. Robert Rabka OFMCap, Delegat Konferencji Asystentów Generalnych FZŚ, który przewodniczył spotkaniu. O. Andrzej Romanowski OFMCap, Asystent Narodowy FZŚ w Polsce, na wstępie omówił cele i zadania KAPiR. Zaproszony na spotkanie O. Rufin Maryjka OFM, Minister Prowincjalny Prowincji Matki Bożej Anielskiej, omówił „Rolę Prowincjała w asystencji Franciszkańskiego Zakonu Świeckich”. Podczas ożywionej dyskusji, pytań i odpowiedzi, Ojcowie Asystenci zgłosili wiele postulatów do przedstawienia Konferencji Prowincjałów Franciszkańskich w Polsce. Słowo podziękowania do Asystentów za ich troskę i zaangażowanie szczególnie w zakresie formacji skierowała s. Joanna Berłowska, Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce.

xkapitula2 (354 kB)

Kapituła rozpoczęła się uroczystą Mszą Świętą Koncelebrowaną w piątek, 16 września, o godz. 14.30 w kościele Ojców Franciszkanów (OFM) pw. Matki Bożej Anielskiej.
Eucharystii przewodniczył i słowo Boże wygłosił O. Rufin Maryjka OFM, Minister Prowincjalny Prowincji Matki Bożej Anielskiej. Wraz z O. Prowincjałem Mszę św. sprawowali O. Robert Rabka OFMCap, Delegat Asystenta Generalnego FZŚ, Asystenci Narodowi, Prowincjalni i Regionalni, zaproszeni Goście, w tym O. Maciej Kaczmarczyk OFM pracujący obecnie w Australii. Na rozpoczęcie słowo powitania do wszystkich skierował O. Cezary Chustecki OFM, Proboszcz Parafii. Grono franciszkanów świeckich tworzyli S. Ana Fruk z Chorwacji, Delegat Przełożonego Generalnego FZŚ, oraz Delegaci z 18 Regionów Polski, a także Siostry i Bracia ze Wspólnot Regionu Warszawskiego FZŚ.

xkapitula3 (216 kB) Po Mszy Św. wszyscy uczestnicy zgromadzili się w auli Centrum Franciszkańskiego. Po powitaniach i odczytaniu nadesłanych życzeń nastąpiło oficjalne otwarcie X Kapituły Narodowej przez S. Anę Fruk.

Rozpoczęła się część wstępna Kapituły, w tym utworzenie Komisji, które pracowały podczas Kapituły. Następnie S. Ana Fruk przedstawiła i dokonała prezentacji tematu Młodzież Franciszkańska i Rycerze Św. Franciszka we wspólnotach FZŚ. W dalszej części O. Robert Rabka OFMCap wyjaśniał Art. 36 Konstytucji Generalnych FZŚ dot. ślubów prywatnych. Obydwa tematy wzbudziły duże zainteresowanie uczestników.

W drugim dniu Kapituły, w Święto Stygmatów Św. Franciszka, O. Paweł Sroka OFMConv, Asystent Narodowy, w homilii rozwinął temat motta kapituły: Pogrzebani i zmartwychwstali wespół z Chrystusem, świadkami i narzędziami Jego misji wśród ludzi. (Reg FZŚ 6).

Następnie w sali obrad przedstawione zostały sprawozdania za trzyletni okres działalności Rady Narodowej oraz finansowe. Przedstawicielka MF odczytała sprawozdania z działalności MF w Prowincjach, dużo uwagi zostało poświęcone światowemu spotkaniu Młodzieży Franciszkańskiej. s. Joanna Sochor, Radna Międzynarodowa ds. Europy Środkowo-Wschodniej MF, podziękowała za wsparcie modlitewne, organizacyjne oraz znaczącą pomoc finansową Braci i Sióstr FZŚ w Polsce.

W godzinach popołudniowych odbyła się sesja wyborcza, podczas której wybrano Radę Narodową FZŚ w Polsce na trzyletnią kadencję w składzie:

  • s. Joanna Berłowska - przełożona narodowa
  • s. Jolanta Bogdanów - zastępca przełożonej narodowej
  • br. Zygfryd Smarzyk - sekretarz narodowy
  • s. Anna Jagosz - skarbnik narodowy
  • s. Janina Iwanicka - radna ds. formacji
  • s. Agnieszka Przybylska - radna ds. MF i RF
  • s. Barbara Lis - radna
  • s. Ewa Krawczyk - radna
  • s. Maria Teodorowicz - delegat do RM

Ponadto został wybrany zastępca delegata do RM, s. Barbara Bogusławska de la Grange.
xkapitula4 (386 kB) W godzinach wieczornych grupa Młodzieży Franciszkańskiej, która przybyła na Kapitułę, zaprezentowała pokaz multimedialny ze Światowego Spotkania Młodzieży Franciszkańskiej w Krakowie.

Trzeci dzień Kapituły poświęcony był uchwaleniu zmian w Statucie Narodowym FZŚ w Polsce, opracowanym przez Komisję Statutową Rady Narodowej. Ponadto uchwalone zostały wnioski przedstawione przez Komisję Wnioskową do realizacji przez wybraną Radę Narodową.

Kapituła zakończyła się podsumowaniem obrad przez Delegatów CIOFS: S. Anę Fruk i O. Roberta Rabkę OFMCap.

Po serdecznych podziękowaniach i modlitwie, kapłańskim błogosławieństwem zakończyła się X Kapituła sprawozdawczo-wyborcza Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce.

Dziękuję wszystkim Siostrom i Braciom wraz z Asystentami duchowymi
za życzliwość i wsparcie modlitewne.
Siostrom i Braciom z Regionu Warszawskiego
przygotowującym posiłki dla uczestników Kapituły,
Wspólnocie Miejscowej przy parafii Matki Bożej Anielskiej
za dyżury w recepcji i wszelką pomoc w organizacji Kapituły.

Niech Pan Wam błogosławi
Pokój i Dobro!


s. Joanna Berłowska
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce
Warszawa, 20 września 2016 r.

ARTYKUŁ 36 KONSTYTUCJI GENERALNYCH
FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH

Konferencja O. Roberta Rabki OFM Cap, Delegata Konferencji Asystentów Generalnych, przedstawiona na Kapitule Narodowej FZŚ odbywającej się w dniach 16-18 września 2016 r. w Warszawie.

Artykuł 36 Konstytucji Generalnych FZŚ jest jednym z wielu przykładów bogactwa, jakie Zakon ofiaruje tym, którzy pragną zaangażować się głębiej w życie powołaniem chrześcijańskim dla służby Kościołowi, w całej rozciągłości istniejących możliwości, krocząc śladami Chrystusa za przykładem św. Franciszka z Asyżu.

Tekst Artykułu 36:
1. Wielką pomocą w duchowym i apostolskim rozwoju FZŚ mogą być bracia, którzy poprzez śluby prywatne zobowiązują się żyć duchem Błogosławieństw i stawać się bardziej dyspozycyjnymi do kontemplacji i służby wspólnocie.
2. Ci bracia i siostry mogą łączyć się w grupy, zgodnie ze Statutami zatwierdzonymi przez Radę Narodową albo, gdy rozprzestrzenienie się tych grup przekracza granice narodu, przez Prezydium Rady Międzynarodowej FZŚ.
3. Statuty te muszą być zgodne z niniejszymi Konstytucjami.

CEL (Art. 36,1):
- rozwój duchowy i apostolski całego FZŚ;
- kontemplacja;
- posługa wspólnocie.

OGÓLNIE O DARZE POWOŁANIA
Dar tego specyficznego wezwania Ducha Świętego do bliższej relacji z Panem poprzez złożenie ślubów prywatnych dotyka i dotyczy, jak zresztą każde powołanie, poszczególnej osoby, która go otrzymuje oraz innych: wspólnoty lokalnej oraz całego FZŚ.

Powołanie jest zawsze wezwaniem, wewnętrznym głosem Pana, któremu towarzyszy łaska Boża, by je zrealizować (charyzmaty) dla dobra własnego i innych. Dlatego też bycie powołanym do zaangażowania się w jeden lub więcej ślub powoduje, że osoba powołana w pełni realizuje siebie według woli Bożej i, realizując siebie, rozciąga na innych owoce tego daru. To już samo z siebie jest darem łaski dającym radość i nie potrzebuje innych, dalszych potwierdzeń.

Pierwszymi, którzy wynoszą korzyść z daru powołania osoby wezwanej do złożenia ślubów, są bracia i siostry ze wspólnoty, do której ona przynależy, a także cały Zakon.

Choć już sama Profesja złożona przez świeckich franciszkanów zobowiązuje do przeżywania z głębokim zaangażowaniem życia ewangelicznego, to jednak Duch Pański może w pełnej wolności wezwać niektórych z nich do podjęcia kolejnych specyficznych wyzwań, zawsze w obrębie tego samego powołania franciszkańskiego i świeckiego. Sam św. Franciszek wzywa do tego, aby pragnąć posiadać i szukać w swym życiu przede wszystkim Ducha Pańskiego i Jego świętego działania (2 Reg 10,8: «... lecz niech zważają [na to], że nade wszystko powinni pragnąć mieć Ducha Pańskiego i Jego święte działanie»). Obecność i działanie Ducha Świętego są przeciwne wszelkiej skostniałości, pasywności, legalizmowi, gdyż zawsze prowadzą do wyjścia poza własny świat, do podjęcia ryzyka i otwarcia się na nowość życia według Ewangelii. Duch Święty działa w każdym człowieku inaczej, dlatego też wspólnota jest niesamowitym darem, bogactwem, ale również wyzwaniem do wzajemnej akceptacji różnorodności.

Powołania pochodzące od Boga mogą być bardzo zróżnicowane, nawet w obrębie jednej i tej samej wspólnoty lokalnej. Może być to wezwanie przez Boga do zaangażowania w życie według ducha błogosławieństw z jeszcze większą intensywnością poprzez jakiś jeden – lub więcej – ślub prywatny dotyczący jednej (lub więcej) rady ewangelicznej. Chodzi w tym wszystkim o większą intensywność zaangażowania, gdyż w rzeczywistości wszyscy franciszkanie świeccy są już bezpośrednio związani tym zobowiązaniem.

Reguła FZŚ 11: «Chrystus, ufając Ojcu, jakkolwiek łagodnie i z wyrozumiałością traktował rzeczy stworzone, wybrał dla siebie i Swojej Matki życie ubogie i pokorne (2 LW 5); tak samo Franciszkanie świeccy niech w zakresie dóbr doczesnych zachowują należyty umiar, zaspokajając swoje potrzeby materialne; świadomi, że zgodnie z Ewangelią są administratorami otrzymanych dóbr na korzyść synów Bożych. „Jako przechodnie i przybysze”, zdążający do domu Ojca, niech też w duchu Błogosławieństw starają się oczyścić serca ze wszystkich skłonności oraz żądzy posiadania i panowania (Rz 8,17)».

Konst. Gen. FZŚ 15,1: «Franciszkanie świeccy angażują się, aby żyć duchem Błogosławieństw, a w szczególny sposób duchem ubóstwa. ubóstwo ewangeliczne ukazuje ufność w Ojcu, daje wolność wewnętrzną i skłania do popierania sprawiedliwego podziału dóbr».

KONSTYTUCJE GENERALNE NIE WYJAŚNIAJĄ, JAKIE MAJĄ BYĆ TE ŚLUBY. Powszechnie dotychczas mylono śluby (także prywatne) z życiem zakonnym regularnym w ścisłym tego terminu znaczeniu. Myślano więc, że śluby muszą mieć za przedmiot – koniecznie i wyłącznie – trzy tradycyjne rady ewangeliczne, zazwyczaj połączone z specjalną konsekracją: ubóstwo, posłuszeństwo i czystość. Jednak w rzeczywistości nie są to jedyne rady ewangeliczne, a duch Błogosławieństw ewangelicznych rozciąga się także na inne równie ważne rzeczywistości. Są w nich zawarte także inne możliwe śluby, jak: radość, pokora (już praktykowana w różnorodnych instytutach), jakaś specyficzna działalność apostolska dla Królestwa Bożego, nie mówiąc już o tym, że Duch Święty, w swym niewyczerpanym bogactwie, może wiać którędy chce i jak chce. Duch Święty może wezwać do jakiegokolwiek zaangażowania dla dobra jednostki, wspólnoty czy całego Kościoła, a Jego pomysłowość i bogactwo różnorodnych wezwań ciągle może zaskakiwać. Może na przykład wezwać kogoś do życia poświęconego poprzez ślubowanie dla sprawy jednego z błogosławieństw, albo do czegoś zupełnie nowego, powołanego do istnienia dzięki działaniu Ducha Bożego.

Ważnym zadaniem człowieka jest ciągłe uczenie się odczytywania poruszeń i inspiracji Ducha Świętego, tak, jak On wzywa. Dlatego też jeśli Duch Święty wzywa do życia w ubóstwie, nie oznacza to automatycznie, że wzywa również do życia w czystości konsekrowanej. Także osoby żyjące w małżeństwie mogą składać śluby: ubóstwa, pracy na rzecz opuszczonych, pokory, itd. Nawet ślub czystości jest dla nich dostępny, gdy oboje małżonkowie są wezwani do takiego zaangażowania i oboje w wolności przyjmują takie powołanie.
ŚLUB MOŻE BYĆ WIECZYSTY LUB CZASOWY, Z MOŻLIWOŚCIĄ JEGO PRZEDŁUŻENIA.

NATURA ŚLUBU
W art. 36 Konstytucji Generalnych FZŚ mówi się w sposób jasny o ślubach prywatnych. Kodeks Prawa Kanonicznego podaje taką definicję:
Kan. 1191, §1: «Ślub, to jest świadomą i dobrowolną obietnicę uczynioną Bogu, mającą za przedmiot dobro możliwe i lepsze, należy wypełnić z cnoty religijności».
Kan. 1192, §1: «Ślub jest publiczny, gdy go przyjmuje w imieniu Kościoła uprawniony do tego przełożony; w innych wypadkach jest prywatny».
Kan. 1192, §2: «Ślub jest uroczysty, gdy za taki został uznany przez Kościół, w przeciwnym razie jest zwykły».
Ponieważ ślub franciszkanina świeckiego, o którym wzmiankuje art. 36, jest prywatny, zostaje on złożony coram Deo (wobec Boga), a nie coram Ecclesiae (wobec Kościoła).

POZOSTAWANIE W „STANIE ŚWIECKIM”
Musimy dodać sprecyzowanie. Artykuł 36 odnosi się wyłącznie do tych osób, które już są franciszkanami świeckimi, to znaczy do takich osób, które już dokonały rozeznania co do swojego powołania do życia w stanie świeckim, aby osiągnąć doskonałość miłości. Dlatego też złożenie ślubów prywatnych nie dotyczy wejścia w pewną formę życia zakonnego regularnego. Cały czas pozostaje zobowiązanie do życia pozostając w stanie świeckim. Nie chodzi też w tych ślubach prywatnych o jakąś specjalną konsekrację, jak na przykład tę, poprzez którą rozpoczyna się przynależność do Instytutów Życia Konsekrowanego (ich częścią są także Instytuty Świeckie: Kanon 710: «Instytut świecki jest instytutem życia konsekrowanego, w którym wierni żyjący w świecie dążą do doskonałej miłości i starają się przyczynić do uświęcenia świata, zwłaszcza od wewnątrz»).

Kto zorientowałby się, iż pomylił się co do swojego powołania i zrozumiałby, że raczej był wezwany do życia zakonnego w ścisłym tego pojęcia rozumieniu albo do innej formy życia konsekrowanego, powinien wystąpić z FZŚ i wstąpić do innej formy życia odpowiadającej jego pierwotnemu powołaniu.

Wszyscy chrześcijanie są konsekrowani poprzez łaskę chrztu świętego. Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, 44: «Przez śluby albo inne święte więzy naturą swą podobne do ślubów, którymi chrześcijanin zobowiązuje się do praktykowania trzech wyżej wymienionych rad ewangelicznych [tj. ubóstwa, posłuszeństwa i czystości], oddaje się on całkowicie na własność umiłowanemu nade wszystko Bogu, tak że z nowego i szczególnego tytułu poświęca się służbie Bożej i Jego czci. Już wprawdzie przez chrzest umarł dla grzechu i poświęcony został Bogu; aby jednak móc otrzymać obfitsze owoce łaski chrztu, postanawia przez ślubowanie rad ewangelicznych w Kościele uwolnić sie od przeszkód, które mogłyby go odwieść od żarliwej miłości i od doskonałości kultu Bożego, i jeszcze ściślej poświęca się służbie Bożej».

Franciszkanie świeccy – oprócz chrztu św. – wiążą się dodatkowo z Bogiem poprzez Profesję publiczną, uroczystą i wieczystą oraz poświęcają siebie na służbę Królestwa Bożego. Jest to jakby druga konsekracja, świecka, wynikająca nie tylko wyłącznie z chrztu, ale także z życia religijnego osoby. „Konsekracja świecka” – wezwanie dla osoby, która z łaski Bożej poświęca siebie Bogu, odpowiada na Jego powołanie i pozostając w świecie ten świat, środowisko, w którym żyje, przemienia od wewnątrz poprzez przykład życia, słowo i uczynki miłosierdzia.

Dekret o przystosowanej odnowie życia zakonnego Perfectae caritatis, 5: «Członkowie wszystkich instytutów powinni to zwłaszcza sobie uświadamiać, że przez profesję rad ewangelicznych odpowiedzieli na wezwanie Boże w tym znaczeniu, iż żyją dla samego Boga, umarłszy nie tylko dla grzechu (por. Rz 6,11), lecz także wyrzekłszy się świata Chodzi o świat w sensie biblijnym, czyli o te wszystkie siły i rzeczywistości, które oddzielają człowieka od Boga – Stwórcy, Zbawcy, Ojca, miłośnika życia – i w rezultacie przynoszą śmierć). Całe bowiem swoje życie oddali na Jego służbę, co stanowi jakąś szczególną konsekrację, która korzeniami sięga głęboko w konsekrację chrztu i pełniej ją wyraża».

Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, 45: «Kościół zaś nie tylko swym zatwierdzeniem podnosi profesję zakonną do godności stanu kanonicznego, ale także przez swą działalność liturgiczną ukazuje ją jako stan poświęcony Bogu. Na mocy bowiem władzy udzielonej mu przez Boga Kościół przyjmuje śluby od tych, którzy je składają, publiczną swą modlitwą wyprasza im pomoce i łaskę u Boga, poleca ich Bogu i udziela im duchowego błogosławieństwa, łącząc ich ofiarę z Ofiarą Eucharystyczną».

Śluby prywatne uczynione przez członków FZŚ na podstawie normy art. 36 nie determinują wstąpienia do stanu życia zakonnego regularnego.

STANY DOSKONAŁOŚCI
Należy dobrze zrozumieć, że wyrażenie ślubów prywatnych (ale także i publicznych) nie wprowadza składającego je do „wyższej hierarchii duchowej”, do pewnego stanu większej doskonałości. Powołanie pochodzi od Boga i to właśnie powołanie oznacza dla każdego wezwanie do doskonałości. Bóg wszystkich kocha w ten sam sposób i nie czyni różnic pomiędzy swoimi dziećmi, wzywając ich do większej czy mniejszej doskonałości. Ktokolwiek więc realizuje to, do czego jest wzywany przez boga, w pełni realizuje swoją doskonałość, która – będąc pomyślaną i chcianą przez Boga – nie może być czymś innym jak tylko pełną doskonałością.

ROZEZNANIE
Rozeznanie odnośnie ślubów prywatnych powinno być dokonywane razem z osobami o wypróbowanym doświadczeniu duchowym, czy to duchownymi czy też świeckimi, dbając o to, by nie było ono powierzchowne czy pośpieszne. Potrzeba na nie tyle czasu, ile to będzie konieczne do pełnego przekonania o rozeznaniu woli Bożej. Potrzebna jest w tym czasie usilna modlitwa, wewnętrzne przygotowanie i rozpoczęcie osobistej wędrówki nawrócenia oraz próby praktyki zobowiązania, do którego Pan wzywa. Dopiero po ukończeniu dokładnego, pogłębionego rozeznania i przygotowania wewnętrznego można złożyć śluby prywatne. To samo donosi się zresztą i do ślubów publicznych. Rada wspólnoty powinna być też poinformowana przez zainteresowaną osobę o planowanym złożeniu ślubów, także prywatnych, w odpowiednim czasie.

Nic nie stoi na przeszkodzie, aby ślubom prywatnym towarzyszyła pewna ceremonia zewnętrzna. To nie zmienia natury ślubu, gdyż „prywatny” nie oznacza „tajny”, „sekretny”. Ceremonia taka może odbyć się wobec wspólnoty albo wobec grupy członków FZŚ, która podziela te śluby (też je złożyła lub składa), oczywiście jeśli taka grupa istnieje. To podkreśla wspólnotę braterską i znaczenie daru z siebie złożonego poprzez ślub nie tylko samemu Bogu, ale również na pożytek braci i sióstr.

Wydaje się nie na miejscu – i jest to grubym nieporozumieniem – składanie ślubów prywatnych w momencie, gdy członkowie FZŚ składają w tym samym czasie i miejscu swoją Profesję (czy to czasową, czy to wieczystą). Dochodzi wtedy do zamieszania, nadużycia prawa kościelnego, pomieszania znaków i niedowartościowania Profesji, która dla franciszkanina świeckiego jest priorytetowa i jest fundamentem całego jego życia. Profesja bowiem inkardynuje (włącza) do wspólnoty FZŚ i wyznacza kierunek duchowego rozwoju członka FZŚ. śluby czasowe powinny mieć inne miejsce i czas niż Profesja we wspólnocie FZŚ.

GRUPY W OBRĘBIE WSPÓLNOTY
Artykuł 36 mówi o grupach, w których mogą gromadzić się bracia i siostry, którzy złożyli śluby prywatne. Tworzenie takich grup usprawiedliwione jest przez wzajemne dzielenie się i wzajemną pomoc w życiu tymi samymi ślubami oraz tymi samymi celami apostolskimi tam, gdzie takie istnieją. Przynależność do takich grup powinna jednak mieć na uwadze zachowanie nienaruszonej przynależności do wspólnoty FZŚ, do której osoba jest inkardynowana. Taka grupa nie powinna i nie może stawać się powodem do odłączenia się od wspólnoty FZŚ, czy też do braku wypełnienia obowiązków bycia obecnymi na spotkaniach i uczestnictwa w działaniach wspólnoty FZŚ.

Takie grupy mogą być uformowane przez członków jednej wspólnoty lokalnej (przynajmniej 3 członków) lub członków różnych wspólnot lokalnych, na poziomie okręgu, regionu lub kraju. Wszystkie takie grupy, aby mogły ważnie powstać, muszą posiadać regulacje prawne w odpowiednich Statutach, poprzednio przedyskutowanych na szerszym forum i zatwierdzonych przez Radę Narodową FZŚ, a w przypadkach grup przekraczających granice jednego kraju – zatwierdzonych przez Prezydium Międzynarodowe FZŚ. Kto nie chciałby przynależeć do takiej grupy, może spokojnie przeżywać swoje specyficzne powołanie w łonie wspólnoty FZŚ. Statuty tychże grup muszą jednak zawsze pozostawać w harmonii z Konstytucjami Generalnymi FZŚ.

(tekst oparty o opracowanie włoskie – z pewnymi zmianami i dodatkami)
O. Robert Rabka OFM Cap

Kapituły FZŚ w Polsce w latach 1989-2013

Zbliża się X Kapituła Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce. Z tej okazji podaję kilka informacji o kolejnych dotychczas odbytych kapitułach i krótkie informacje związane z kolejnymi kadencjami Rad. Nie jest to pełna informacja, bo taka wymagałaby szczegółowego opracowania w którym należałoby dużo miejsca poświecić ogromnej pracy asystentów FZŚ na wszystkich poziomach struktur.

I Kapituła Krajowa FZŚ w Polsce, Góra św. Anny, 6-8 października 1989 r.
Udział brali Asystenci prowincjalni i delegaci franciszkanów świeckich z dziewięciu istniejących wówczas rad prowincjalnych. Wybrano Radę Krajową z przełożonym br. Fryderykiem Widerą z Chorzowa.
Rada przygotowała projekt Statutu Narodowego, wydany został Modlitewnik „Pokój i Dobro”.

II Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce, Kalwaria Zebrzydowska, 9-11 października 1992 r.
Kapitule przewodniczyła s. Emanuela De Nunzio – Przełożona Generalna. Obecni byli Asystenci Generalni: O. Carl Schaefer OFM, O. Ben Brevoort OFM Cap. Wybrano Radę Narodową z przełożonym br. Fryderykiem Widerą z Chorzowa.
Uchwalono Statut Narodowy FZŚ w Polsce, w tym podział FZŚ w Polsce na Regiony. Rada Narodowa zorganizowała Seminarium Formacyjne dla franciszkanów świeckich oraz Asystentów FZŚ w Krajów Europy Środkowej i Wschodniej oraz Azji Północnej.

III Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce, Kraków, 9-11 września 1995 r.
Motto: Natchnieni przez Świętego Franciszka i z Nim powołani do odnowy Kościoła.
Kapitule przewodniczyła s. Emerenziana Rossato – delegat Przełożonej Generalnej, obecny był o. Antonio Morichetti OFMConv – Asystent Generalny. Wybrano Radę Narodową z przełożoną s. Krystyną Rajzer z Krakowa.
Rada Narodowa powołała Komisję Formacyjno-Wydawniczą i rozpoczęła wydawanie materiałów do formacji ciągłej w formie Zeszytów zawierających konferencje tematyczne na każdy miesiąc.

IV Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce, Warszawa, 23 -25 października 1998 r.
Motto: Natchnieni przez Ducha Świętego w dążeniu do miłości doskonałej.
Kapitule przewodniczyła s. Margret Mertens – delegat Przełożonej Generalnej – w obecności o. Zwominira Brusac`a TOR – Asystenta Generalnego. Wybrano Radę Narodową z przełożoną s. Joanną Berłowską z Warszawy.
Zostały przetłumaczone zatwierdzone przez Radę Międzynarodową i wydane dokumenty: Reguła, Konstytucje Generalne FZŚ oraz Rytuał. RN zorganizowała spotkanie z okazji 10-lecia I kapituły na Górze Św. Anny.

V Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce, Warszawa, 19-21 października 2001 r.
Motto: Za Chrystusem śladami Świętego Franciszka w Trzecie Tysiąclecie.
Kapitule przewodniczyła s. Wihelmina Visser-Pelsma – delegat Przełożonej Generalnej w obecności o. Valentina Retondo OFM Conv, Asystenta Generalnego. Wybrano Radę Narodową z przełożoną s. Joanną Berłowską z Warszawy.
Rada Narodowa zorganizowała pierwszą Ogólnopolska Pielgrzymkę FZŚ na Jasną Górę. Zostały złożone dokumenty w Konferencji Episkopatu Polski do uzyskania osobowości prawnej FZŚ w Polsce. Wydany został zatwierdzony przez CIOFS Statut Narodowy FZŚ w Polsce.

VI Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce, Warszawa, 22-24 października 2004 r.
Motto: Powołani do nowej ewangelizacji.
Kapitule przewodniczyła s. Wihelmina Visser-Pelsma – delegat Przełożonej Generalnej w obecności o. Ivana Matic`a OFM – Asystenta Generalnego. Wybrano Radę Narodową z przełożoną s. Joanną Berłowską z Warszawy.
FZŚ w Polsce ufundował stację różańcową na Jasnej Górze: Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu. Przetłumaczone zostały uchwalone po poprawkach oraz zatwierdzone przez CIOFS Konstytucje Generalne FZŚ. Zorganizowane zostało Seminarium dla FZŚ na Białorusi oraz dla Asystentów FZŚ z udziałem Rady Międzynarodowej.

VII Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce,Warszawa, 19-21 października 2007 r.
Motto: Franciszku idź odbuduj mój Kościół (2Cel) - przypatrzmy się bracia powołaniu naszemu (1Kor I,26).
Kapitule przewodniczyła Przełożona Generalna s. Encarnazion del Pozo, w obecności o. Sławomira Siczka OFM Cap Prowincjała, Delegata Asystenta Generalnego. Wybrano Radę Narodową z przełożonym br. Adamem Smoleniem z Gliwic.
Komisja przy RN opracowała Brewiarz dla Franciszkanów Świeckich.

VIII Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce, Góra św. Anny, 17-19 września 2010 r.
Motto: Żyć w pełnej łączności z Papieżem, Biskupami i Kapłanami.
Kapitule przewodniczył br. Ewald Kreuzer – delegat Przełożonej Generalnej – w obecności o. Amanuela Mesguna Temelso OFM Cap, Asystenta Generalnego. Wybrano Radę Narodową z przełożoną s. Joanną Berłowską z Warszawy.
Wydany przez Wydawnictwo Niepokalanów Brewiarz dla Franciszkanów Świeckich został rozprowadzony w Regionach. W XX-lecie powstania Regionów została zorganizowana Kapituła Duchowa w Kalwarii Zebrzydowskiej. Została uaktualniona i prowadzona na bieżąco strona internetowa Rady Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce. FZŚ w Polsce ufundował Relikwiarz Miłosierdzia Bożego do Kaplicy Polskiej w Bazylice Św. Antoniego w Padwie.

IX Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce, Warszawa, 20 -22 września 2013 r.
Motto: Nieśmy radość i nadzieję.
Kapitule przewodniczył br. Tibor Kauser w obecności Asystenta Generalnego o. Jose Antonio Cruz Duarte OFM. Wybrano Radę Narodową z przełożoną s. Joanną Berłowską z Warszawy.
Rada Narodowa powołała Komisję Statutową do wprowadzenia zmian w Statucie Narodowym i przedstawienia podczas obrad Kapituły Narodowej po odbytych konsultacjach w Regionach. Na apel Rady Narodowej Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce wspomógł ofiarami spotkanie ogólnoświatowe Młodzieży Franciszkańskiej.

Kolejna, dziesiąta Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce zaplanowana została na 16-18 września 2016 w Warszawie.
Módlmy się o dobry i owocny jej przebieg, by Duch Święty wspomagał czas obrad i wyborów, by motto Kapituły: „Pogrzebani i zmartwychwstali wespół z Chrystusem, mają stawać się świadkami i narzędziami Jego misji wśród ludzi” (Reg. FZŚ 6) odzwierciedlało naszą postawę w codziennym podążaniu za Chrystusem śladami św. Franciszka.

s. Joanna Berłowska

Krótka refleksja o Światowych Dniach Młodzieży

aktualnosci010 (170 kB) Światowe Dni Młodzieży w Polsce, które trwały od 26 do 31 lipca 2016 r., należą już do historii, ale tylko w sensie wydarzeń i faktów. W wydarzeniach tych swój ślad zaznaczyli także świeccy franciszkanie i to nie tylko poprzez pomoc finansową, choć trzeba przyznać, że dzięki ofiarności całej Wspólnoty Narodowej FZŚ w Polsce wiele wydarzeń mogło dojść do skutku i Młodzież Franciszkańska z całego świata mogła swobodnie uczestniczyć w spotkaniach, zwiedzić przynajmniej jakąś część naszego kraju, zapoznać się z kulturą, poznać ludzi, i życie – oczywiście wszystko jedynie w pigułce.

Na kilka dni (21-25.08) przed oficjalnym rozpoczęciem ŚDM przyjechali ci, którzy mogli, i ci, którzy chcieli uczestniczyć w rekolekcjach Młodzieży Franciszkańskiej całego świata. Byli to przedstawiciele następujących państw: Bośnia i Hercegowina, Brazylia, Republika Zielonego Przylądka, Czad, Hong Kong, Kolumbia, Chorwacja, Dominikana, Salwador, Francja, Gwinea Bissau, Indie, Korea Południowa, Liban, Litwa, Malawi, Meksyk, Pakistan, Paragwaj, Filipiny, Singapur, Hiszpania, Togo, Uganda, Wenezuela, Wietnam. Uczestniczyli przedstawiciele CIOFS z Ministrem Generalnym oraz Przewodnicząca Rady Międzynarodowej Młodzieży Franciszkańskiej, a także przedstawiciel Rady Narodowej FZŚ w Polsce. Cały czas byli także obecni Asystenci Generalni oraz Asystenci poszczególnych Wspólnot i Krajów. Sprawowaniu liturgii zamiennie przewodniczyli Generałowie i Prowincjałowie I Zakonu Franciszkańskiego. Przyjechały także Siostry zakonne z Trzeciego Zakonu Regularnego, z różnych zgromadzeń zarówno habitowych, jak i niehabitowych. Wśród uczestniczących byli również Polacy, ale znaczącą ich grupę stanowili organizatorzy i wolontariusze, którzy służyli swoją wszelaką pomocą przybyłym Gościom.

Wszystkie lipcowe wydarzenia, fakty zostały poprzedzone wielomiesięcznymi przygotowaniami. Przede wszystkim należało przyjąć zgłoszenia na szczeblu międzynarodowym, wysłać stosowne zaproszenia dla chętnych, by mogli otrzymać wizy. Trzeba było dokonać rejestracji, znaleźć odpowiednie miejsce na spotkanie, zamówić katering i prysznice, podpisać stosowne umowy, pokonać biurokrację oraz wiele innych przeszkód piętrzących się przed organizatorami. Wielkim utrudnieniem był fakt, że osoby odpowiedzialne za organizację nie mieszkają w Krakowie, a nawet w dużej odległości od niego.

aktualnosci011 (164 kB)Już od początku wiadomo było, że należy się skupić zwłaszcza na dwóch spotkaniach YFRA oraz Wiosce Franciszkańskiej. Na liderów w organizowaniu WF wysunęli się Bracia z I Zakonu wyznaczeni do tego przez Ojców Prowincjałów. Natomiast za całość przebiegu rekolekcji odpowiadali młodzi franciszkanie świeccy, którzy swoją formację franciszkańską rozpoczynali w strukturach MF, głównie z Regionu Opolskiego, Wrocławskiego, Katowickiego. Każdy dzień spotkania rozpoczynał się modlitwą brewiarzową, były przewidziane konferencje i ćwiczenia duchowe, prezentacje poszczególnych krajów i narodów, wspólne śpiewy i zabawy, a wieczorem uroczysta Eucharystia, a także nocna adoracja Najświętszego Sakramentu.

Niedziela, 24 sierpnia, była tzw. dniem polskim. Po Jutrzni oraz śniadaniu wszyscy uczestnicy wsiedli do czterech autokarów – trzech z tłumaczami języka angielskiego i jednego z hiszpańskim, wśród których były tłumaczki rodzinnie związane z franciszkanami świeckimi z Regionu Lubelskiego. Wszyscy udali się do Ojcowskiego Parku Narodowego na wycieczkę zorganizowaną przez franciszkanów świeckich z Krakowa przy współpracy Duszpasterstwa Przewodników. Do Bramy Krakowskiej każda z grup pod opieką profesjonalnego przewodnika przeszła inną trasą, by uczestniczyć w uroczystej Mszy św. koncelebrowanej w południe przez wszystkich obecnych tam Asystentów. Liturgia sprawowana w tak pięknym otoczeniu z wyjątkową oprawą, z radosnym śpiewem była szczególnym przeżyciem. Po krótkiej przerwie na posiłek odbyła się dalsza część zwiedzania. Wieczorem na uczestników czekała wystawna kolacja z polskimi potrawami.

Na „deser” zaś po kolacji były polskie słodycze i polskie… tańce, które zaprezentowane zostały przez rodzeństwo, dzieci naszych franciszkanów świeckich z Krakowa. Po tej tanecznej prezentacji nastąpiła nauka poloneza, który w międzynarodowym wykonaniu wypadł lepiej niż na niejednym balu maturalnym polskich licealistów. Na zakończenie był jeszcze krakowiak z wieloma trudnymi figurami z wielkim zaangażowaniem wykonany przez zgromadzonych w auli Zespołu Szkół Ogólnokształcących w krakowskiej dzielnicy Azory, gdzie było miejsce ich zakwaterowania.

Poniedziałek był ostatnim dniem franciszkańskiego spotkania zakończonym uroczystą Eucharystią w kościele parafialnym Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Krakowie-Azorach udostępnionym przez Braci Mniejszych na czas rekolekcji. Były też podsumowania, refleksje, podziękowania i oczywiście wspólne zdjęcia z barwnymi flagami wszystkich krajów, których przedstawiciele byli obecni na tym spotkaniu.

Spotkanie nazwane Wioską Franciszkańską miało zupełnie inny charakter. Początkowo miejscem trzydniowego spotkania miała być Parafia azorska, następnie zastanawiano się nad dziedzińcem przed Bazyliką św. Franciszka w centrum Krakowa, by ostatecznie przyjąć teren sióstr pijarek zaproponowany przez braci kapucynów w ich parafii w Krakowie-Olszanicy. Przygotowywany przez wiele miesięcy program został ograniczony do jednego dnia. Rozpoczął się od spotkania z Przełożonymi Generalnymi wszystkich Zakonów Franciszkańskich, podczas którego składane były świadectwa przez przedstawicieli Rodziny Franciszkańskiej. Po symbolicznym powitaniu Ojca Świętego Franciszka, którego samolot przelatywał nad naszymi głowami na lotnisko do pobliskich Balic, rozpoczął się festiwal zespołów muzycznych z poszczególnych prowincji i wspólnot zakonnych, franciszkanie świeccy z Regionu Katowickiego przedstawili pantomimę o życiu św. Franciszka i św. Klary, a z Regionu Bielsko-Żywieckiego zaprezentowali kapelę ludową z Koniakowa. Występom towarzyszył kiermasz pamiątek przywiezionych z całego świata. Przy stoiskach gromadzili się przedstawiciele świata franciszkańskiego w każdym jego wymiarze nie tylko, by poznać elementy życia i kultury poszczególnych krajów, ale by porozmawiać, a przynajmniej popatrzeć na siebie. Odwiedziło nas wielu gości, w tym także franciszkanów świeckich z Regionu Radomskiego, z krakowskich wspólnot FZŚ, miejscowi parafianie.

Cały czas można było również modlić się przed Najświętszym Sakramentem wystawionym do adoracji w kościele parafialnym, skorzystać z sakramentu pokuty, czy uzyskać poradę duchową, wyciszyć się.

Była radość, ale były i łzy, ogromny wysiłek, setki rozmów telefonicznych, hektolitry spływającego potu, totalne przemęczenie, ale i wielkie zaangażowanie, całkowite poświęcenie. To zaowocowało tym, że wszyscy – chociaż tak różni, różnojęzyczni – mówiliśmy jednym językiem franciszkańskim i odczuwaliśmy franciszkańskim sercem.

aktualnosci012 (48 kB)

...

Od o. Pawła Teperskiego OFMCap z Rzymu otrzymaliśmy informację o możliwości powspominania Wioski Franciszkańskiej (dziękujemy). Są to 3 filmy: Jeden w wersji włoskiej z wywiadami, drugi – prezentacja wioski w 5 minut i trzeci – wersja dużo obszerniejsza – prezentacja wioski w 30 minut dla tych, którzy tam byli i chcieliby dłużej powspominać te chwile.

1. Wioska franciszkańska - prezentacja w wywiadami w języku włoskim


2. Wioska franciszkańska - wersja 5-minutowa


3. Wioska franciszkańska - wersja 30-minutowa

EUFRA 2016

eufra001 (508 kB) Od 23 lipca do 2 sierpnia w miejscowości Sankt Pölten w Austrii odbyło się europejskie spotkanie EUFRA 2016. Wzięli w tym spotkaniu udział tercjarze z 7 krajów: Słowacji, Rumunii, Holandii, Niemiec, Polski, Ukrainy i Austrii. Łącznie 38 osób.

eufra002 (148 kB)Przesłaniem tego spotkania to hasło:

Miłosierni jak Pan – na przykładzie św. Franciszka i św. Klary – dla budowania lepszej Europy.

Podczas sesji temat ten był omawiany i dyskutowany – co czynić, jak postępować w dzisiejszym świecie, gdzie przemoc, zamachy, terroryzm, są codziennością. Musimy być rodziną, bo w pojedynkę nic nie można zrobić. Swoim życiem dawać świadectwo wiary, potrzebna jest modlitwa zwłaszcza w parafiach, wspólnotach. Spotkania EUFRA są silnym impulsem dla budowania cywilizacji miłości, musimy ją pielęgnować jak kwiat: opiekować się codziennie, nawozić miłością, wzajemnym zrozumieniem, tak, aby miłość była kochana. Europa tego potrzebuje, uczy nas tego jak wiemy każdy wiek.

Eucharystię sprawował O. Herman OFM, prowadził i sprawował w sposób perfekcyjny opiekę nad nami diakon br. Mateo z Austrii.

eufra003 (95 kB)Nasze dni, oprócz Eucharystii, składały się między innymi ze spotkań praktycznych pozwalających rozwijać swoje zainteresowania, podczas których uczyliśmy się od siebie nawzajem:

- brat z Niemiec pokazywał jak robić różańce,
- siostry z Ukrainy – pisanki,
- tercjarze z Rumunii – obrazy malowane na szkle,
- z siostrami i braćmi z Niemiec robiliśmy ozdobne świece.

Braliśmy też udział w kręgach biblijnych według podanych tekstów z Ewangelii.

Moderatorem polskiej grupy wybrano br. Michała Rynkowskiego.

W poniedziałek wyruszyliśmy do Mariazell, gdzie pod przewodnictwem biskupa oraz grupy młodzieży, która jechała do Krakowa na ŚDM, uczestniczyliśmy w Mszy św. w Bazylice.

W środę natomiast byliśmy w Wiedniu. Zwiedziliśmy Katedrę, a potem w klasztorze franciszkańskim była Msza św. Tam także spotkaliśmy się z grupą młodzieży będącą w drodze do Krakowa, tym razem z Włoch. W klasztornym refektarzu spożyliśmy posiłek, oraz rozmawialiśmy z Gwardianem tego klasztoru.

W planie było też zwiedzanie miejsca w którym przebywaliśmy, tj. Sankt Pölten. Braliśmy udział w spotkaniu z przedstawicielem miejscowych władz w Starostwie, gdzie poczęstowano nas obiadem oraz kawą. Następnie byliśmy w muzeum, oraz w kompleksie w którym mogliśmy oglądać faunę, florę, oraz poszczególne etapy tworzenia się od podstaw przyrody Austrii.

eufra004 (211 kB)W sobotę w planie była pielgrzymka do Stift Melk. Oglądaliśmy tam olbrzymi kompleks pałacowy, gdzie korytarze mają długość 200 m, co nam przekazał przewodnik, a my mogliśmy to naocznie sprawdzić. Muzeum, sala marmurowa, olbrzymia biblioteka oraz kościół – to dalszy ciąg drogi. Na Mszę św. pojechaliśmy do Bazyliki w Maria Taferl. Po Mszy św. i zwiedzeniu muzeum, przy okazji byliśmy świadkami odbywającego się ślubu.

W niedzielę naszym gościem był biskup z Sankt Pölten Klaus Kung, oraz Ojciec Elizeusz OFM, nasz rodak urodzony w Piotrkowie Trybunalskim. Na bieżąco też śledziliśmy transmisje z Krakowa, ze spotkania z Ojcem św. Franciszkiem podczas ŚDM.

Do Polski wróciliśmy we wtorek, umęczeni, ale bardzo szczęśliwi. Takie spotkania, oraz odbywające się w tym czasie ŚDM, mogą napawać nadzieją, że miłość będzie kochana.

Na koniec dobra wiadomość: przypadający jubileusz 40-lecia EUFRA w 2018 roku ma się odbyć u nas w Polsce. Módlmy się wszyscy, a zwłaszcza FZŚ, aby przesłanie tegorocznego spotkania wydało owoce.

br. Michał Rynkowski OFS

Wioska Franciszkańska

Drodzy Siostry i Bracia, Czcigodni Ojcowie
Poniżej zaproszenie i informacja o Wiosce Franciszkańskiej otrzymana od Komitetu Organizacyjnego.
Zachęcam do wzięcia udziału
Pokój i Dobro
s. Joanna Berłowska


Zaproszenie
Już za niecałe 4 tygodnie (w środę, 27 lipca) zapraszamy na Olszanicę na niecodzienne wydarzenie, jakim jest Wioska Franciszkańska.
Czym jest Wioska Franciszkańska? Zapraszamy na stronę
W ramach tzw. Festiwalu Młodych jest czas i dla nas. Festiwal Młodych to ta część programu Światowych Dni Młodzieży, w której młodzi będą mieli możliwość spotkania Boga w drugim człowieku poprzez dzielenie się pasją i talentami z innymi.
My także chcemy podzielić się z całym światem św. Franciszkiem z Asyżu.
Będzie jeden taki dzień i jedno takie miejsce, gdzie spotkają się wszyscy jego naśladowcy. Będą generałowie wspólnot franciszkańskich z całego świata i nasi polscy prowincjałowie. Olszanica na ten czas będzie wyjątkowym centrum – sercem świata franciszkańskiego nie tylko w Krakowie czy Polsce, ale w całym Kościele...

Spośród generałów spodziewamy się, że odwiedzą nas:
Michael Anthony Perry OFM
Marco Tasca OFMConv
Mauro Jöhri OFMCap
Nicholas Polichnowski TOR
Tibor Kauser OFS
Deborah Lockwood OSF

Plan Wioski Franciszkańskiej:

  • 14:00 Przybywamy do Wioski
  • 14:30 Wioskę Franciszkańską czas zacząć...
  • 15:00 Koronka do Bożego Miłosierdzia oraz Spotkanie z Generałami Zakonów Franciszkańskich
  • 16:30 Koncert zespołu KapEl'a (OFMCap)
  • 17:30 Radosne świętowanie z zespołem Fioretti (OFMConv)
  • 18:15 Prezentacja Franciszkańskiego Zakonu Świeckich (przygotowuje Rejon Katowice, br. Zbigniew Kołodziejczyk OFMCap)
  • 19:00 Przerwa na kolację
  • 20:30 Siostry franciszkanki jakich nie znacie - prezentacja franciszkańskich zgromadzeń żeńskich
  • 21:00 Koncert br. Łukasz Buksa OFM

Zapraszam w imieniu całego Komitetu Organizacyjnego Wioski Franciszkańskiej.
Do zobaczenie w Krakowie Olszanicy!
br. Grzegorz Dudek OFMCap


Wskazówki dojazdu:
Kraków - Olszanica, ul. Korzeniaka 16. Dojazd samochodem autostradą do zajazdu w Balicach, potem drogą 774 w kierunku Kryspinowa do drugiego ronda, następnie w ul. Olszanicką i do Korzeniaka. Lub busem do Krakowa, następnie sprzed dworca kolejowego autobusem miejskim do Olszanicy nr 152.
Pozdrawiam
Pokój i Dobro!
br. Jerzy Sylwestrzak OFM Cap

Napisali o nas…
XXIII Pielgrzymka FZŚ na Jasną Górę – 2016

jg2016a (576 kB)

W internetowych informacjach z życia Jasnej Góry ukazała się relacja z naszego czerwcowego pielgrzymowania do Matki Bożej Częstochowskiej. Poniżej przytaczamy jej obszerne jej fragmenty wraz z uzupełnieniem zamieszczającego tekst.

XXIII Pielgrzymka Franciszkańskiego Zakonu Świeckich trwała w dniach 24-25 czerwca na Jasnej Górze z udziałem ok. 4 tysięcy osób z Polski, a także Białorusi i Ukrainy.

Mottem pielgrzymki była dziewięcioletnia Nowenna przed Jubileuszem 800. rocznicy powstania III Zakonu Świętego Franciszka. Słowa wybrane do rozważania na ten rok to słowa 'Braćmi dla Niego są, kiedy spełniają wolę Ojca, który jest w Niebie'.

jg2016b (156 kB)
Franciszkanie świeccy swe pielgrzymowanie do Matki Bożej Częstochowskiej rozpoczęli w piątek nocnym czuwaniem oraz Mszą św. o północy przed Jej Cudownym Wizerunkiem – sprawowaną przez Ojców Asystentów, której przewodniczył i homilię wygłosił o. Marian Jarząbek OFM Conv, Asystent Regionu Warszawskiego.

Czuwanie prowadził o. Jan Fibek OFM Cap, Asystent Regionu Białostockiego i s. Jolanta Bogdanów, radna Rady Narodowej ds. formacji.

Natomiast sobotę siostry i bracia, wzywani na plac ujmującym śpiewem Wspólnoty gromadzącej się przy klasztorze oo. Franciszkanów OFM na Helu – zaczęli od rozważania III części Różańca św. przy stacji Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu. Rozważania przygotował i prowadził Region Rybnicki.

Po zakończeniu rozważań uczestnicy pielgrzymki wysłuchali informacji Ojca dra hab. Zdzisława Gogoli OFM Conv na temat kultu i relikwii II stopnia Męczenników z Peru Ojców Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego z Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych.


jg2016c (127 kB) O godz. 11 rozpoczęła się uroczysta Msza św. na Szczycie jasnogórskim, której przewodniczył Ojciec Alojzy Pańczak z Zakonu Braci Mniejszych, wieloletni asystent narodowy, regionalny i prowincjalny.

Na wstępie franciszkańskim zawołaniem „Pokój i dobro” powitał pielgrzymów o. Jan Poteralski, podprzeor klasztoru jasnogórskiego: „Na początku swojej misji św. Franciszek, biedaczyna z Asyżu, usłyszał tajemniczy głos: ‘Franciszku, czy nie widzisz, że mój Dom jest w ruinie? Idź i odbuduj go dla mnie’ – mówił o. Jan Poteralski. – Bracia i siostry franciszkanie, myślę, że na przestrzeni dziejów waszego Zakonu te słowa staracie się realizować i tymi słowami żyć na co dzień – ‘idź i obuduj mój Kościół’. Zwłaszcza teraz, w XXI wieku, zwłaszcza teraz, kiedy widzimy wielką islamizację Europy, kiedy widzimy wielką laicyzację naszego narodu, kiedy widzimy wielkie prześladowanie chrześcijan – bo przecież każdego dnia chrześcijanie oddają życie dla Chrystusa – wasza misja, wasze zadanie ‘idź i odbuduj mój Kościół’ nie straciło na wadze, wprost przeciwnie, te słowa są ciągle aktualne! Macie jakieś zadanie do zrealizowania, bo źle się dzieje w Polsce, Europie i na świecie, a czasami w niektórych zakątkach naszych parafii czy kościoła. ‘Idź i odbuduj mój Kościół’ – to hasło niech wam towarzyszy”.
Słowa powitania o. Jana Poteralskiego do (do odsłuchania)

Słowa powitania do pielgrzymów skierowała s. Joanna Berłowska, przełożona narodowa FZŚ: „W obchodzonym w Kościele Roku Miłosierdzia tu, w sanktuarium narodowym, będziemy powierzać Panu Bogu za przyczyną Królowej Polski Franciszkański Zakon Świeckich w Polsce i na całym świecie, wszystkie sprawy Kościoła Powszechnego, naszej Ojczyzny i całego świata” – mówiła s. Berłowska.
Słowa powitania s. Joanny Berłowskiej (do odsłuchania)

O. Alojzy Pańczak mówił w homilii: „Jakże nie wspomnieć bliskiego nam, franciszkanom świeckim, wydarzenia – przygotowujemy się do wielkiego jubileuszu 800-lecia istnienia III Zakonu Franciszkańskiego. 45 lat temu, 1 sierpnia tutaj na Jasnej Górze, na tym placu zgromadziły się tłumy tercjarzy. Obchodzono wówczas 750. rocznicę założenia III Zakonu. Był również obecny ks. Prymas Wyszyński, był obecny ówczesny metropolita krakowski abp Karol Wojtyła. Ks. arcybiskup, Prymas Polski wygłosił do tłumów tercjarzy, którzy się tutaj na tę uroczystość zgromadzili, kazanie. Mówił i nawiązywał do św. Franciszka, do jego zasług, do zasług III Zakonu, które niewątpliwie były w czasach średniowiecza. Ale ks. Prymas zwracał się do tu obecnych, i zadawał proste pytanie, jakie zadania dzisiaj ma III Zakon? Dalej ks. Prymas pytał, czy po 7 i pół wiekach III Zakony nadal są aktualne, czy może się przeżyły, czy może straciły coś ze swej wrażliwości. (…) I mówi ks. Prymas, że potrzebni są ludzie, także we współczesnym świecie, można powiedzieć także i dzisiaj, którzy chcą się poświęcić dla braci. A jakie zadania kreślił wówczas – zadania, które wydają się być ciągle aktualne. Mówił ks. Prymas Wyszyński, tercjarz franciszkański, że mamy się dzielić słowem, mamy być apostołami dobrego słowa. Mówił, że naszą posługą jest służenie sobie nawzajem. Mówił o zadaniu dzielenia się i darowania – zajęcie się ludźmi samotnymi, zajęcie się katechizacją, oraz pomoc licznym rodzinom. Drodzy siostry i bracia, przygotowujecie się do wielkiego jubileuszu 800-lecia Zakonu. (…) Jakże tu na zakończenie nie przywołać jeszcze raz słów ks. Prymasa Wyszyńskiego, Sługi Bożego, również tercjarza franciszkańskiego, kiedy 1 sierpnia 1971 roku mówił do tercjarzy: Pod opieką Maryi, wsparci wspaniałymi przykładami świętych polskich, z pomocą duchową zakonów franciszkańskich urzeczywistniajcie, wprowadzajcie w czyn w całej naszej Ojczyźnie pokój i dobro”.
Homilia o. Alojzego Pańczaka OFM (do odsłuchania)

Przed błogosławieństwem s. Joanna Berłowska przeczytała Akt Odnowienia Zawierzenia Franciszkańskiego Zakonu Świeckich Matce Bożej Jasnogórskiej.

Na zakończenie Mszy św. słowa podziękowania wypowiedział o. Andrzej Romanowski OFM Cap, Asystent Narodowy FZŚ i przewodniczący Konferencji Asystentów Prowincjalnych i Regionalnych.
Słowa podziękowania o. Andrzeja Romanowskiego OFM Cap (do odsłuchania)

Oprawę muzyczną Mszy św. przygotowała wspólnota FZŚ z Helu.

Końcowym akordem jasnogórskiego spotkania była Droga Krzyżowa na Wałach.

Podczas pielgrzymki jej uczestnicy – kapłani, asystenci narodowi, regionalni, wspólnotowi, franciszkanie świeccy, Młodzież Franciszkańska i Rycerze św. Franciszka – wsparli ofiarami misje w Peru.

Relację z XXIII pielgrzymki FZŚ przygotował
o. Stanisław Tomoń

Z Regionu Katowickiego

gracjan2 (98 kB)



Czcigodni Ojcowie, Drodzy Siostry i Bracia

W dniu dzisiejszym w nocy odszedł do Pana w panewnickiej infirmerii, przeżywszy 63 lata,

o. Gracjan Szołtysik
z Zakonu Braci Mniejszych

Pogrzeb odbędzie się w Panewnikach w piątek, 27 maja 2016 r. o godz. 10.30. Początek ceremonii pogrzebowych o godz. 10.15 w kaplicy Szymona na kalwarii.

Ojciec Gracjan był bardzo zatroskany i zaangażowany w rozwój duchowości św. Franciszka we Franciszkańskim Zakonie Świeckich w Regionie Katowickim. Przez wiele lat był asystentem duchowym regionalnym oraz asystentem duchowym wspólnot miejscowych. Przygotowywał kandydatów do FZŚ w formacji początkowej, nowicjacie i do profesji we wspólnotach okręgu chorzowskiego.

Niech dobry Bóg wynagrodzi Ojcu Gracjanowi wszystkie starania, które czynił z miłości do Boga. Wdzięczni za jego zaangażowanie i życzliwość dla franciszkanów świeckich, jednoczmy się w modlitwie i polecajmy duszę śp. Ojca Gracjana Miłosiernemu Bogu.

Pokój i Dobro!
s. Julia Niemiec

Spotkanie radnych ds. formacji w Regionach z Radą Narodową FZŚ w Polsce

2016 formacyjni2 (281 kB)

W Centrum Franciszkańskim w Warszawie 23 i 24 kwietnia 2016 r. odbyło się spotkanie formacyjno-szkoleniowe dla radnych regionalnych ds. formacji. Spotkanie było zorganizowane i prowadzone przez Radę Narodową. Uczestniczyli w nim: przełożona narodowa s. Joanna Berłowska, asystenci narodowi o. Gabriel Kudzia OFM, o. Andrzej Romanowski OFMCap, o. Paweł Sroka OFMConv , radni narodowi oraz radni ds. formacji z piętnastu regionów, obecni byli również przełożeni kilku Regionów. Na początek odbyło się przedstawienie planu dwudniowego szkolenia, krótkie wprowadzenie w poruszane zagadnienia oraz zaprezentowanie się delegatów z poszczególnych regionów.

Eucharystię, która oficjalnie inaugurowała spotkanie, sprawowali trzej ojcowie asystenci narodowi. Ojciec Andrzej Romanowski OFM Cap wygłosił homilię poświęconą św. Wojciechowi, gdyż tego dnia wypadała uroczystość głównego patrona Polski. Na wstępie przywołał słowa Orygenesa na temat cierpienia i męczeństwa mówiące o tym, że należy odwrócić myślenie od cierpienia, a skierować je ku Chrystusowi i miłości. Chodzi o pokonanie samego siebie, przemianę serca w walce – coś ma umrzeć, by coś się narodziło – dla miłości Bożej. Święty Wojciech w swoim męczeństwie był godny przelać krew za Chrystusa. My również mamy być gotowi na męczeństwo w takim znaczeniu; mamy przerabiać w sobie to myślenie o męczeństwie, by – jak przyjdzie próba – nie wyprzeć się wiary. Takim przykładem pokonania siebie, przełamania się dla miłości Bożej u św. Franciszka jest spotkanie z trędowatym.

Po Mszy św. i obiedzie miała miejsce pierwsza część robocza obrad. Na spotkanie przybył o. dr Arkadiusz Czaja OFM, by zaprezentować schemat zmian w statutach narodowych. Obecna ich treść nie zawsze odpowiada w pełni na zmieniające się uwarunkowania funkcjonowania FZŚ w Polsce. Na początku maja propozycje tych zmian otrzymają wszystkie rady regionalne, by mogły się z nimi zapoznać i do końca czerwca nanieść swoje poprawki lub zgłosić własne propozycje. Po konsultacjach w regionach i weryfikacji zgłoszonych poprawek zmiany w statutach zostaną przedstawione pod głosowanie podczas kapituły narodowej we wrześniu bieżącego roku. Następnie swoje słowo do zebranych skierowała s. Joanna Berłowska, informując o śmierci s. Władysławy Papis, mającej duży wkład w dzieło odnowy FZŚ w Polsce po procesie zmian w 1989 roku. Zdała także krótką relację z uroczystości pogrzebowych, które odbyły się poprzedniego dnia. Z kolei o. Gabriel Kudzia OFM wygłosił konferencję na temat „Znaczenia przyjęcia chrztu św.”, jak również głównych obchodów 1050 rocznicy chrztu Polski. Zaprezentował także główne myśli z listu polskiego Episkopatu, skierowanego do wiernych w pierwszą niedzielę nowego roku liturgicznego – 29 listopada ubiegłego roku – kiedy w polskim Kościele zainaugurowano obchody tego jubileuszu. Konferencja o. Gabriela Kudzi OFM „Znaczenie przyjęcia chrztu świętego” (do odsłuchania)

Uzupełnieniem tej konferencji były refleksje na temat znaczenia tych wydarzeń, a także dzielenie się przeżyciami zebranych z obchodów o charakterze kościelno-państwowym w Gnieźnie, na Ostrowie Lednickim i w Poznaniu. W czasie przeznaczonym na pytania i odpowiedzi o. Paweł Sroka OFM Conv, przybyły z Legnicy, opowiedział o cudzie eucharystycznym, który wydarzył się w jednej z parafii w tym mieście, o czym informowały media i kościelne i społeczne.

Po odmówieniu o godz. 15 Koronki do Bożego Miłosierdzia nastąpiła krótka przerwa na rekreację, podczas której można było nabywać materiały formacyjne. Polecano nowe pozycje książkowe o. Alojzego Pańczaka OFM: „Historia III Zakonu Franciszkańskiego” oraz „Apostolstwo Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w jego aspektach teologicznych, historycznych i konkretnych formach”.

2016 formacyjni3 (155 kB)

Po przerwie s. Maria Kos przedstawiła przygotowane przez s. Jolantę Bogdanów wprowadzenie do pracy w grupach: „Praktyczne wskazówki dotyczące spotkań formacyjnych”. (Tekst tego wprowadzenia w zakładce formacja\konferencje rn).

Utworzone zostały dwie grupy tematyczne:

  • Pierwsza, zajmująca się formacją wstępną, animowana przez o. Pawła Srokę i br. Michała Rynkowskiego,
  • Druga, dyskutująca na temat formacji ciągłej, animowana przez: o. Gabriela Kudzię i s. Marię Kos.

Temat o formacji wynikał ze wskazań XII Kapituły Generalnej FZŚ, która uznała, że „dla franciszkanów świeckich na całym świecie pierwszym w kolejności najważniejszym zadaniem jest praca formacyjna”. Jak zaznaczono, tematy spotkań formacyjnych dotyczących formacji wstępnej – postulatu i początkowej – oraz nowicjatu są wyznaczone w podręczniku, i realizujemy je w kolejności, a „podczas spotkań formacyjnych junioratu należy korzystać z materiałów opracowanych przez Radę Narodową FZŚ w Polsce. Warunkiem dobrze i owocnie przeprowadzonego spotkania formacyjnego jest staranne przygotowanie tematu przez prowadzącego”. „Obecnie formatorzy mają do dyspozycji pokaźną bazę materiałów, z których mogą korzystać, opracowując tematy spotkań” i są to np.: podręcznik „Formacja podstawowa we Franciszkańskim Zakonie Świeckich” o. Piotra Mielczarka OFM Conv; Reguła FZŚ; Konstytucje Generalne FZŚ, Statut RN; Rytuał FZŚ; materiały formacyjne – zeszyty i podręczniki wydawane przez RN FZŚ; artykuły ukazujące się w „Głosie św. Franciszka”; Pisma św. Franciszka; „Leksykon duchowości franciszkańskiej”; „Medytacje franciszkańskie” o. Syracha Janickiego OFM; „Źródła franciszkańskie”; „Historia III Zakonu franciszkańskiego” i „Apostolstwo Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w jego aspektach teologicznych, historycznych i konkretnych formach” o. Alojzego Pańczaka OFM; Pismo Święte, Katechizm Kościoła Katolickiego, dokumenty Soboru Watykańskiego II, zdjęcia, filmy DVD itp. Na podstawie powyższej konferencji uczestnicy mieli wysnuć wnioski i wypracować konkretne wskazania i propozycje odnośnie do formacji w regionach FZŚ w Polsce.

Po nieszporach, kolacji i krótkiej przerwie pierwszy dzień szkoleniowy zakończyły godzinna adoracja Najświętszego Sakramentu oraz Apel Jasnogórski.

Następny dzień, czyli niedzielę, rozpoczęto Mszą św. z jutrznią. Eucharystii przewodniczył o. Sroka, który wygłosił też homilię. Ewangelia mówiła o nowym przykazaniu, byśmy się wzajemnie miłowali, jak nas Chrystus umiłował. I do tych słów nawiązał kaznodzieja. Jacy my jesteśmy jako wspólnota, parafia, zgromadzenie zakonne, plebania, klasztor itd., jak miłujemy? Czy tak jak nasz Pan? Czasami jest tak, że nie żyjemy jak Chrystus, nie miłujemy jak Chrystus – a takie postawy nie przyciągają innych i nie dają świadectwa wiary. Jezus Chrystus dał nam siebie całkowicie, do końca, i stąd mamy czerpać, by iść do wspólnot i miłować według tego wzoru. To nowe przykazanie miłości przekazane przez naszego Pana ma być przykazaniem naszych wspólnot. Po Mszy św. i śniadaniu przystąpiono do kolejnych obrad. Na początek swoją konferencję pt. „Rodzina i małżeństwo” wygłosił o. Andrzej Romanowski, w której odniósł się do najnowszej adhortacji papieża Franciszka Amoris laetitia (Radość w miłości). Każdy powinien się z nią zapoznać, by w dyskusjach na jej temat „nie stać się – jak powiedział o. Andrzej – ofiarami innych ludzi w tej kwestii”. Adhortacja jest taką księgą medytacyjną nad małżeństwem i rodziną, poszerzoną o refleksję o nowych zjawiskach zagrażających rodzinie w ogóle, a tym bardziej katolickiej. Zasadniczo normą jest przedstawione małżeństwo sakramentalne jako dar i wartość.

Kolejnym punktem była relacja z pracy w grupach i przedstawienie wniosków. Pracę w grupie pierwszej zreferował br. Michał Rynkowski zaczynając od słów: – Pojęcie formacji wstępnej jest bardzo ważnym elementem w strukturach FZŚ, jest też materią delikatną, ponieważ to okres, kiedy wszystko się zaczyna. Powinno więc tu być trochę matczynego serca i delikatności, ale też ojcowskiej dyscypliny. Po czym przystąpił do przedstawienia wniosków:
1. Czym jest formacja wstępna
Na to pytanie powinni odpowiedzieć sobie przede wszystkim formatorzy, bo to temat, który mają przekazać kandydatom. Musimy mieć tę świadomość, że nasza formacja zaczyna się na długo przed wstąpieniem do FZŚ. To, czym dysponujemy w naszym sercu, zaczyna się kształtować w domu, naszym dzieciństwie, rodzinie, szkole itd. To tam rodzi się przeważnie każde powołanie, a takim jest wstąpienie do FZŚ.
2. Jaka jest motywacja, aby wstąpić właśnie do FZŚ
To nie może być na zasadzie: wstępuję, bo ktoś mnie namówił, a ja nie chcę zrobić przykrości itp. Pytajmy o to przychodzących do nas, bo jest to ważne i ustala nasz kurs w stosunku do postulanta. Czyli zdrowe będzie stwierdzenie: Pociąga mnie przykład, świadectwo życia, sposób życia św. Franciszka z Asyżu. Chcę go naśladować, a że nie mogę iść do klasztoru, wybieram FZŚ. Czy tylko tyle? Nie – mówmy o tym – to dawanie świadectwa, które nie zawsze jest łatwe do realizacji. To nasz stosunek do drugiego człowieka, ale nie tylko. Jeżeli kandydat ma taką wizję swego wstąpienia, to do nas należy, aby ten sposób myślenia, zainteresowania rozwijać, pogłębiać.
3. Co u nas jest zbieżne ze św. Franciszkiem
Następnym krokiem w formowaniu wstępnym – można skorzystać z książki o. Piotra Mielczarka OFMConv – jest życiorys św. Franciszka. Podkreślić trzeba, że był on zwykłym młodzieńcem o szerokich perspektywach, o tych samych zaletach i wadach, które nam towarzyszą. Niektórzy myślą o świętych, że takimi się urodzili. Droga do świętości jest długa i trudna. Przystępując do tego tematu, dajmy się wypowiedzieć kandydatowi, wyrzucenia z siebie słabości, nieśmiałości, a nasza postawa i to, czy my słuchamy, rodzi zaufanie i taką rodzinną atmosferę (której niekiedy brakuje). Taki kandydat będzie chętnie przychodził, ciekawy dalszych etapów na drodze życia franciszkańskiego we FZŚ, a także słuchania i wypowiedzenia się.
4. Apostolat
Stare przysłowie mówi „Jak cię widzą, tak cię piszą”. Ci, co do nas przychodzą, są bystrymi obserwatorami. Czy czasami nie mówimy jednego, a robimy co innego? To my musimy dawać przykład naszym życiem, postępowaniem, być szczerym w ocenach do bólu. Na zebraniach, a takich powinno być w miesiącu więcej niż jedno – w spotkaniach organizowanych osobno dla uczestników formacji wstępnej – zachęcajmy do czynnego udziału we Mszy św., do częstej modlitwy, bycia aktywnym w swoich parafiach. Jeżeli o tym mówimy, musimy i my takimi być. My, jak to się często mówi, żyjemy w świecie, naszym polem misyjnym mogą być szkoła, praca, nasi sąsiedzi, często „trędowaci” żyjący bez Boga. Mamy olbrzymią odpowiedzialność, bo często działamy tam, gdzie nie może dotrzeć kapłan. Nie bójmy się o tym mówić: o służbie, obowiązkach, o naszym prawodawstwie, które nieraz przeraża. To musimy wyjaśniać. I taka jest rola mistrzów formacji we wspólnotach miejscowych. Mówić, ale też słuchać, bo i nasza formacja ciągle trwa, dopóki żyjemy.
5. Podsumowanie
To jest ogólny zarys. Wszystkiego nie da się opisać. Można przeczytać dużo opracowań, szkiców, ale to nic nie da, kiedy zabraknie właściwego podejścia do CZŁOWIEKA. Miejmy świadomość (powinniśmy mieć), że każdy człowiek jest indywidualnością, inaczej przyjmuje to, co się mówi, kiedy podejdziemy do niego bez „gotowców”, a więcej kiedy mówimy własnymi słowami i od serca. Oczywiście dzielimy się wiedzą z materiałów nam dostępnych. I jeżeli mówimy o KG, Statutach, itp., to zadbajmy o to, aby inni widzieli, że tego, o czym mówimy, sami przestrzegamy. Wszystkim, którzy chcą i pragną dzielić się z innymi, wprowadzać na drogę powołania franciszkańskiego we FZŚ, modlitwą wypraszajmy potrzebne łaski i siły”.

Wnioski i zalecenia wypływające z pracy w grupie omawiającej formację ciągłą przedstawiła s. Maria Kos:
1. Formacja ciągła jest podstawą wzrostu duchowości franciszkańskiej, budowania więzi braterskich i zaangażowania w życiu Kościoła lokalnego.
2. Mistrzowie formacji powinni korzystać z materiałów i programów opracowanych przez Radę Narodową.
3. W ustalaniu częstotliwości spotkań formacyjnych należy uwzględniać charakter wspólnoty, wiek i możliwości jej członków.
4. Troszczyć się o dobrą współpracę z Radą miejscową, która powinna animować wspólnotę i dbać o właściwą formację.
5. Należy angażować osoby zdolne do przygotowania i omówienia poszczególnych tematów.
6. W czasie formacji nie mnożyć tematów, nie łączyć konferencji i dzielenia się słowem Bożym.
7. Wspólnota powinna zastanawiać się nad tym, co jest do zrobienia i jak to wykonać.
8. W każdej wspólnocie powinny odbywać się przynajmniej dwa spotkania w miesiącu: jedno organizacyjne, drugie formacyjne.
9. Zachęcać wszystkich uczestników do wypowiadania się na omawiany temat.
10. Zadbać o systematyczne uczestnictwo asystenta na spotkaniach.

Po odczytaniu wniosków z pracy w grupach był przewidziany czas na pytania i odpowiedzi. W luźnej atmosferze dzielono się spostrzeżeniami dotyczącymi formacji wstępnej przez grupę omawiającą formację ciągłą i odwrotnie.

Na zakończenie pracę w grupach, jak i w ogóle spotkanie formacyjno-szkoleniowe podsumowała przełożona narodowa: – Postawa franciszkanina świeckiego, niezależnie od sytuacji, ma być postawą aktywną na wzór św. Franciszka. A w nawiązaniu do homilii oraz konferencji Ojców Asystentów zaznaczyła, że jako świeccy naśladowcy św. Franciszka powinniśmy być gotowi w obronie wiary i Chrystusowej Ewangelii na męczeństwo, jeśli taka będzie Wola Boża. Nasze postępowanie ma świadczyć o miłości.

Modlitwą „Anioł Pański” i błogosławieństwem Ojców Asystentów Narodowych zakończono spotkanie dla odpowiedzialnych za formację w Regionach.

Opracowała:
s. Maria Pietyra, radna Regionu Katowickiego

Program obrad X Kapituły Narodowej Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Polsce
Warszawa, 16-18 września 2016 roku

Pogrzebani i zmartwychwstali wespół z Chrystusem,
świadkami i narzędziami Jego misji wśród ludzi.
(Reg FZŚ 6)

16.09.2016 r. – Piątek

  • 10.00 Spotkanie Konferencji Asystentów Prowincjalnych i Regionalnych
  • 12.00 Zapisy w sekretariacie
  • 13.00 Obiad
  • 14.30 MSZA ŚW. koncelebrowana na rozpoczęcie obrad Kapituły
  • 16.00 Sesja wstępna obrad Kapituły
    • powitanie uczestników, s. Joanna Berłowska OFS, Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce
    • otwarcie Kapituły, s. Ana Fruk OFS, Delegat Przełożonego Generalnego
    • powołanie sekretarza Kapituły, protokolantów i moderatorów sesji
    • powołanie Komisji Skrutacyjnej
    • zatwierdzenie programu Kapituły
    • powołanie Komisji Wnioskowej i Statutowej
    • utworzenie tematycznych grup dyskusyjnych:
      • Apostołowanie w rodzinie
      • Zaangażowanie franciszkanów świeckich w misję Kościoła
      • Formy promocji powołań
  • 17.00 Konferencja: Młodzież Franciszkańska i Rycerze św. Franciszka przy Wspólnotach FZŚ – s. Ana Fruk OFS, Delegat Przełożonego Generalnego
  • 18.00 Nieszpory
  • 18.30 Kolacja
  • 19.15 Konferencja: Omówienie Art.36 Konstytucji Generalnych FZŚ – O. Asystent Generalny. Dyskusja, pytania.
  • 20.15 ADORACJA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU
  • 21.00 Apel Jasnogórski
  • 21.30 Przejazd do miejsc noclegowych

17.09.2016 r. – Sobota

  • 7.30 MSZA ŚW. Z JUTRZNIĄ
  • 8.30 Śniadanie
  • 9.30 Sesja sprawozdawcza Kapituły
    • sprawozdanie z działalności Rady Narodowej FZŚ w Polsce
    • sprawozdanie finansowe Rady Narodowej FZŚ w Polsce
    • informacja o działalności Młodzieży Franciszkańskiej w Polsce
    • dyskusja nad sprawozdaniami
    • opinia Delegata Przełożonego Generalnego FZŚ
  • 14.00 Obiad
  • 15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego
  • 15.15 Sesja wyborcza Kapituły
    • modlitwa z Rytuału
    • regulamin wyborów i sprawdzenie liczby uprawnionych do głosowania
    • wybór przełożonego narodowego
    • wybór zastępcy przełożonego
    • wybór radnych
    • wybór delegata do Rady Międzynarodowej FZŚ
    • wybór zastępcy delegata do Rady Międzynarodowej FZŚ
  • 17.15 Zatwierdzenie wyborów – Przewodniczący Kapituły, s. Ana Fruk, Delegat Przełożonego Generalnego FZŚ
  • 17.30 Nieszpory
  • 18.00 Kolacja
  • 19.00 Praca w tematycznych grupach dyskusyjnych
  • 20.15 Wspólnotowa rekreacja
  • 21.00 Apel Jasnogórski
  • 21.30 Przejazd do miejsc noclegowych

18.09.2016 r. – Niedziela

  • 7.30 MSZA ŚW. Z JUTRZNIĄ
  • 8.30 Śniadanie
  • 9.30 Relacja i wnioski z pracy w grupach tematycznych
  • 10.30 Przedstawienie projektów uchwał i wniosków przez Komisję wnioskową
    Przedstawienie propozycji zmian w Statucie Narodowym FZŚ w Polsce
  • 11.30 Dyskusja i podjęcie uchwał
  • 12.00 Podsumowanie obrad – wystąpienia: Przewodniczący Kapituły s. Ana Fruk, Asystent Generalny, nowo wybrany Przełożony narodowy
  • 13.00 Obiad i zakończenie Kapituły

POKÓJ I DOBRO!

Zaproszenie

Drogie Siostry, Drodzy Bracia, Czcigodni Ojcowie, zapraszam na XXIII Ogólnopolską Pielgrzymkę Franciszkańskiego Zakonu Świeckich na Jasną Górę.

W bieżącym roku z O. Wacławem Rękawkiem, Kustoszem Jasnej Góry, ustalony został termin pielgrzymki na 25 czerwca, która jak co roku poprzedzona będzie nocnym czuwaniem z 24 na 25 czerwca.

Zmiana terminu podyktowana jest wizytą Ojca Świętego Franciszka w naszej Ojczyznie oraz przewodniczeniem modlitwie młodzieży zgromadzonej w lipcu w Krakowie podczas Światowych Dni Młodzieży.

Otwórzmy nasze serca, aby jak najgodniej przyjąć Ojca Świętego oraz młodzież, która przybędzie do Krakowa. Światowe Dni Młodzieży poprzedzać będzie trzydniowe spotkanie Młodzieży Franciszkańskiej z całego świata, które odbywać się będzie również w Krakowie. Potrzebna jest nasza szczera modlitwa w tych intencjach, a także wsparcie organizacyjne i finansowe Młodzieży Franciszkańskiej, tworzymy razem Franciszkańską Rodzinę.

W Roku Miłosierdzia powierzać będziemy Panu Bogu za przyczyną Matki Najświętszej sprawy Kościoła, naszej Ojczyzny, Wspólnoty FZŚ i nasze Rodziny, by Boże Miłosierdzie przenikało nasze codzienne życie, a zgoda i pokój zagościły w sercach nas wszystkich.

Jako franciszkanie świeccy zgodnie z Regułą Pogrzebani i zmartwychwstali wespół z Chrystusem przez chrzest, a jeszcze bardziej złączeni z nim przez profesję, mamy stawać się świadkami i narzędziami Jego misji wśród ludzi.

W naszych modlitwach dziękować będziemy dobremu Bogu za 1050 lat Chrztu Polski, za wszystkie pokolenia Polaków przez wieki zatroskanych o szerzenie wiary w Polsce, często mimo wielu trudnych okresów w dziejach naszej Ojczyzny. Wspomnimy wszystkich, którzy przelewali krew w obronie Ojczyzny i Kościoła Chrystusowego na naszej polskiej ziemi.

Matce Bożej Jasnogórskiej polecimy także obrady naszej X Kapituły Narodowej, która odbywać się będzie w dniach od 16 do 18 września w Warszawie.

Podczas tegorocznej pielgrzymki Mszy św. koncelebrowanej na Jasnogórskim Szczycie przewodniczył będzie O. dr Alojzy Pańczak OFM, wieloletni Asystent narodowy, regionalny i prowincjalny.

O. Alojzy kontakt z FZŚ rozpoczął od posługi Asystenta we Wspólnocie miejscowej, gdzie w sposób szczególny poświęcał Siostrom i Braciom swe siły oraz młodzieńczy zapał. Owocem Jego zainteresowania i troski o Franciszkański Zakon Świeckich jest praca doktorska napisana i obroniona na Papieskim Uniwersytecie Antonianum w Rzymie. O. Alojzy nadal służy nam swą wiedzą i roztropnością.

Wydane ostatnio pozycje książkowe autorstwa O. dra Alojzego Pańczaka Historia III Zakonu oraz Apostolstwo Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w jego aspektach teologicznych, historycznych i konkretnych formach będą do nabycia na stoisku Komisji Formacyjnej w Sali O. Kordeckiego.

Wyrażam nadzieję, że liczniej niż zwykle zgromadzimy się przed Tronem Matki Bożej Jasnogórskiej na modlitwie dziękczynnej i błagalnej szczególnie w intencjach, które tutaj zostały wymienione.

Do zobaczenia, jak Bóg pozwoli, u naszej Matki i Królowej.

s. Joanna Berłowska ofs
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce

XXIII OGÓLNOPOLSKA PIELGRZYMKA
FRANCISZKAŃSKIEGO ZAKONU ŚWIECKICH W POLSCE
Jasna Góra 24-25 czerwca 2016 roku

DZIEWIĘCIOLETNIA NOWENNA przed Jubileuszem 800. rocznicy powstania III Zakonu Świętego Franciszka:
Rok 2016 - Braćmi dla Niego są, kiedy spełniają wolę Ojca, który jest w Niebie

PROGRAM:
Piątek, 24 czerwca 2016 r.
NOCNE CZUWANIE:
24 czerwca 2016 r. (piątek) od godz. 21.30 - 25 czerwca 2016 r. (sobota) godz. 4.00.
Animacja: s. Jolanta Bogdanów, radna ds. formacji i o. Jan Fibek OFM Cap, Asystent Regionu Białostockiego

  • godz. 21.00 - Apel Jasnogórski
  • godz. 24.00 - MSZA ŚW. – przewodniczy i homilię wygłosi O. Marian Jarząbek OFM Conv, Asystent Regionu Warszawskiego.
  • Modlitwy podczas nocnego czuwania prowadzą Regiony: Częstochowski, Warszawski, Gdański, po Mszy św.: Lubelski, Katowicki, Rybnicki, Białostocki + Białoruś.

Sobota, 25 czerwca 2016 r.

  • godz. 9.30 - Rozpoczęcie, śpiew Wspólnota FZŚ z Helu
  • godz. 10.00 - Rozważania III części Różańca św. Rozpoczęcie przed stacją Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu. Prowadzenie rozważań: Region Rybnicki
  • godz. 10.30 - Informacja Ojca dra hab. Zdzisława Gogoli OFM Conv na temat kultu i relikwii II stopnia Męczenników z Peru Ojców Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego z Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych
  • godz. 11.00 - UROCZYSTA MSZA ŚW. koncelebrowana na Jasnogórskim Szczycie. Przewodniczy - O. dr Alojzy Pańczak OFM
    • Słowo powitania - Przełożona Narodowa FZŚ s. Joanna Berłowska
    • Oprawa liturgiczna: Czytanie - Region Szczeciński, Psalm - Region Warszawski
    • Złożenie darów ołtarza: Komentarz - Region Gdański, Krzyż z San Damiano - Rycerze św. Franciszka, Kwiaty - Młodzież Franciszkańska, Dar dla Sanktuarium Jasnogórskiego - RN FZŚ w Polsce, Dar dla Sanktuarium Jasnogórskiego - RN FZŚ z Białorusi, Świeca - Region Przemyski, Chleb - Region Opolski, Owoce - Region Olsztyński, Hostia - Region Szczeciński, Wino - Region Białostocki, Modlitwa wiernych - Region Wrocławski
    • Akt zawierzenia - Przełożona Narodowa FZŚ
    • Na zakończenie Mszy Świętej podziękowanie: O. Andrzej Romanowski OFM Cap, Asystent Narodowy FZŚ
  • godz.12.15 - Komunikaty Rady Narodowej FZŚ
  • godz. 13.15 - Spotkanie Rady Narodowej FZŚ i Przełożonych Regionów FZŚ oraz rozprowadzanie materiałów formacyjnych przez Komisję Formacyjną Rady Narodowej FZŚ w sali o. Augustyna Kordeckiego
  • godz. 15.00 - Droga Krzyżowa na Wałach Jasnogórskich, przewodniczy O. Asystent Regionu Łódzkiego, prowadzenie rozważań - Region Łódzki, śpiew pieśni - Region Poznański
  • godz. 16.30 - Błogosławieństwo na zakończenie pielgrzymki

POKÓJ I DOBRO!

Komunikat Nr 1/2016

Czcigodni Ojcowie
Drogie Siostry i Drodzy Bracia
we Wspólnotach Regionalnych,


Przekazuję informacje na poniższe tematy z Rady Narodowej FZŚ:
1. Spotkanie RN FZŚ z radnymi ds. formacji w regionach
2. XXIII Ogólnopolska Pielgrzymka na Jasną Górę
3. Światowe Dni Młodzieży Franciszkańskiej, Kraków 22-25 lipca 2016
4. Informacja o rekolekcjach we Włoszech
5. X Kapituła Narodowa FZŚ w Polsce
6. Informacja z KAPiR
7. Z prac Komisji Statutowej
8. Rycerze Św. Franciszka
9. Przekazywanie ofiar

Ad 1
W dniach 23-24 kwietnia 2016 r. w Centrum Franciszkańskim w Warszawie przy ul. Modzelewskiego 98 odbyło się spotkanie formacyjno-szkoleniowe radnych ds. formacji w regionach. Rada Narodowa dziękuje za liczny i aktywny udział w spotkaniu radnym ds. formacji , a także przełożonym. Wkrótce przekażemy relację ze spotkania w tym teksty konferencji oraz wnioski z prac w grupach. Całość materiałów będzie również zamieszczona na stronie internetowej oraz w „Głosie św. Franciszka”.

Ad 2
Zapraszamy do udziału w XXIII Ogólnopolskiej Pielgrzymce na Jasną Górę, która została zaplanowana na sobotę, 25 czerwca 2016 r. Jak co roku będzie poprzedzona nocnym czuwaniem z 24 na 25 czerwca, na które również serdecznie zapraszamy. Wkrótce prześlemy dokładny program nocnego czuwania.
Podczas tegorocznej pielgrzymki bezpośrednio przed Mszą Św. O. dr hab. Zdzisław Gogola z Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych przekaże informację na temat kultu i relikwii drugiego stopnia franciszkańskich męczenników z Peru O. Michała Tomaszka i O. Zbigniewa Strzałkowskiego. Równocześnie informuję, że będą rozprowadzone na placu przed Jasną Górą materiały wraz z obrazkami zawierającymi relikwie II stopnia. Zebrane ofiary wspomogą misje franciszkańskie, gdzie pracowali i ponieśli śmierć męczeńską Ojcowie Michał i Zbigniew.

Ad 3
Rada Narodowa dziękuje wszystkim Siostrom i Braciom ze Wspólnot Regionalnych, którzy dotychczas przekazali do Skarbnika RN, lub bezpośrednio do Skarbnika MF, ofiary na Światowe Spotkanie Młodzieży Franciszkańskiej w Krakowie, w dniach 22-25 lipca 2016 r., poprzedzające ŚDM z Ojcem Świętym Franciszkiem.

Ad 4
Rada Narodowa FZŚ w Polsce planowała zorganizowanie pielgrzymki o charakterze rekolekcji w drodze do Włoch, w dniach 14-22 maja 2016 roku, ze względu niewystarczająca liczbę osób na pielgrzymkę autokarową, został zmieniony termin na 8-15 października 2016. Jednak z powodu zaplanowanej Kapituły Narodowej we wrześniu br., Rada Narodowa proponuje Rekolekcje we Włoszech w dniach 23-30 kwietnia 2017, jeśli nadal będą chętni, a nowo wybrana RN zaakceptuje ww. termin.
Natomiast w październiku 2016 r. pielgrzymkę do Włoch organizuje Region Poznański i ma jeszcze wolne miejsca, poniżej program i informacje do ewentualnego skorzystania z propozycji.

Ad 5
Rada Międzynarodowa FZŚ przyjęła i zaakceptowała przedstawiony termin i miejsce Kapituły Narodowej, która odbędzie się w dniach 18-20 września 2016 roku w Centrum Franciszkańskim w Warszawie.
Kapitule przewodniczyć będzie delegat Przełożonego Generalnego s. Ana Fruk w obecności Asystenta Generalnego FZŚ.
Informuję, że podobnie jak podczas Kapituły Narodowej w 2013 roku uczestnicy będą korzystali z miejsc noclegowych u Księży Sercanów przy ul. Łowickiej 46 oraz w Bursie Sióstr Franciszkanek od Cierpiących przy ul. Wilczej 7. Dokładne informacje będą przekazane w terminie późniejszym.

Ad 6
Podczas posiedzenia Konferencji Asystentów Prowincjalnych i Regionalnych zostały ustalone tematy do formacji ciągłej na 2017 r. pod wiodącym tytułem Charyzmat franciszkański na podstawie wskazań Reguły.

Ad 7
Wkrótce zostanie przekazany opracowany przez Komisję Statutową projekt poprawek do Statutu Narodowego, który po konsultacjach w Regionach zostanie przedstawiony do uchwalenia na najbliższej Kapitule Narodowej.

Ad 8
W trosce o rozwój i promocję grup Rycerzy Św. Franciszka zapoczątkowanych w Polsce przez śp. O. Sylwestra Haśnika OFM, Rada Narodowa proponuje, by informacje o istniejących w Regionach grupach Rycerzy, a także ich formacji i podejmowanych działaniach zamieszczać na łamach „Głosu Św. Franciszka”. W związku z tym proszę Przełożonych Regionów, by animatorzy grup przesyłali informacje do Rady Narodowej, która po zapoznaniu się z ich treścią przekaże do Redakcji.

Ad 9
Prośba Rady Narodowej, by przy przekazywaniu ofiar na rachunek s. Anny Jagosz Skarbnika Narodowego o dokładne podawanie informacji: którego Regionu dotyczy wpłata i na jaki cel, a jeśli jest to ofiara statutowa, którego roku dotyczy.

Serdecznie pozdrawiam
Pokój i Dobro!
Joanna Berłowska OFS
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce

Warszawa, dnia 26 kwietnia 2016 r.

Pielgrzymka do Włoch

Moi Drodzy,
w nawiązaniu do Komunikatu Rady Narodowej informuję, że program pielgrzymki do Włoch w październiku 2016 r., organizowanej przez Region Poznański, został zmodyfikowany poprzez dodanie jednego noclegu w ok. Villach (pogranicze Austrii i Włoch) w drodze z Poznania do Padwy, aby zmniejszyć uciążliwy przejazd do Włoch. Oto poprawiony program pielgrzymki i w przypadku zgłoszenia proszę o kontakt telefoniczny lub mailowy ze mną.
Pozdrawiam serdecznie
br. Jurek Czaiński
tel. 728 587 585
Region Poznański

WŁOCHY (pielgrzymka): 5-16 października 2016 r.
PADWA – ASYŻ – CASCIA – RZYM – MONTE CASSINO – MUGNANO DEL CARDINALE - MADONNA DELL ARCO – POMPEI - SAN GIOVANI ROTONDO - MONTE SAN ANGELO – SERRACAPRIOLA – LANCIANO – MANOPELLO – LORETO

05.10.2016 r. (środa)
POZNAŃ – zbiórka o godz. 05:45 przy ul. św. Marii Magdaleny, pakowanie bagażu. Godz. 06:00 – Msza Święta. Kościół OO. Franciszkanów ul. Garbary 22. Przejazd na nocleg w ok. Villach na granicy włoskiej. Podczas przejazdu wyżywienie we własnym zakresie. Nocleg.

06.10.2016 r. (czwartek)
Śniadanie. Wyjazd do PADWY - Msza Święta. Bazylika św. Antoniego, cela św. Leopolda Mandicia (franciszkanin), stare miasto. Obiadokolacja i nocleg w ok. Padwy (na drodze do Asyżu).

07.10.2016 r. (piątek)
Śniadanie. Przejazd do ASYŻU. Zwiedzanie miasta św. Franciszka i św. Klary. Msza Święta w Bazylice św. Franciszka. Bazylika św. Klary, Katedra św. Rufina. Spacer przez pięknie zachowane, średniowieczne miasto. Nawiedzenie Porcjunkula. Obiadokolacja i nocleg w Asyżu.

08.10.2016 r. (sobota)
Msza święta. Śniadanie. Przejazd do CASCI. Nawiedzenie Sanktuarium i grobu św. Rity – patronki od spraw trudnych i niemożliwych. Przejazd do Rocaporeny – miejsce urodzenia św. Rity. Przejazd na obiadokolację i nocleg w ok. Rzymu.

09.10.2016 r. (niedziela)
Śniadanie. Całodzienne zwiedzanie RZYMU. Anioł Pański z Ojcem Świętym. Bazylika św. Jana na Lateranie, Święte Schody, Kościół św. Krzyża, Bazylika św. Pawła za Murami, powrót na obiadokolację i nocleg.

10.10.2016 r. (poniedziałek)
RZYM – śniadanie (suchy prowiant) – g. 5.30 wyjazd Bazylika św. Piotra, o 7.15 Msza Święta u grobu św. Jana Pawła II, zwiedzanie miasta, Bazylika MB Śnieżnej, Koloseum, Forum Romanum, Fontanna di Trevi. Przejazd na obiadokolację i nocleg pod Monte Cassino.

11.10.2016 r. (wtorek)
Śniadanie, przejazd na MONTE CASSINO – opactwo Benedyktynów i cmentarz Żołnierzy Polskich, Msza Święta. Następnie przejazd do MUGNANO DEL CARDINALE – grób św. Filomeny, przejazd na obiadokolację i nocleg do MADONNA DELL ARCO (krwawiący obraz MB) u podnóża Wezuwiusza.

12.10.2016 r. (środa)
Śniadanie. Przejazd do POMPEI – Nawiedzenie Bazyliki Matki Bożej Pompejańskiej (Madonny Różańcowej), Msza Święta. Przejazd do Pietrelciny – miejsca urodzenia o. Pio. Przejazd na obiadokolację i nocleg do SAN GIOVANI ROTONDO.

13.10.2016 r. (czwartek)
San Giovani Rotondo – Msza Święta, śniadanie. Nawiedzenie miejsc związanych z O. Pio - jego życiem i działalnością. Po południu przejazd na MONTE SAN ANGELO - nawiedzenie Sanktuarium św. Michała Archanioła – jedyne Sanktuarium niepoświęcone ręką ludzką! Powrót na obiadokolację i nocleg do San Giovani Rotondo.

14.10.2016 r. (piątek)
Śniadanie. Przejazd do SERRACAPRIOLI – grób Sł. Bożego O. Matteo z Agnone - egzorcysty zmarłego w 1616 r., który po 400 latach „nadal egzorcyzmuje”. Przejazd do LANCIANO - Cud eucharystyczny, Msza Święta. Przejazd do MANOPELLO – Sanktuarium Oblicza Chrystusa Zmartwychwstałego. Przejazd do LORETO. Obiadokolacja. Nocleg

15.10.2016 r. (sobota)
LORETO – Msza Święta. Śniadanie. Zwiedzanie Bazyliki, następnie zwiedzanie Cmentarza Żołnierzy Polskich. Obiad. Wyjazd do Polski.

16.10.2016 r. (niedziela)
Przyjazd do POZNANIA (ul. św. Marii Magdaleny) w godz. popołudniowych

Cena: 365 e + 25e (pierwszy nocleg) + 670 zł
Wpłaty:
- I rata : 150 zł – do 31 marca 2016 r.
- II rata : 520 zł – do 31 maja 2016 r.
- III rata : 365 + 25 euro – do 31 sierpnia 2016 r.

CENA OBEJMUJE:
 - przejazd autokarem ( klimatyzacja, WC, barek, video),
 - 10 noclegów w hotelu (pokoje 2-3 osobowe z łazienkami),
 - 9 obiadokolacji i 9 śniadań wzmocnionych z szynką i serem,
 - opieka pilota i duszpasterza
 - ubezpieczenie NNW, KL do 10 000 EURO oraz od skutków zaostrzenia CHOROBY PRZEWLEKŁEJ

CENA NIE OBEJMUJE:
- opłat za bilety wstępów, metro, parkingi, autostrady, wjazdy do miast, przewodników miejscowych, słuchawki wyniesie ok. 70 euro. Te pieniądze zbiera wyznaczona osoba z grupy i są do rozliczenia.

Cena obliczona dla grupy 40-osobowej.

Organizator:
Wspólnota Franciszkańskiego Zakonu Świeckich przy Klasztorze OO. Franciszkanów Konw. w Poznaniu – Góra Przemysła
s. Jadwiga Bibrowicz – tel. 721 048 447
br. Jerzy Czaiński – tel. 728 587 585, e-mail: jurek164@op.pl
przy współpracy: ALFA-TUR® Biuro Turystyczno-Pielgrzymkowe, ul. Horbaczewskiego 29b, 54-130 Wrocław, tel. +48 71 352 23 19, kom. +48 601 788 190, e-mail: info@alfa-tur.pl

Pożegnanie Siostry Władysławy Papis

papis 1 (27 kB)

W sobotę, 16 kwietnia 2016 roku, w wieku 85 lat, odeszła do Pana Siostra Władysława Papis ze Wspólnoty Franciszkańskiego Zakonu Świeckich przy Parafii OO. Franciszkanów OFM pw. Świętego Bonifacego w Warszawie przy ul. Czerniakowskiej.

Siostra Władzia – tak zawsze o Niej i do Niej mówiliśmy – była osobą niezwykle oddaną Panu Bogu i Matce Bożej, realizowała swe powołanie we Franciszkańskim Zakonie Świeckich w sposób godny naśladowania.

Wiele Sióstr i Braci miało okazję spotkać się z Siostrą Władzią na modlitwie w Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży i usłyszeć o Jej spotkaniach z Matką Bożą w latach 1943-1949.

Siostra Władysława Papis wstąpiła do Wspólnoty III Zakonu Świętego Franciszka z Asyżu w wieku 17 lat przy Kościele OO. Franciszkanów OFM (wówczas Zakon Bernardynów) pw. Św. Bonifacego w Warszawie.

Jak wiemy w okresie powojennym III Zakon nie mógł oficjalnie działać, lecz – dzięki opiece duchowej Ojców Franciszkanów z wszystkich gałęzi, także księży diecezjalnych, modlitwie i wytrwałości między innymi takich osób, jak Siostra Władysława, gorliwych w Bożej służbie – przetrwał ten trudny okres. Kiedy po 1989 r. zostały stworzone warunki do rozwoju grup i stowarzyszeń kościelnych i rozpoczął się czas zmian w III Zakonie, Siostra Władysława z wielkim oddaniem zaangażowała się w dzieło odnowy Zakonu. Docierała najpierw do klasztorów w Prowincji Niepokalanego Poczęcia odnajdując ślady istniejących Wspólnot, a także informując Księży Proboszczów o nowych zasadach życia i działalności odradzających się Wspólnot. Podczas powstałej Rady Prowincjalnej została wybrana jej Przełożoną.

W dalszych etapach tworzenia posoborowych struktur uczestniczyła w I Kapitule Krajowej w 1989 r. na Górze św. Anny, gdzie w wyniku wyborów powierzono Jej obowiązki radnej Rady Krajowej. Równocześnie brała udział w tworzeniu struktur regionalnych. W latach 1992-95 została Zastępcą Przełożonego Regionu Warszawskiego, a następnie jego Przełożoną. Była członkiem Komisji Formacyjno-Wydawniczej Rady Narodowej FZŚ w Polsce w latach 1998-2004.

We Wspólnocie Miejscowej przy Parafii OO. Franciszkanów (OFM), do której należała od początku, powierzano Siostrze Władysławie obowiązki Przełożonej, na ile czasowo pozwalało prawodawstwo FZŚ, a pomiędzy tymi okresami była wybierana do Rady Wspólnoty. Swoje zadania wypełniała niezwykle sumiennie, nigdy nie skarżyła się na brak czasu. Emanował od Niej wewnętrzny pokój, życzliwość i akceptacja Woli Bożej w każdej sytuacji.

Siostra Władzia zapraszana na różnego rodzaju spotkania, kapituły, jubileusze w Regionie i w Radzie Narodowej uczestniczyła w nich do końca życia ubogacając wszystkich obecnych swą postawą nacechowaną miłością Boga i bliźniego w duchu św. Franciszka z Asyżu.

Zawsze z uwagą słuchaliśmy Jej cennych rad, przekazywanych spokojnie i rzeczowo. Każde spotkanie z Siostrą Władzią, budowało naszą wiarę, emanowała z Niej dobroć i miłość. Podziwialiśmy Jej wewnętrzny pokój płynący z bliskiej relacji z Panem Bogiem i Matką Najświętszą. Zadziwiała nas Jej skromność i pokora. Trudno jest wyrazić słowami wdzięczność Panu Bogu, że Siostra Władzia była naszą Siostrą w Świętym Franciszku.

Msza św. pogrzebowa pod przewodnictwem Ks. Biskupa Piotra Jareckiego z udziałem wielu kapłanów także z Zakonu Braci Mniejszych została odprawiona 22 kwietnia 2016 r. o godz. 11 w Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży w Warszawie przy ul. Gwintowej 3. Po zakończeniu liturgii ciało Zmarłej zostało złożone w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Czerniakowskim przy ul. Powsińskiej 44/46.
papis 2 (429 kB) Ufamy, że po zakończeniu ziemskiego pielgrzymowania Siostra Władysława znajdzie się przy sercu Pana Jezusa i Jego Niepokalanej Matki i będzie dla nas wypraszać potrzebne łaski do godnego życia według przykładu św. Franciszka.

Trwajmy na modlitwie w dziękczynieniu Panu Bogu za piękne życie naszej Drogiej Siostry Władzi.

Wieczne odpoczywanie racz Jej dać Panie!

Pokój i Dobro!
s. Joanna Berłowska OFS
Przełożona Narodowa FZŚ w Polsce

Siostra Śmierć

papis (89 kB)

W sobotę, 16 kwietnia 2016 roku, w wieku 85 lat, odeszła do Pana

Siostra Władysława Papis

ze Wspólnoty Franciszkańskiego Zakonu Świeckich przy Parafii OO. Franciszkanów OFM pw. Świętego Bonifacego w Warszawie przy ul. Czerniakowskiej.


Siostra Władzia była osobą niezwykle oddaną Panu Bogu i Matce Bożej, realizowała swe powołanie we Franciszkańskim Zakonie Świeckich w sposób godny naśladowania.
Wiele Sióstr i Braci miało okazję spotkać się z Siostrą Władzią na modlitwie w Siekierkowskim Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży i usłyszeć o Jej spotkaniach z Matką Bożą w latach 1943-1949.

Msza św. pogrzebowa będzie celebrowana 22 kwietnia 2016 r. o godz. 11 w Sanktuarium Matki Bożej Nauczycielki Młodzieży w Warszawie, ul. Gwintowa 3. Po zakończeniu liturgii ciało Zmarłej zostanie złożone w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Czerniakowskim, ul. Powsińska 44/46.

Trwajmy na modlitwie w dziękczynieniu Panu Bogu za piękne życie naszej Drogiej Siostry Władzi: Wieczne odpoczywanie racz Jej dać Panie!

Spotkanie KAPiR-u dnia 5.04.2016

Wiosenne spotkanie KAPiR-u odbyło się w gościnnych murach kapucyńskiego klasztoru w Zakroczymiu. Obecni byli s. Joanna Berłowska oraz 11 asystentów: 3 narodowych, 7 regionalnych i 1 delegat prowincjała ds. FZŚ.

O. Andrzej Romanowski przedstawił projekt Regulaminu KAPiR FZŚ, przygotowany przez o. Arkadiusza Czaję. Każdy artykuł Regulaminu był szczegółowo omawiany, a wniesione poprawki zostaną przesłane do o. Arkadiusza, który nada dokumentowi prawny kształt, zanim zostanie przedstawiony Konferencji Prowincjałów do zatwierdzenia.

O. Alojzy Pańczak zaprezentował książkę pt. Apostolstwo Franciszkańskiego Zakonu Świeckich. To kolejna pozycja tego Autora, która pozwala na lepsze poznanie FZŚ. Wypowiedź o. Alojzego Pańczaka

Przełożona narodowa s. Joanna Berłowska zrelacjonowała najważniejsze minione wydarzenia i to, co czeka FZŚ w Polsce w najbliższym czasie. Ojców asystentów szczególnie zainteresowały sprawy demografii FZŚ w Polsce. Do 532 wspólnot miejscowych należy 10323 franciszkanów świeckich po profesji oraz 343 nowicjuszy i 189 kandydatów.

Następnie o. Gabriel Kudzia zaprezentował poszczególne tematy formacyjne na rok 2017, które zostaną opracowane przez ojców asystentów. Temat całego programu formacyjnego to: Charyzmat franciszkański dzisiaj na podstawie wskazań Reguły.

Data następnego KAPiR-u została wyznaczona na 16.09.2016, godz. 10, do Warszawy. Jest to dzień rozpoczęcia Kapituły Narodowej, a w spotkaniu asystentów będzie uczestniczył asystent międzynarodowy.

o. Paweł Sroka OFMConv

Refleksje o tożsamości i naturze FZŚ

Proponujemy Siostrom i Braciom zapoznanie się z Dokumentem z Kapituły Generalnej FZŚ (Asyż 2014) dotyczącym tematu „Jak kierować Zakonem na wszystkich poziomach”, przygotowanym przez Benedetto Lino OFS.
Materiał do pobrania w formacie pdf TUTAJ

25-lecia istnienia Prowincji św. Franciszka z Asyżu Braci Mniejszych w Poznaniu
i Dzień Braterstwa Regionu Poznańskiego

W dniu 19 marca 2016 r., w uroczystość św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, w Poznaniu uroczyście obchodzono 25-lecie powstania Prowincji św. Franciszka z Asyżu Braci Mniejszych. Ojcowie na ten dzień zaprosili wszystkich franciszkanów świeckich Regionu Poznańskiego, dla których był to Regionalny Dzień Braterstwa.

Uroczystą Mszę św. koncelebrował Ksiądz Arcybiskup Stanisław Gądecki – Metropolita Poznański i przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Na uroczystość jubileuszu przybył również Minister Generalny O. Michael Perry OFM, który wygłosił okolicznościowe kazanie. Dokonał również uroczystej afiliacji Metropolity Poznańskiego do Zakonu Braci Mniejszych.

W uroczystości uczestniczyli także o. Gabriel Kudzia, Asystent Narodowy FZŚ, oraz przełożona narodowa FZŚ w Polsce s. Joanna Berłowska OFS, która na ręce Ojca Prowincjała Filemona Janki OFM złożyła list gratulacyjny i podziękowanie za opiekę duchową pełnioną przez wielu Ojców Asystentów we wspólnotach FZŚ. Szczególną wdzięczność wyraziła za wieloletnią posługę O. Alojzego Pańczaka OFM, jako asystenta narodowego i regionalnego FZŚ, oraz O. Arkadiusza Czai OFM, asystenta prowincjalnego FZŚ, którzy służą nam wiedzą i doświadczeniem.

Po zakończonej Eucharystii odbył się koncert okolicznościowy w wykonaniu kapeli Zamku Rydzyńskiego. W czasie koncertu Ojciec Prowincjał Filemon Janka OFM wraz z Ministrem Generalnym O. Michaelem Perry dokonali uhonorowania specjalnymi statuetkami osób zasłużonych dla Prowincji.

Następnie odbyło się spotkanie siostrzano-braterskie przy stole. Był więc czas na rozmowy, dzielenie się informacjami z życia wspólnot miejscowych, wymianę doświadczeń i radosne świętowanie.
braterstwo2016 (869 kB)
Całej uroczystości towarzyszyła wspaniała atmosfera. Cieszyliśmy się wraz z Ojcami Franciszkanami z przeżywanego jubileuszu i umocnieni duchowo, z ogromem wspomnień, wracaliśmy do domów.

TEMAT ROKU 2016: RODZINA I MAŁŻEŃSTWO

pieczec (30 kB) Prot. n. 2835/14-20
Rzym, 21 stycznia 2016

Do Rad Narodowych OFS
Do Radnych Międzynarodowych OFS
Do Rad Narodowych Młodzieży Franciszkańskiej


Drodzy Bracia i Siostry, Pokój i Dobro,

Rozpoczęliśmy pracę jako Komisja Rodziny, od której raz w roku będziemy wysyłać materiał dla naszych lokalnych wspólnot, aby zastanowić się nad tym pięknym skarbem, którym jest ‘rodzina’. Chcemy tym dzielić się, zastanawiać się i zaangażować się. To jest nasz pierwszy dokument, który dotyczy tematu w roku 2016 „RODZINA I MAŁŻEŃSTWO”.

Nasza propozycja jest dla Ciebie, by pomogła rozeznawaniu w świetle Słowa i informacji przekazywanych od naszego Papieża, a także w katechezie na etapie przygotowań do Światowego Spotkania Rodzin w Filadelfii w 2015 roku; oraz by była pomocą naszym rodzinom w ich przyczynianiu się do angażowania się we wspieranie i wzmacnianie wartości wynikających z Ewangelii Jezusa.

Możemy podzielić się informacją, że cztery tematy wspólnoty Koinonia na rok 2015 koncentrowały się na znaczeniu rodziny dla OFS i MF:

  • w pierwszej (br. Franciszek Bongajum Dor OFMCap) rozważano temat rodziny w dokumentach Magisterium Kościoła, od Soboru Watykańskiego II do dziś;
  • w drugiej br. Martin Bitzer OFMConv rozważał temat rodziny w świetle Reguły i Konstytucji Generalnych FZŚ;
  • trzecia kwestia, pod redakcją ks. Armando Trujillo Cano TOR, jest poświęcona duszpasterskim wyzwaniom rodziny w kontekście ewangelizacji;
  • czwarta kwestia, pod kierunkiem José Antonio Duarte Cruz OFM, koncentruje się na powołaniu i misji rodziny w Kościele i we współczesnym świecie.

Ten materiał na rok 2016 stanowi jedynie wskazówkę. Jeśli wydawałby się obszerny, można go podzielić. Każda wspólnota może go odtworzyć, pogłębić i dostosować do swoich potrzeb, nadając priorytet potrzebom rodziny w każdym miejscu.

Mamy nadzieję, że praca ta umocni nasze rodziny w każdej społeczności, wsi lub miasta. Tylko zaczynając zmieniać samych siebie, można czynić możliwymi słowa Jezusa: „Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali”; (J 13,35).

Silvia Diana
Radny Prezydium CIOFS
Komisja Rodziny


TEMAT ROKU 2016: RODZINA I MAŁŻEŃSTWO

„Niech w rodzinie Franciszkanie Świeccy żyją duchem pokoju, wierności i poszanowania życia, czyniąc z niego znak odnowy dokonanej w świecie przez Chrystusa.
Małżonkowie zwłaszcza, żyjąc łaską sakramentu małżeństwa, niech dają w świecie świadectwo Chrystusowej miłości dla Jego Kościoła. Biorąc pod uwagę powołanie każdej osoby, niech przez rzetelne i otwarte wychowanie chrześcijańskie radośnie podejmują wraz ze swymi dziećmi swoje ludzkie i duchowe pielgrzymowanie”(Reg 17).

„…Małżonkowie znajdują w Regule FZŚ skuteczną pomoc na własnej drodze życia chrześcijańskiego, świadomi, że w sakramencie małżeństwa ich miłość uczestniczy w miłości, jaką Chrystus darzy swój Kościół. Miłość małżonków i potwierdzenie waloru wierności są głębokim świadectwem dawanym własnej rodzinie, Kościołowi i światu”. (KG 24)

PROPOZYCJA PRACY:

Rozważaliśmy przebieg pracy, która składa się z trzech części:

1. Pytania do dzielenia się ...
2. Oświecamy samych siebie ... materiał do refleksji.
3. Zobowiązujemy się razem ...

Dzielenie się naszym życiem:

  • 1. Pytania do dzielenia się ...
    • Jakie są wartości, którymi rodziny katolickie żyją lub starają się żyć?
    • Jakie są najczęstsze problemy, które napotykamy jako związki małżeńskie?
  • 2. Mamy oświecać samych siebie ... materiał do refleksji:
    • EWANGELIA
    • ADHORTACJA apostolska Familiaris consortio (cz. II. 11,14,15) Papieża Jana Pawła II
    • Papież Franciszek: Rodzina – 12. Małżeństwo (I)
    • Papież Franciszek: Rodzina – 13. Małżeństwo (II)
    • Katechezy przygotowujące do Światowego Spotkania Rodzin – Filadelfia 2015

    MIŁOŚĆ JEST NASZĄ MISJĄ: Rodzina w pełni żywa 54-57
    A. Ewangelia według świętego Jana, 2,1-11
    Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: „Nie mają już wina”. Jezus Jej odpowiedział: „Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?”. Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”. Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do żydowskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. Rzekł do nich Jezus: „Napełnijcie stągwie wodą!”. I napełnili je aż po brzegi. Potem do nich powiedział: „Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu!”. Oni zaś zanieśli. A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem – nie wiedział bowiem, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli – przywołał pana młodego i powiedział do niego: „Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory”. Taki to początek znaków uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej i objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie.

    B. Papież Jan Paweł II: ADHORTACJA APOSTOLSKA FAMILIARIS CONSORTIO (cz. II. 11,14,15)
    Człowiek, na obraz Boga, który jest Miłością
    11. Bóg stworzył człowieka na swój obraz i podobieństwo, powołując go do istnienia z miłości, powołał go jednocześnie do miłości.
    Bóg jest miłością oraz w Sobie samym przeżywa tajemnicę osobowej komunii miłości. Stwarzając człowieka na swój obraz i nieustannie podtrzymując go w istnieniu, Bóg wpisuje w człowieczeństwo mężczyzny i kobiety powołanie, a więc zdolność i odpowiedzialność za miłość i wspólnotę. Miłość jest zatem podstawowym i wrodzonym powołaniem każdej istoty ludzkiej. Jako duch ucieleśniony, czyli dusza, która się wyraża poprzez ciało, i ciało formowane przez nieśmiertelnego ducha, powołany jest do miłości w swojej zjednoczonej całości. Miłość obejmuje również ciało ludzkie, a ciało staje się współuczestnikiem w miłości duchowej. Objawienie chrześcijańskie zna dwa specyficzne sposoby urzeczywistnienia powołania osoby ludzkiej w swej pełni, do miłości: małżeństwo i dziewictwo lub celibat. Każdy z nich jest w swojej właściwej formie, jest uruchomieniem najgłębszej prawdy o człowieku, jego istnienia „stworzonego na obraz Boga”.

    W związku z tym, seksualność, za pomocą której mężczyzna i kobieta oddają się sobie nawzajem poprzez czyny, które są właściwe i wyłączne dla małżonków, nie jest bynajmniej zjawiskiem czysto biologicznym, lecz dotyczy samej wewnętrznej istoty osoby ludzkiej jako takiej. Jest to realizowane w sposób prawdziwie ludzki tylko wtedy, gdy stanowi integralną część miłości, którą mężczyzna i kobieta wiążą się z sobą aż do śmierci. Całkowity fizyczny dar z siebie będzie kłamstwem, jeśli nie był znakiem i owocem pełnego oddania osobowego, w którym cała osoba, w tym wymiarze doczesnym, jest obecna: jeżeli człowiek zastrzega coś lub rezerwuje sobie możliwość zmiany decyzji w przyszłości, przez to samo on lub ona nie oddaje się całkowicie. Ta całość, która jest wymagana przez miłość małżeńską, odpowiada również wymogom odpowiedzialnego rodzicielstwa. Ta płodność jest skierowana na powstawanie człowieka, i tak poprzez swą naturę przewyższa porządek czysto biologiczny i nabiera w całej pełni wartości osobowych. Dla harmonijnego rozwoju tych wartości konieczny jest trwały i jednolity wkład obojga rodziców.

    Jedynym „miejscem”, w którym to obdarowywanie się w całej swej prawdzie stawało się możliwe jest małżeństwo, przymierze miłości małżeńskiej, świadomy i wolny wybór, w którym mężczyzna i kobieta przyjmują wewnętrzną wspólnotę życia i miłości, chciany przez samego Boga, który tylko w tym świetle objawia swoje prawdziwe znaczenie. Instytucja małżeństwa nie jest niepotrzebną interferencją społeczeństwa czy władzy, ani zewnętrznym narzuceniem jakiejś formy. Raczej jest to wewnętrzne wymaganie przymierza miłości małżeńskiej, które potwierdza się publicznie jako unikalne i wyłączne, aby żyć w całkowitej wierności wobec planu Boga Stwórcy. Wolność człowieka, daleka od tego by być ograniczoną przez tą wierność, jest zabezpieczona przed wszelkimi formami subiektywizmu i relatywizmu oraz jest uczyniona uczestnictwem w stwórczej Mądrości.

    Dzieci, najcenniejszy dar małżeństwa
    14. Zgodnie z planem Boga, małżeństwo jest fundamentem szerszej wspólnoty rodzinnej, albowiem sama instytucja małżeństwa i miłości małżeńskiej, są wyświęcone na przekazywanie życia i wychowanie dzieci, w którym znajdują oni swoje ukoronowanie. W swej najgłębszej rzeczywistości miłość jest istotowo darem; i miłość małżeńska, prowadząc małżonków do wzajemnego „poznania”, czyni je „jednym ciałem”, nie kończy się na byciu parą, bo to czyni ich zdolnymi do możliwie największego daru, tego daru, dzięki któremu stają się współpracownikami Boga, udzielając daru życia nowej osobie ludzkiej. W ten sposób para, dając się jedno drugiemu, nie tylko daje siebie samych, ale także rzeczywistość dzieci, które są żywym odbiciem ich miłości, trwałym znakiem jedności małżeńskiej oraz żywą i nierozłączną syntezę bycia ojcem i matką.

    Gdy stają się rodzicami, małżonkowie otrzymują od Boga dar nowej odpowiedzialności. Ich miłość rodzicielska ma się stać dla dzieci widzialnym znakiem samej miłości Boga, „od którego wszelkie rodzicielstwo na niebie i na ziemi pochodzi”. Nie należy zapominać jednak, że nawet wtedy, gdy przekazywanie życia nie jest możliwe, życie małżeńskie nie traci z tego powodu swojej wartości. Niepłodność fizyczna może bowiem dostarczyć małżonkom sposobności do innej, ważnej służby na rzecz życia osoby ludzkiej, na przykład adopcja, różne formy pracy wychowawczej, oraz pomoc dla innych rodzin i dla biednych lub niepełnosprawnych dzieci.

    Rodzina, komunią osób
    15. W małżeństwie i w rodzinie zespół relacji międzyludzkich jest ukierunkowany na istnienie wspólnoty życiowej małżonków, rodzicielstwo, synostwo, braterstwo, poprzez które każda osoba ludzka jest wprowadzana do „rodziny ludzkiej” i do „rodziny Bożej”, którą jest Kościół. Małżeństwo chrześcijańskie i rodzina chrześcijańska budują Kościół: w rodzinie osoba ludzka jest nie tylko powołana do życia i stopniowo wprowadzana poprzez edukację do wspólnoty ludzkiej, ale poprzez odrodzenie chrzcielne i wychowanie w wierze, dziecko jest również wprowadzone do rodziny Bożej, którą jest Kościół.

    Rodzina ludzka, rozdarta przez grzech, jest na nowo zjednoczona przez odkupieńczą moc śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Małżeństwo chrześcijańskie, uczestnicząc w zbawczych skutkach tego wydarzenia, stanowi naturalne środowisko, w którym osoba ludzka jest wprowadzana do wielkiej rodziny Kościoła.

    Przykazanie by rosnąć i rozmnażać się, dane mężczyźnie i kobiecie na początku, w ten sposób osiąga swoją całkowitą prawdę i pełne urzeczywistnienie. Kościół ten znajduje w rodzinie, zrodzonej z sakramentu, swoją kolebkę i otoczenie, w które może ona wprowadzić pokolenia ludzkie, a one z kolei mogą wejść do kościoła.

    C. Papież Franciszek: RODZINA - 12. MAŁŻEŃSTWO (I); środa, 29 kwietnia 2015
    Drodzy Bracia i Siostry, Dzień dobry,
    Nasze refleksje nad pierwszym zamysłem Bożym odnośnie do pary mężczyzna-kobieta, kierujemy teraz, po rozważeniu dwóch przypowieści z Księgi Rodzaju, bezpośrednio do Jezusa.

    Jan Ewangelista na początku swojej Ewangelii opowiada epizod z wesela w Kanie, na którym byli obecni Najświętsza Maryja Panna i Jezus ze swoimi pierwszymi uczniami (por. J 2,1-11). Jezus nie tylko uczestniczył w tych zaślubinach, ale „uratował sytuację” dokonując cudu z winem! A zatem pierwszy ze swoich cudownych znaków, przez które objawia swoją chwałę, uczynił podczas wesela i był to gest wielkiej sympatii dla tej rodzącej się rodziny, do którego skłoniła Go macierzyńska troska Maryi. Przypomina nam to Księgę Rodzaju, kiedy Bóg kończąc dzieło stworzenia, tworzy swoje arcydzieło; arcydziełem są mężczyzna i kobieta. A tu Jezus zaczyna właśnie swoje cuda od tego arcydzieła, podczas zaślubin, na uczcie weselnej: mężczyzny i kobiety. W ten sposób Jezus poucza nas, że arcydziełem społeczeństwa jest rodzina: mężczyzna i kobieta, którzy się kochają! To jest arcydzieło!

    Od czasów wesela w Kanie Galilejskiej, wiele rzeczy się zmieniło, lecz ten „znak” Chrystusa zawiera zawsze aktualne przesłanie. Dziś wydaje się niełatwe mówienie o małżeństwie jako święcie, które odnawia się w czasie, w różnych okresach całego życia małżonków. Faktem jest, że coraz mniej osób zawiera związek małżeński; jest to fakt: młodzi ludzie nie chcą brać ślubu. W wielu krajach wzrasta natomiast liczba separacji, a zmniejsza się liczba dzieci. Trudność z tym, by wytrwać razem - czy to jako para, czy jako rodzina - sprawia, że więzi są zrywane coraz częściej i szybciej, i to właśnie dzieci pierwsze ponoszą tego konsekwencje. Lecz zastanówmy się nad tym - pierwszymi ofiarami, ofiarami największymi, ofiarami, które cierpią najbardziej z powodu separacji, są dzieci. Jeśli od dzieciństwa doświadczasz tego, że małżeństwo jest więzią «tymczasową», podświadomie będziesz tak je traktował. Faktycznie wielu młodych ludzi skłonnych jest zrezygnować nawet z planowania nierozerwalnej więzi i trwałej rodziny. Myślę, że powinniśmy zastanowić się bardzo poważnie nad przyczyną, dla której tylu młodych ludzi «nie czuje się na siłach» zawrzeć związek małżeński. Panuje ta kultura tymczasowości... wszystko jest tymczasowe, wydaje się, że nie ma nic definitywnego.

    Kwestia młodych ludzi, którzy nie chcą brać ślubu, jest jedną z trosk, które dzisiaj dochodzą do głosu: dlaczego młodzi nie zawierają małżeństwa? Dlaczego często wolą tylko mieszkać razem, i to niejednokrotnie «z ograniczoną odpowiedzialnością»? Dlaczego wiele osób - również ochrzczonych - pokłada niewielką ufność w małżeństwie i rodzinie? Ważne jest, byśmy starali się to zrozumieć, jeśli chcemy, by młodzi znaleźli właściwą drogę. Dlaczego nie pokładają ufności w rodzinie?

    Trudności są nie tylko natury ekonomicznej, choć te są naprawdę poważne. Wielu uważa, iż zmiana, która nastąpiła w tych ostatnich dziesięcioleciach, została wywołana przez emancypację kobiety. Lecz i ten argument nie jest słuszny, to fałsz, nieprawda! Jest to forma seksizmu, który chce zawsze panować nad kobietą. Kompromitujemy się jak Adam, kiedy Bóg go zapytał: «Dlaczego zjadłeś owoc z drzewa?», a on: «Kobieta mi go dała». I wina jest kobiety. Biedna kobieta! Musimy bronić kobiet! W rzeczywistości prawie wszyscy mężczyźni i kobiety chcieliby mieć stałe poczucie bezpieczeństwa uczuciowego, trwałe małżeństwo i szczęśliwą rodzinę. Rodzina jest na pierwszym miejscu na wszystkich listach aspiracji ludzi młodych; lecz z obawy przed popełnieniem błędu wielu z nich nie chce nawet o niej myśleć; choć są chrześcijanami, nie myślą o małżeństwie sakramentalnym, jedynym i niepowtarzalnym znaku przymierza, który staje się świadectwem wiary. Być może właśnie ten lęk przed niepowodzeniem jest największą przeszkodą w przyjęciu słowa Chrystusa, który obiecuje swoją łaskę związkowi małżeńskiemu i rodzinie.

    Najbardziej przekonującym świadectwem o małżeństwie chrześcijańskim jako błogosławieństwie jest dobre życie chrześcijańskich małżonków i rodziny. Nie ma lepszego sposobu, by wyrazić piękno sakramentu! Małżeństwo uświęcone przez Boga strzeże tej więzi mężczyzny i kobiety, którą Bóg pobłogosławił od stworzenia świata; i jest źródłem pokoju i dobra przez całe życie małżeńskie i rodzinne. Na przykład, w pierwszych wiekach chrześcijaństwa ta wielka godność związku mężczyzny i kobiety pozwoliła zwalczyć nadużycie, uważane wówczas za rzecz całkiem normalną, jakim było prawo mężów do oddalania żon, również z powodów, które stanowiły tylko pretekst i były upokarzające. Ewangelia rodziny, Ewangelia, która głosi ten właśnie sakrament, przezwyciężyła tę kulturę zwyczajowego oddalania żon.

    Chrześcijańskie ziarno radykalnej równości małżonków musi dziś wydać nowe owoce. Świadectwo o społecznej godności małżeństwa stanie się przekonujące właśnie dzięki tej drodze, drodze świadectwa, które przyciąga, drodze ich wzajemności, ich komplementarności. Dlatego jako chrześcijanie musimy stać się bardziej wymagający w tej dziedzinie. Na przykład: zdecydowanie głosić prawo do równej płacy za taką samą pracę; dlaczego uważa się za rzecz normalną, że kobiety powinny zarabiać mniej niż mężczyźni? Nie! Mają takie same prawa. Nierówność jest czystym skandalem! Jednocześnie trzeba uznać macierzyństwo kobiet i ojcostwo mężczyzn za zawsze wartościowe bogactwo, przede wszystkim dla dobra dzieci. Tak samo cnota gościnności rodzin chrześcijańskich nabiera dzisiaj kluczowego znaczenia, zwłaszcza w sytuacjach ubóstwa, zaniedbania, przemocy rodzinnej.

    Drodzy bracia i siostry, nie bójmy się zapraszać Jezusa na wesele, zapraszać Go do naszego domu, aby był z nami i strzegł rodziny. I nie bójmy się zapraszać także Jego Matki Maryi! Chrześcijanie, kiedy pobierają się «w Panu», zostają przemienieni w skuteczny znak miłości Boga. Chrześcijanie nie zawierają małżeństwa tylko dla siebie: zawierają małżeństwo w Panu dla dobra całej wspólnoty, całego społeczeństwa.

    O tym pięknym powołaniu małżeństwa chrześcijańskiego będę mówił także w następnej katechezie.

    D. Papież Franciszek: RODZINA - 13. MAŁŻEŃSTWO (II) środa, 6 maja 2015
    Drodzy Bracia i Siostry, Dzień dobry,
    Na naszym szlaku katechez o rodzinie dochodzimy dziś bezpośrednio do piękna małżeństwa chrześcijańskiego. Nie jest ono po prostu ceremonią odbywającą się w kościele, z kwiatami, strojami, zdjęciami ... Małżeństwo chrześcijańskie jest sakramentem, który dokonuje się w Kościele, a także buduje Kościół, dając początek nowej wspólnocie rodzinnej.

    Jest tym, co apostoł Paweł ujmuje w swoim słynnym wyrażeniu: «Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła» (Ef 5,32).

    Pod natchnieniem Ducha Świętego Paweł stwierdza, że miłość małżonków jest obrazem miłości Chrystusa i Kościoła. To godność niepojęta! Lecz w rzeczywistości jest ona wpisana w stwórczy plan Boży, i dzięki łasce Chrystusa niezliczone pary chrześcijańskie, przy swoich ograniczeniach, swoich grzechach, jednak ją urzeczywistniły!

    Św. Paweł, mówiąc o nowym życiu w Chrystusie, mówi, że chrześcijanie - wszyscy - są powołani do tego, by się miłowali, tak jak Chrystus ich umiłował, a więc by byli «sobie wzajemnie poddani» (Ef 5,21), co znaczy, by sobie nawzajem służyli. I tu wprowadza analogię między parami: mąż - żona oraz Chrystus - Kościół. Jasne, że jest to analogia niedoskonała, lecz musimy pojąć jej sens duchowy, który jest bardzo wzniosły i rewolucyjny, a jednocześnie prosty, dostępny dla każdego mężczyzny i każdej kobiety, którzy zawierzają łasce Boga.

    Mąż – mówi Paweł – powinien kochać żonę «jak własne ciało» (Ef 5,28); kochać ją tak, jak Chrystus «umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie» (w. 25). Czy wy, mężowie tu obecni, rozumiecie to? Kochać swoją żonę tak, jak Chrystus kocha Kościół? To nie są żarty, to poważne sprawy! Efekt tego radykalizmu poświęcenia, którego wymaga się od mężczyzny, ze względu na miłość i godność kobiety, na wzór Chrystusa, musiał być ogromny, nawet we wspólnocie chrześcijańskiej.

    To ziarno ewangelicznej nowości, które przywraca pierwotną wzajemność w oddaniu i szacunku, powoli dojrzewało w dziejach, a na koniec się rozpowszechniło.
    Sakrament małżeństwa jest wielkim aktem wiary i miłości: świadczy o odwadze wiary w piękno stwórczego aktu Boga i życia miłością, która ponagla, by zawsze iść dalej, poza samych siebie, a nawet poza własną rodzinę. Chrześcijańskie powołanie do bezwarunkowej i bezmiernej miłości jest tym, co dzięki łasce Chrystusa stanowi również podstawę wolnej zgody, na której opiera się małżeństwo.

    Sam Kościół jest w pełni włączony w dzieje każdego chrześcijańskiego małżeństwa: jego powodzenie go buduje, a jego porażki przysparzają mu cierpienia. Musimy jednak poważnie zadać sobie pytanie: czy akceptujemy do końca my sami, jako wierzący i jako pasterze, również tę nierozerwalną więź dziejów Chrystusa i Kościoła z dziejami małżeństwa i rodziny ludzkiej? Czy jesteśmy gotowi poważnie wziąć na siebie odpowiedzialność za to, że każde małżeństwo idzie drogą miłości, jaką Chrystus darzy Kościół? To jest wielkie!

    W tej głębi tajemnicy stwórczej, której czystość została uznana i przywrócona, otwiera się drugi wielki horyzont, znamionujący sakrament małżeństwa. Decyzja, by «zawrzeć małżeństwo w Panu», ma w sobie również wymiar misyjny, co oznacza, że ma się w sercu gotowość, by stać się pośrednikiem błogosławieństwa Bożego i łaski Pana dla wszystkich. Małżonkowie chrześcijańscy uczestniczą bowiem jako małżonkowie w misji Kościoła. Do tego potrzebna jest odwaga! Dlatego, kiedy witam się z młodą parą, mówię: «Oto ludzie odważni!», bo trzeba odwagi, żeby kochać się tak, jak Chrystus kocha Kościół. W celebrowaniu sakramentu nie można pomijać tej współodpowiedzialności życia rodzinnego za wielką misję miłości, którą realizuje Kościół. I tak życie Kościoła bogaci się za każdym razem pięknem tego małżeńskiego przymierza, podobnie jak zubaża się za każdym razem, kiedy jest ono oszpecane. Kościół, aby ofiarować wszystkim dary wiary, miłości i nadziei, potrzebuje także odważnej wierności małżonków łasce sakramentu! Lud Boży potrzebuje ich codziennego podążania drogą wiary, miłości i nadziei, ze wszystkimi radościami i trudami, które się z tą drogą łączą w małżeństwie i w rodzinie.

    Kierunek jest w ten sposób wyznaczony na zawsze, jest to kierunek miłości: kocha się tak, jak kocha Bóg, na zawsze. Chrystus nieustannie opiekuje się Kościołem: kocha go zawsze, strzeże go zawsze, jak siebie samego. Chrystus nieustannie usuwa z twarzy człowieka plamy i zmarszczki wszelkiego rodzaju.

    Wzruszające i bardzo piękne jest to promieniowanie mocy i czułości Boga, którą jedna para małżeńska przekazuje drugiej parze, jedna rodzina drugiej rodzinie. Ma rację św. Paweł: to jest właśnie «wielka tajemnica»! Mężczyźni i kobiety, wystarczająco odważni, by nosić ten skarb w «glinianych naczyniach» naszego człowie-czeństwa - ci tak odważni mężczyźni i kobiety są podstawowym źródłem bogactwa dla Kościoła, również dla całego świata! Niech Bóg im błogosławi za to tysiąckrotnie!

    E. Katecheza przygotowawcza do Światowego Spotkania Rodzin w Filadelfii, 2015 MIŁOŚĆ JEST NASZĄ MISJĄ. Rodzina w pełni żywa 54-57
    Cnota, miłości i dobroci pomaga wypełnić nasze przeznaczenie
    54. I List do Koryntian 13,4-7 jest popularnym wyborem z Pisma Świętego na chrześcijańskie śluby: Miłość cierpliwa jest, łaskawa jest. Miłość nie zazdrości, nie szuka poklasku, nie unosi się pychą; nie dopuszcza się bezwstydu, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie pamięta złego; nie cieszy się z niesprawiedliwości, lecz współweseli się z prawdą. Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, we wszystkim pokłada nadzieję, wszystko przetrzyma. (NRSV)

    55. Tekst ten jest piękny. Został stworzony na obraz Boga, kochanie w ten sposób łączy się z naszą prawdziwą naturą ludzką. Ale kochać w ten sposób nigdy nie jest łatwo. To wymaga pokory i cierpliwości. Jak Papież Franciszek powiedział ostatnio: „Wiara nie jest ucieczką dla słabeuszy” 48. Miłość małżeńska musi być zbudowana na czymś więcej niż miłość romantyczna. Romantyzm jest cudowny - ale sam nie może przetrwać trosk i wyzwań, które w nieunikniony sposób nawiedzają każde małżeństwo. Aby być, tym kim jesteśmy - by kochać, tak jak zostaliśmy stworzeni do miłości - pewne cnoty są konieczne. Musimy być żywymi wobec tych cnót, i pielęgnować je, aby spełnić nasze przeznaczenie.

    56. Święty Jan Paweł II w „Teologii ciała” mówi o pewnej „wewnętrznej wolności” i „panowaniu nad sobą”, którego małżonkowie potrzebują, aby naprawdę uczynić dar z siebie dla drugiej osoby. Osobie zbyt mocno przywiązanej do romantycznych oczekiwań, bez zaczynu wewnętrznej wolności i zdolności do uczynienia z siebie daru, zabraknie elastyczności. Aby żyć sakramentalnością małżeństwa i podążać drogą przymierza, mężowie i żony potrzebują zdolności do przekraczania urazy, odłożenia roszczeń oraz do kroku naprzód w wielkoduszności. Bez tej wewnętrznej wolności i mocy, wyłaniają się powiązane z tym poważne problemy, ponieważ życie stawia mężów i żony w sytuacjach, które są bardzo często zupełnie nieromantyczne.

    57. Brak małżeństwa opiera się tylko na trwaniu seksualnych procesów biochemicznych. Partnerzy erotyczni skupiają się głównie na posiadaniu siebie, brak im wewnętrznej umiejętności cofania się i uczynienia miejsca do samokrytyki, pojednania i rozwoju. Obietnica małżeńska, by kochać niezłomnie podobnie jak Bóg, pomaga tworzyć i chronić tę przestrzeń życiową. Sakramentalne zaangażowanie do pracy miłości, nawet wtedy, gdy kochać trudno, jest niezbędnym składnikiem w przymierzu Boga.

    3. Zobowiązujemy się razem ... DZIELIĆ: Podzielić się refleksjami na temat czytania.
    Co to znaczy być „stworzonym na obraz Boga”? Czy jest możliwe zrozumieć tożsamość człowieka bez Boga? Dlaczego lub dlaczego nie?
    Jak Boży sposób kochania różni się od naszego ludzkiego sposobu kochania?

    Co to jest prawdziwa miłość i jak możemy ją rozpoznać? Jakie są podobieństwa i różnice pomiędzy pojęciem romantycznej miłości w waszej kulturze i Bożym przymierzem miłości?

    Jaka jest katolicka duchowość małżeństwa? Co rodzina może zrobić, aby celebrować i chronić małżeństwo chrześcijańskie?

    Jakie są tematy dotyczące małżeństwa, które uważasz za niezbędne, i które powinny być uwzględnione w naszych programach formacyjnych OFS - MF?

    Co możemy zrobić w naszych wspólnotach, aby towarzyszyć (pomagać) małżeństwom?

    Prosimy wysyłać odpowiedzi, komentarze i propozycje do podzielenia się z sekretarzem CIOFS dla Komisji Rodziny przed październikiem 2016 roku, aby kontynuować naszą pracę z ich wkładami.

    Bibliografia do konsultacji:
    • ADHORTACJA APOSTOLSKA Familiaris consortio, Papież Jan Paweł II
    • Katechezy przygotowawcze do Światowego Spotkania Rodzin Filadelfia, 2015. http://www.worldmeeting2015.org/ Katecheza do pobrania.
    Grudzień 2015

Wspomnienie o śp. Siostrze Krystynie Rajzer

rajzer1 (73 kB)
W dniu 12 lutego odeszła do Pana w Krakowie w wieku 92 lat Siostra Krystyna Kinga Rajzer, przełożona narodowa FZŚ w Polsce w latach 1994-1998.

Siostra Krystyna należała do wspólnoty przy Bazylice Św. Franciszka w Krakowie od 26 czerwca 1988 r.

Wkrótce po złożeniu profesji zaangażowała się w tworzenie fundamentów pod nowe struktury FZŚ w Polsce, związane z wcielaniem w życie odnowionej Reguły zatwierdzonej przez Papieża Pawła VI. Tak bardzo było wówczas potrzeba wielu osób świeckich i duchownych: mądrych, roztropnych, mających zdolności organizacyjne oraz umiejętność nawiązywania kontaktów i rzeczowego wyjaśniania nadchodzących zmian w III Zakonie.
Siostra Krystyna te wszystkie cechy posiadała, toteż poproszona o włączenie się w odnowę III Zakonu zaangażowała się z pełnym poświęceniem. W 1989 roku wzięła udział w obradach I Kapituły Krajowej na Górze Świętej Anny.

Z pokorą przyjmowała wszystkie powierzone Jej zadania na kolejnych Kapitułach, Narodowych, Regionalnej, a także we Wspólnocie Miejscowej.

Będąc cenionym wieloletnim wykładowcą na uczelniach ekonomicznych w Krakowie z tytułem doktora habilitowanego, a później profesora, była dla Franciszkanów świeckich w Polsce niekwestionowanym autorytetem.

Siostrę Krystynę cechowała zdrowa pobożność, skromność i prostota w zachowaniu, jak też w wyglądzie zewnętrznym. Mając głębokie przekonanie o łasce powołania, pragnęła, aby siostry i bracia dzielili się doświadczeniem, pisząc o swej drodze do FZŚ.

Podkreślała swoje związki uczuciowe z Bazyliką św. Franciszka, gdzie umieszczone są doczesne szczątki błogosławionej Anieli Salawy, bardzo troszczyła się o szerzenie Jej kultu.

W pamięci wielu z nas pozostała uroczysta Msza św. na Rynku w Krakowie, kiedy to Ojciec Święty Jan Paweł II wyniósł Anielę Salawę do chwały ołtarzy, Siostra Krystyna uczestniczyła wówczas w oprawie liturgicznej wraz z Siostrami ze Wspólnoty przy Bazylice Św. Franciszka. Z radością uczestniczyła w przygotowaniu wniosku Rady Narodowej na Kapitułę Narodową w 1992 r., by bł. Aniela została Patronką FZŚ w Polsce.

Długie lata życia Siostry Krystyny niemal do końca wypełnione były pracą zawodową i służbą we Franciszkańskim Zakonie Świeckich.

W Kaplicy i na Cmentarzu w Krakowie na Salwatorze Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył ks. Infułat Jerzy Bryła z udziałem byłego Proboszcza ks. Stefana Misińca, Asystenta Narodowego FZŚ o. Gabriela Kudzi OFM, Asystentów Regionalnych oraz ze Wspólnot Miejscowych i Kapłanów z Bazyliki Św. Franciszka z O. Gwardianem Romanem Banasikiem OFMConv na czele.

Żegnali Siostrę Krystynę: Jej rodzona Siostra Stanisława, Rodzina, Przyjaciele, Władze Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, Wyższej Szkoły Handlowej w Kielcach, Uczniowie, Franciszkanie świeccy z Rady Narodowej, z Rad Regionu Katowickiego, Radomskiego i Krakowskiego oraz Wspólnot Miejscowych.

Polecajmy świętej pamięci Siostrę Krystynę dobremu Bogu, ufając, że Jej wieloletni trud kształcenia kolejnych pokoleń ekonomistów, przekazywania nie tylko wiedzy, ale świadczenia swoją postawą o Stwórcy według wzoru św. Franciszka z Asyżu, Pan wynagrodzi i przyjmie do Grona Zbawionych w Ojczyźnie Niebieskiej.

Pozostaniesz, Siostro, w naszej pamięci i modlitwie.

Pokój i Dobro!
Joanna Berłowska OFS

Siostra Krystyna Rajzer - wspomnienie

rajzer (45 kB) Profesor Krystyna Rajzer, wykładowca Rachunkowości na Akademii Ekonomicznej w Krakowie, siostra Franciszkańskiego Zakonu Świeckich przy Bazylice Świętego Franciszka w Krakowie odeszła od nas w nocy z 11 na 12 lutego 2016 roku, w wieku 92 lat. Siostra Krystyna, imię zakonne Kinga, była przełożoną na wszystkich szczeblach FZŚ. Była współautorką nowych struktur organizacyjnych po II Soborze Watykańskim. Autorką wielu prac naukowych. Pisała artykuły do „Głosu Świętego Franciszka”. Jest autorką 6 rozdziałów „Podręcznika dla przełożonych, asystentów i franciszkanów świeckich”. Ukończyła Instytut Studiów Franciszkańskich, otrzymując dyplom 28 listopada 2002 roku.

Wspominać będziemy szczególny Jej urok. Niezmiernie życzliwy człowiek, o niezwykłej skromności, pełna pokory i służby innym, budująca Pokój i Dobro. Dobremu Bogu dziękujemy za siostrę Krystynę w naszej wspólnocie FZŚ i polecamy w modlitwach.

Pogrzeb s. Krystyny Rajzer odbędzie się w środę, 17 lutego 2016 r. o godzinie 14 na cmentarzu na Salwatorze w Krakowie.

przełożona wspólnoty FZŚ przy Bazylice Świętego Franciszka w Krakowie
s. Wiesława Kostuch OFS

Spotkanie przełożonych regionalnych FZŚ

zprzelozonymi (273 kB) Spotkanie formacyjno-braterskie dla przełożonych regionalnych odbyło się w dniach 30-31 stycznia 2016 r. w Centrum Franciszkańskim w Warszawie. W spotkaniu uczestniczyła Rada Narodowa FZŚ, Ojcowie asystenci narodowi, członkowie komisji formacyjnej i statutowej oraz przełożeni regionów. Spotkanie rozpoczęła przełożona narodowa s. Joanna Berłowska, która wszystkich powitała i przedstawiła program spotkania.

S. Joanna Sochor OFS i s. Jadwiga Wojas OFS przedstawiły przygotowania do spotkania młodzieży franciszkańskiej z całego świata, które ma się odbyć przed Światowymi Dniami Młodzieży w dniach 22-24 lipca 2016 r.

To spotkanie ma charakter rekolekcji i jest to czas pogłębienia duchowości franciszkańskiej, braterskiego spotkania, radości, poznania różnych kultur i wymiany doświadczeń.

Jest to ogromne przedsięwzięcie, które wymaga dużego zaangażowania i sporych nakładów finansowych. Franciszkański Zakon Świeckich włącza się w prace organizacyjne.

S. Joanna Berłowska podziękowała s. Joannie Sochor i s. Jadwidze Wojas za zaangażowanie w organizację rekolekcji franciszkańskich w ramach ŚDM.

Pierwszą konferencję zatytułowaną „Zasadnicze wyzwania, niektóre problemy na jakich powinien się skupić FZŚ, aby w pełni się rozwinął”; wygłosił O. Gabriel Kudzia OFM, którą opracował na podstawie materiału przygotowanego przez Br. Tibora Kausera OFS na Kapitułę Generalną FZŚ w listopadzie 2014 r.

O. Gabriel skupił się na fragmencie tych materiałów, który dotyczy sfery duchowej. Brat Tibor ujął te sprawy w czterech punktach:

  • 1. Potrzeba pogłębienia i zrozumienia zobowiązań wypływających ze złożenia profesji.
  • 2. Potrzeba wejścia na drogę prawdziwego nawrócenia.
  • 3. Potrzeba ciągłego pogłębiania treści Pisma Świętego, Pism św. Franciszka, charyzmatu franciszkańskiego, prawodawstwa naszego Zakonu.
  • 4. Potrzeba lepszego zrozumienia i akceptowania struktur naszego Zakonu.

Złożenie profesji we FZŚ, to nie jest zapisanie się do Zakonu, ale przyrzeczenie złożone wobec Boga i Wspólnoty w Kościele. Osoba składająca profesję zobowiązuje się wobec Boga, Kościoła i Wspólnoty wypełnić konkretne zobowiązania zawarte w Regule czyli żyć duchowością franciszkańską, współpracować z Panem Bogiem w wypełnianiu określonych zadań, do których powołuje Bóg. Będąc we FZŚ musimy pamiętać, że jesteśmy Braćmi i Siostrami od pokuty, a to oznacza życie według Ewangelii i życie w pokucie. Brat Tibor odniósł się też do tych Braci i Sióstr, którzy pełnią odpowiedzialne funkcje w Zakonie. Muszą wypełniać odpowiedzialnie swoje funkcje z pokorą i autentycznym poczuciem służby. Zdaniem brata Tibora najważniejszym problemem franciszkanów świeckich jest brak autentycznego nawrócenia. Wynika to często z powierzchownej formacji. Kolejną ważną sprawą dla franciszkanina świeckiego jest częste czytanie i rozważanie Ewangelii. Aby pogłębiać życie duchowe należy również poznawać Pisma św. Franciszka, jego biografię. Istota naszego życia jest zawarta w Regule, natomiast wyjaśnienia znajdziemy w Konstytucjach Generalnych. Reguła, Konstytucje Generalne i Rytuał są dane nam przez Kościół, potwierdzone przez Chrystusa, dlatego trzeba je znać. Nie wszyscy znają struktury FZŚ, nie rozumieją ich funkcji, ignorują istotne zasady, na których opiera się życie Zakonu. Brat Tibor powiedział, że musimy zadać sobie pytania i na nie odpowiedzieć: ilu z nas weszło na drogę nawrócenia? Ilu może powiedzieć, że są ożywiani wyłącznie przez pragnienie dostosowania się do Chrystusa jak św. Franciszek? Ilu może zapewnić, że ich aktywność i zachowanie nie jest motywowane jedynie postrzeganiem rutyny, formalności, niż chęciom służenia wspólnotom? Musimy zaczynając od siebie zająć się tymi problemami, a wtedy będziemy zdolni rozwiązywać problemy struktur, zarządzania Zakonem i znaleźć rozwiązania, które będą odpowiadały strukturze Zakonu – mówi brat Tibor w podsumowaniu.

Ojciec Paweł Sroka OFM Conv. wygłosił konferencję o miłosierdziu powołując się na bullę papieża Franciszka Misericordiae vultus, którą Ojciec święty wydał na Rok Miłosierdzia.

W wprowadzeniu Ojciec Paweł wyjaśnił pojęcie miłosierdzia. Słowo miłosierdzie objawia Przenajświętszą Trójcę. Miłosierdzie to najwyższy i ostateczny akt, w którym Bóg wychodzi nam na spotkanie. Miłosierdzie to droga, która łączy Boga z człowiekiem. Miłosierdzie będzie zawsze większe od każdego grzechu i nikt nie może ograniczyć miłości Boga, który przebacza.

Z pojęciem miłosierdzia spotykamy się w Piśmie świętym. W Starym Testamencie występuje pojęcie „cierpliwy i miłosierny”. Jest to opis natury Boga. W miłosierdziu Bóg objawia swoją ojcowską miłość. W Psalmie 136 czytamy „bo Jego miłosierdzie na wieki”. Tym Psalmem modlił się Pan Jezus przed swoją męką. Poświadcza o tym Ewangelista Mateusz. Ten Psalm powinien stać się dla nas modlitwą uwielbienia. Jezus okazuje swoje miłosierdzie wobec grzeszników, biednych, chorych, cierpiących. Bóg poprzez miłosierdzie i współczucie pokonuje grzech. Miłosierdzie zwycięża wszystko i wypełnia serce miłością i pociesza przebaczeniem. Jesteśmy wezwani do życia miłosierdziem, ponieważ nam zostało ono najpierw udzielone. Tak jak Ojciec jest miłosierny, tak też i my jesteśmy wezwani, aby być miłosiernym wobec innych ludzi.

Podporą dla Kościoła jest miłosierdzie. Kościół ma za zadanie głosić radosne przebaczenie. Przebaczenie prowadzi do nowego życia. Św. Jan Paweł II widział pilną potrzebę głoszenia i świadczenia o miłosierdziu we współczesnym świecie.

Chcemy żyć Rokiem Jubileuszowym w świetle słowa Pana: „Miłosierni jak Ojciec”. Ewangelista przypomina nauczanie Pana Jezusa, który mówi: „Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łk 6, 36). Aby być zdolnym do miłosierdzia, powinnyśmy słuchać słowa Bożego i je medytować. Pielgrzymka jest znakiem szczególnym w Roku Świętym, jest symbolem drogi, którą każdy z nas przebywa. Pan Jezus wskazuje etapy tej pielgrzymki, dzięki którym osiągniemy cel pielgrzymowania: „Nie sądźcie, a nie będziecie sądzeni; nie potępiajcie, a nie będziecie potępieni; odpuszczajcie, a będzie wam odpuszczone. Dawajcie, a będzie wam dane; miarą dobrą, natłoczoną, utrzęsioną… Odmierzą wam taką miarą, jaką wy mierzycie” ( Łk 6, 37 -38).

Mamy rozważyć uczynki miłosierdzia względem ciała i ducha. W centrum jest Sakrament Pojednania, ponieważ pozwala on doświadczyć miłosierdzia.

Wszyscy ludzie, mówi papież, są wezwani do nawrócenia. Mamy żyć Jubileuszem, prosząc Ojca o przebaczenie grzechów i o udzielenie nam miłosiernego odpustu. Rok Święty nadzwyczajny jest po to, aby żyć na co dzień miłosierdziem, które Ojciec rozciąga od zawsze nad nami. On nas zawsze kocha. Kościół odczuwa bardzo potrzebę głoszenia miłosierdzia Boga. Zadaniem Kościoła jest wprowadzenie nas w tajemnicę miłosierdzia Boga.

Konferencja którą wygłosił O. Andrzej Romanowski OFMCap. jest medytacją nad pojęciami EZER KENEGDO z księgi Rodzaju. O. Andrzej wykorzystał do swojej konferencji adhortację św. Jana Pawła II Familiaris consortio o rodzinie, sztandarowe jego dzieło w tej kwestii Miłość i odpowiedzialność oraz cykl katechez wygłoszonych przez niego w czasie audiencji generalnych w Rzymie w latach 1979-1984. Celem tej medytacji jest odkrycie pierwotnego zamysłu Stwórcy względem całej ludzkości, istnienia człowieka, jego samotności i egzystencji we wspólnocie na podstawie księgi Rodzaju, o stworzeniu Adama i Ewy i ich wzajemnych relacji. Spojrzymy też na Jezusa, który rodzi nową ludzkość ze swego Boku, podobnie jak Adam zrodził Ewę ze swego boku. O. Andrzej wyjaśnia słowo ezer co oznacza pomoc, a kenegdo – odpowiednia, czyli należy rozumieć te pojęcia jako stosowna, odpowiednia pomoc dla Adama. Rozważymy słowo ezer – pomoc jaką rolę spełnia w życiu duchowym, w odniesieniu do życia św. Franciszka i wspólnoty franciszkańskiej. Wspólnotę należy rozumieć jako pomoc i dar dany od Boga. Adam będąc najpierw sam doświadczał samotności. Adamowi do szczęścia, tak jak Franciszkowi, wystarczał Bóg. Franciszek mówił Bóg mój i wszystko. Rzeczy tego świata nie dają w pełni szczęścia człowiekowi, ale tylko Bóg. Adamowi rzeczy tego świata nie wystarczały do szczęścia. Mógł być szczęśliwy tylko z Bogiem. To dlaczego autor biblijny mówi, że nie znalazła się pomoc (ezer) odpowiednia (kenegdo) dla mężczyzny? (Rdz 2,20). Bóg zaszczepił w sercu pierwszego człowieka chęć wejścia w dialog miłości z drugą osobą ludzką. Bóg zapowiedział Adamowi, że otrzyma ezer kenegdo, stosowną pomoc. Bóg daje Adamowi Ewę. Adam prowadzi dialog z Ewą, ale ta rozmowa nie ma zastąpić rozmowy z Bogiem. To miało być coś innego, coś wspaniałego, wypływające od samego Boga. Bóg stworzył człowieka na swój obraz , stwarza wspólnotę ludzi, która tworzy komunię miłości na wzór komunii miłości Boga, który jest miłością. Bóg nie chciał, aby człowiek był sam, ale by tworzył wspólnotę osób, jak Bóg jest wspólnotą Osób. Bóg stworzył Adama do miłości, mówił mu o miłości obiecał miłość i pomoc. Adam musiał dojrzeć do tej miłości, poczekać na nią. Bóg wiedział, kiedy Adam będzie zdolny do tej miłości i wtedy przyprowadził mu oczekiwaną pomoc. My też potrzebujemy prawdziwej miłości ludzkiej, w której objawia się miłość Boga. Jeśli nasze serca będą posłuszne Bogu, to doświadczymy tej prawdziwej miłości. Tylko prawdziwa miłość pozwoli się cieszyć Bogiem i bliźnim. Prawdziwym EZER dla Adama i dla nas jest Bóg. Nikt nie może prawdziwie pomóc poza Bogiem. W Biblii pojawia się wiele razy Bóg jako Ezer: szczęśliwy, komu pomocą jest Bóg Jakuba, kto ma nadzieję w Panu, Bogu swoim. On jest naszą pomocą i tarczą (Ps 146,5).

Adam, gdy otrzymał od Boga stosowną pomoc czyli Ewę, wyraził radość z Bożego daru i powiedział: Ta dopiero jest kością z moich kości i ciałem z mego ciała” (Rdz 2,23).

Otrzymał tę pomoc do dialogu, do miłości. On poznając Ewę tak naprawdę poznał siebie. Poznał, co to znaczy być człowiekiem dla drugiego człowieka. Kiedy Adam spotkał Ewę, oboje stali się szczęśliwi. Adam znalazł w Ewie ezer kenegdo. Oni się wzajemnie dopełniają, pomagają sobie, wspierają się, służą sobie. W takim przymierzu małżeńskim objawia się komunia miłości Trój jedynego Boga.

Św. Jan Paweł II w dziele „Miłość i odpowiedzialność” z 1960 r. mówi o głębokiej więzi małżonków i ich miłości, która realizuje się w byciu jednym ciałem.

Św. Paweł w liście do Efezjan podaje dwie zasady, jakimi powinni kierować się małżonkowie, by ochronić i rozwijać swoją miłość: „Mężowie, miłujcie żony, jak i Chrystus umiłował Kościół i wydał zań siebie samego; mężowie powinni miłować swoje żony, tak jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, siebie samego miłuje. (Ef 5,25.28). Te zasady odnoszą się do obu małżonków, ponieważ oni mają się wzajemnie wspierać, miłować.

Miłość duchowa nie ogranicza się wyłącznie do relacji małżeńskiej kobiety i mężczyzny. Trzeba tworzyć duchowe więzi. Tak czynił św. Franciszek, który poddał się Bogu. Przez pokutę jednoczy się z Bogiem tak ściśle jak Adam w raju. Przez pokutę i całkowite przylgnięcie do Chrystusa ukrzyżowanego odwraca się od grzechu i odzyskuje utracony raj. Franciszek jest początkowo osamotniony, przebywa z trędowatymi, dużo się modli. Ale Bóg przygotowuje mu ezer kenegdo w postaci pierwszego brata, a potem przychodzą kolejni bracia i Franciszek otrzymuje od Boga dar wspólnoty. Potem pojawia się św. Klara, która wnosi do jego charyzmatu kobiecą wrażliwość. Na końcu zakłada św. Franciszek III Zakon dla ludzi świeckich, którzy chcieli dzielić ten charyzmat.

Małżonkowie chrześcijańscy i katoliccy miłują się miłością wzajemną na wzór przymierza Chrystusa i Kościoła. Małżonkowie w III Zakonie św. Franciszka chcą osiągnąć taką miłość na drodze franciszkańskiej. Wspólnota franciszkańska jest dla małżonków ezer kenegdo otrzymane od Pana i św. Franciszka z Asyżu. Przez przynależność do wspólnoty franciszkańskiej duchowość małżeńska zostaje dopełniona przez duchowość franciszkańską. Franciszkański Zakon Świeckich motywuje do wzrostu duchowego.

Wszyscy ludzie są wezwani do miłości niezależnie, czy należą do I, II czy III Zakonu. Bóg daje im stosowną pomoc, która nauczy ich kochać. Jeśli przyjmiemy pomoc od Boga, to wtedy stworzy się komunia miłości, a ona prowadzi do komunii miłości z Trójjedynym Bogiem. Wszyscy są błogosławieni, którzy otwierają się na miłość Boga i pomoc Bożą. Nikt nie jest samotną wyspą, ale wszyscy jesteśmy połączeni miłością Bożą. Kto czuje się samotny, niech otworzy się na swój ezer kenegdo, by nie być nieszczęśliwym, ale przeżywać komunię miłości na wzór Trójcy Przenajświętszej. Bóg jest miłością; kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim (1 J 4,16).

S. Halina Zaczek OFS zdała relację z działalności Ogólnopolskiej Rady Ruchów Katolickich. W czasie ostatniego spotkania tej rady O. Adam Szulc Jezuita wygłosił konferencję: „Jak formować dzisiaj ludzi sumienia”. O. Adam mówił, że głos sumienia w moim sumieniu jest głosem Boga. Mamy być autentyczni w dokonywaniu codziennego rachunku sumienia. Trzeba zauważyć dokonane dobro, prosić o łaskę poznania grzechu, o przebaczenie win. Ważne jest codzienne rozważanie słowa Bożego, które pomaga nam w rozwiązaniu problemów, daje odpowiedź na pytania, które sobie stawiamy. Ważna jest hierarchia wartości w naszym życiu. Trzeba zobaczyć, gdzie jest Pan Bóg w moim życiu. Mamy umieć przebaczać, abyśmy dostąpili łaski miłosierdzia.

Przełożeni regionów dzielili się swoimi doświadczeniami z działalności we FZŚ. S. Bogdana Fitał opracowuje historię Regionu Rybnickiego. Opracowywane artykuły ukazują się w kwartalniku „Pokój i dobro”. Przełożona Regionu Katowickiego s. Julia Niemiec wyraziła radość z faktu, że trudności w tym regionie zostały pokonane i FZŚ może się tam dalej dobrze rozwijać.

Przełożona Regionu Poznańskiego s. Emilia Nogaj poinformowała, że w regionie dba się o przekazywanie informacji do wspólnot miejscowych poprzez opracowywanie komunikatów ze spotkań formacyjnych, rekolekcji i pielgrzymek. Został też wydany kalendarz seraficki na bieżący rok opracowany przez O. Alojzego Pańczaka OFM, który otrzymali też wszyscy uczestnicy spotkania.

Dla wszystkich ważna jest formacja, dlatego organizowane są przez Rady Regionów spotkania szkoleniowe, rekolekcje, dni skupienia. Mają one na celu pogłębienie duchowości franciszkańskiej i pomóc w dawaniu właściwego świadectwa życia w swoich środowiskach.

Dzięki wygłoszonym konferencjom przez ojców asystentów i rozmowom braterskim spotkanie przełożonych było bardzo owocne, umocniło duchowość franciszkańską i więzi braterskie.

s. Emilia Nogaj

Informacje wcześniejsze: TUTAJ

opracowanie - br. Zygfryd

projekt: www.atcsites.com